Asawa sa Asawa (Anton's Story)

Asawa sa Asawa 

                                By Eric.Hotfun|       July 22, 2024

                                                                                                                                                                                    1: Gantí

Hindi mapawi ng mainit na tubig ng shower ang ngalay ng kanyang nabugbog na katawan. Tila baldado ang mga binti at balakang niya. Nanginginig ang mga paa niya. Masakit ang tiyan niya. . . pati ang dibdib at likod. Nakaramdam siya ng hilo at pagod. Naduduwal siya.

Tumingin si Anton sa malaking salaman sa tapat ng shower stall sa banyo nila. Natatanaw ang kanyang batak na katawan na puno ng bula. Siya pa rin ito – matikas, batak, at gwapo – ngunit parang may nag-iba na.

Hindi mabilang ng mestisuhing lalaki kung ilang beses siya nagsabon at nagbanlaw. Kinuskos niya ng maigi ang kanyang pawisan at nanlalagkit na katawan. Halos namula na ang kanyang makinis at maputing balat. Matagal siyang nasa ilalim ng dutsa, bago niya pinatay ang tubig at nagpatuyo.

Maingat ang pagpunas niya sa katawan – hindi niya matukoy kung ano ang nabugbog at kung saan ang masakit.

Binuksan niya ang lahat ng ilaw pagkatapos niyang sinigurado muna na sarado ang pintuan, nang hindi tumagos ang liwanag ng banyo sa madilim na bedroom kung saan mahimbing ang tulog ni Jena, ang asawa niya.

Sinipat niya muli sa salamin ang ang sarili. Medyo namamaga ang kanyang labi, at may konting kirot ang namumulang mga utong. May gasgas ang tuhod niya. Hindi niya makita kung may pasa din ang balakang at likuran niya. Kinapa niya ang kanyang puwet– at maingat na siniksik ang daliri sa masikip ng hiwa ng matambok na pigi. Kinapa niya ang kanyang butas.

‘aaaaooowwwww. . .’ – napangiwi siya sa hapdi.

Tumalikod siya at tumuwad. Inusli niya ang puwet at hinawi ito. . . sinubukan silipin ang tanging bahagi ng katawan niyang hindi pa naaaninagan. Kinabahan siya sa kanyang nakita.

Namumula. Namamaga. Kahit hindi halata sa unang tingin, ngunit ramdam niya ang kirot sa nawasak na tumbong. Kahit ilang beses niya itong sinabon at hinugasan kanina, namamatyagan pa rin niya ang dungis sa kaloob-looban niya. . . at nandidiri siya sa sarili.

Higit pa sa nabugbog at natalo sa suntukan ang estado niya. Nanliliit siya. Parang nalugi, parang nawalan siya ng diwa.

Tumingin siya sa sa relo na nakapatong sa counter. 11.23pm.

Halos 5 oras ang lumipas mula nung pinuntahan niya ng personal ang tirahan ni Nina. Balak niyang kumbisihin ito na bumalik sa trabaho. At sa loob ng limang oras lamang, tuluyang napunit at nasira ang pagkalalaki niya.

Pinatay niya ang ilaw. Mabagal ang mga yapak niya papasok sa bedroom nilang mag-asawa. Maingat ang kanyang paghiga nang hindi magising si Jena. . . at baka mahalata nito na may nagbago sa kanya. Baka maamoy ni Jena sa dilim ang dungis niya. Baka maramdaman nito ang kanyang nagbabagang balat at ang nag-iinit na kaluluwa. Baka masagi nito ang burat niyang namamaga at nakatirik pa rin.

Nahihiya siya. Nasusuka. Nanlulumo.

Hindi niya namalayan na nakatulog siyang hubo’t-hubad. . . at nakalobo ang sandata.

. . . . . . . . . .

Mas maaga sa gabing iyon, bago mag 6pm.

Kumatok. . . nag-doorbell. . . kumatok ulit. . . nag-doorbell ulit. . .

“. . . Nina!?!?! Tao po. . .!!! . . . NINA!!!”

Dikit-dikit ang mga lumang apartment at maliliit na bahay dito. Sa labas na siya nag-park dahil hindi niya maipasok ang kotse sa maliit na eskinitang puno ng nakaparadang tricycle, mga nakatambay na tao, mga nagtitindi, at mga naglalaro,

“Nina. . .? Nina. . .? Tao po. . . Nina. . .?”, mas malakas ang pagtawag niya. Hindi niya inalintana na nadidinig na siya ng mga kapitbahay.

Anim na buwan pa lang nagtatrabaho sa kanila si Nina, ngunit nakasandal na sila sa kanya dahil parehong busy sa trabaho ang mag-asawa. Full-time sociology professor si Jena sa isang kilalang university, at director din ng isang community-based NGO. Higit na mas mabigat ang oras ni Jena – madalas itong may out-of-town trips o outreach events.

Coach si Anton ng high school basketball team sa isang all-boys school at grade school PE teacher din siya sa isang exclusive all-girls catholic school. Pagkatapos ng school, umuuwi siya agad para asikasuhin ang mga bata sa tulong ni Nina.

Nag-iisang kasambahay at yaya nila si Nina. Maayos mag-trabaho. Magaling mag-alaga ng bata. Maasahan ito.

Ngunit kaninang madaling araw, nagising silang mag-asawa sa iyak ng mga kanilang mga anak. Wala na si Nina. Basta na lang ito umalis.

[Hindi ko na kaya mag-trabaho] – ito lang ang natanggap na text ng asawa niya. At hindi na ito sumasagot sa mga tawag o text nila.

Napagkasunduan ng mag-asawa na si Anton na lang ang mag-absent sa trabaho para mag-alaga ng mga anak nila.

“Antonio, busy lang talaga ako today. Pero bukas, puntahan natin ang tirahan ni Nina at pakikiusapan ko siya”, saad ni Jena. Alam nito kung saan nakatira si Nina dahil si Jena ang nag-hire sa kanilang yaya mula sa isang women’s livelihood program ng NGO nito.

“Or, why don’t you ask your brother kung may balita siya mula kay Remo”, dagdag na mungkahi ni Jena bago ito umalis ng bahay.

Bagong pasok ang asawa ni Nina, si Remo, bilang part-time assistant at driver sa construction business ni Lorenzo, ang kapatid ni Anton na nakababata sa kanya ng 3 years. Sa katabing duplex apartment lang nito nakatira kasama ng live-in partner nito na si Leila. Wala pang anak ang mga ito.

Naka-off daw si Remo, sabi ni Lorenzo. May 2 araw nang hindi pumasok ito, saad ng kanyang kapatid. At sa dalawang araw pa ito pinapatawag pabalik sa trabaho.

Buong araw na balisa si Anton. May kutob siya kung bakit naglayas si Nina.

Kailangan niya harapin ng personal si Nina, bago ito makausap ng misis niya. Kaya bago mag alas-5, nagpasya si Anton na iwanan muna ang mga bata sa kanyang kapatid at asawa nito sa katabing apartment.

Nabanggit kanina ni Jena kung saan nakatira si Nina. At sinigurado niya rin kay Lorenzo itong address nila Remo. Gayunpaman, umabot ng mahigit isang oras bago niya nahanap ang inuupahan apartment nila.

Sarado ang mga bintana at naka-lock ang pintuan. Hindi malinaw kung may nakatira o wala. Baka hindi pa umuuwi si Nina o ang asawa nito. O baka umalis. . .

Kahit gagabihin siya dito, hihintayin niya si Nina. May bumabagabag sa ulirat niya.

Kailangan niya harapin ng personal si Nina, bago ito makausap ng misis niya.

“NINA. . .!!!”. Kumatok muli si Anton.

May dumating na matandang ale, binubuksan ang pintuan sa katabing apartment. Nagtanong dito si Anton, “Dito ba nakatira si Nina. . .?”

“Matagal ko nang hindi nakikita si Nina. Pero nandyan yata ang asawa niya, si Remo”, mabilis na sagot ng ale, bago pumasok sa sariling bahay.

“Nina. . .? Remo?. . . Nina? Remo?. . .”, muling pagtawag ni Anton. Kung hindi siya nagkakamali, may ingay siyang nadidinig mula sa loob ng saradong apartment.

Bigla bumukas ang pintuan.

Isang matangkad na maton ang nasa harapan ni Anton. Ngayon lang niya nakaharap ito, dahil sa construction site naman ito ni Lorenzo nagre-report. Pero namukhaan at nakilala niya agad ito.

Malaking berdugo ito. Malapad ang dibdib. Kayumanggi ngunit makinis ang kulay sunog na balat. Matapang ang anyo ng mukha. Barako at lalaking-lalaki, pero maginoo at may taglay na kagwapuhan. Kontrabidang action star ang dating nito dahil sa semikalbo na gupit.

Nahuli nitong lalaki ang kanyang mga mata. Naiiba ang pagtitig nito sa kanya, nagliliyab ang mga mata nito. . . na parang tumatagos sa kaluluwa niya. Parang malulusaw ang ulirat niya.

Hindi si Anton nakapagsalita. Randam niya ang pamumula at pag-init ng kanyang mukha. Hindi mapaliwanag ang bumungsong pangamba. Ilang saglit din sila nagtitigan ng barako, bago siya nahimasmasan.

“Magandang gabi, ako pala si Anton”, inabot niya ang kamay bilang pagpapakilala. “. . . magandang gabi, pare…”

“Kuya ka ni Sir Lorenz”, maiksing bungad nito. Tumalikod ito at pumasok sa bahay. Iniwan si Anton sa bungad ng pintuan. Naging hudyat ito para sumunod siya. Tumuloy siya, at sinara ang pintuan.

Kahit nakatalikod, napuna niya ang dating ng barako: malapad, mabigat at mabulto. Humapit ang pambahay na maiksing shorts sa mga mala-trosong binti nito. Tila niluluwa ng suot nitong maluwag na sando ang balikat at malapad na braso.

“Ikaw ang sige-text sa misis ko, ano?”, tanong ng maton. Bakas sa boses na naiinis ito.

May hawak na cellphone si Remo. Nakilala ni Anton ang bulaklakin na cellphone cover na bigay ng kanyang asawa kay Nina.

“Ano ba talaga ang pakay mo sa kanya. . .?”, dagundong ng boses nito.

Bago pa makasagot si Anton, nagtanong muli ang maton na mas lalong galit ang boses, “O, ano?!?! Bakit ba text ka ng text sa asawa ko? At ilang beses ka pa nag missed-call?”

“ah. . .eh. . . umalis siya kaninang umaga. Basta na lang siya nawala. . .”, maingat na saad ni Anton. “Nagtext siya sa asawa ko na hindi na daw niya kaya magtrabo. Kailangan namin siya. Kaya, makikiusap sana ako na bumalik siya”.

“eh hindi na nga siya babalik”, buska ni maton. “Hindi ko na siya pababalikin sa inyo!”

“Wala kasing yaya ang dalawang anak namin”, paliwanag ni Anton. “Nakikiusap kami. . . siya lang kasi ang yaya na naging kasundo ng mga anak namin. . .”

“NAKIKIUSAP?!?”, bulyaw nito. Marahas na itinulak nito si Anton, at bumagsak siya sa sofa. Nagulat si Anton sa pinakitang dahas ni Remo. Bakas sa gwapong mukha niya ang takot.

“Huwag kang magmaang-maangan, putang ina mo!”, sigaw nito. “Putang ina mo! Kinalantari mo ang asawa ko! Asawa ng iba – ginalaw mo! Ginawa mong parausahan ang asawa ko, gago ka!”

Natigilan si Anton. Hindi siya makasalita. Hindi niya magawang umaalma o tanggihan ang paratang ng barako. Pulang-pula ang mukha nito.

“Sigurado ka ba na gusto mong bumalik si Nina sa trabaho?”, sigaw na tanong ni Remo. Nanlisik ang mata nito. Masama ang tingin kay Anton. “Kung babalik si Nina sa inyo, sirang-sira ka sa misis mo at pati sa pamilya niyo”.

“Ah eh. . . hindi totoo yang sinasabi mo. . . wala akong ginagawa sa asawa mo. . .” mariin na tanggi ni Anton. Pilit niyang alisin ang nginig at takot sa boses niya.

“Sige. . . tangina. . . pabalikin ko si Nina sa inyo”. Kinabahan si Anton sa mala-demonyong ngiti sa bumakas sa galit na mukha nito.

“. . . siguro naman aalagaan ni Misis mo ang babaeng nabuntis mo? Mabuti at magkakaroon ng bunso ang dalawa mong anak. . .”

Napatulala si Anton at hindi nakapagsalita.

“Putang ina mo! Kinantot mo na nga ang asawa ko, binuntis mo pa!”, hiyaw ni Remo. Tumaas ang kamay nito. Kinuyom ang kamao. “PUTANG INA MO!!! BINUNTIS MO ASAWA KO!!! Bubugbugin kita. Ipapa-pulis kita, gago ka!”

“Remo. . . sandali lang. . .”. Hindi napigilan ni Anton na magmakaawa. Nawala ang likas na hambog ng gwapong mestiso.

“Remo, baka pwede natin ayusin ito. . .” Yan lang ang unang lumabas sa bibig niya. Nanlamig siya. Ramdam niya ang malakas na tambol ng kanyang dibdib. Naisip niya si Jena. Naisip din niya ang maging eskandalo sa trabaho niya, at pati sa eskuwelahan ng kanyang panganay na anak. “Pare. . . parang awa mo na. . . ayusin natin ito. . .”

“Namasukan si Nina sa inyo. . . at nitong mga huling buwan, nagtatrabaho naman ako sa kapatid mo”, galit na bulyaw ng maton. “. . . ikaw naman, nagpakasasa ka sa asawa ko. Ilang beses mo siya ginamit, pinaglaruan, ginahasa. . .”

Dagdag nito, “Gusto mong sampahan ka namin ng rape? Gusto ba mag-alaga ng bagong bunso ang misis mo?”

Walang maisip o masabi si Anton ngayon. Totoo na may nangyari sa kanila ni Nina. Maganda ang asawa ni Remo, makinis at balingkinitan. Pero hindi totoo na ginahasa niya ito. Dahil nilandi naman siya nito. Sigurado siyang hindi niya pinilit ang babae. Na-attract din naman ang babae sa kanya dahil alam niyang guwapo at matipuno siya. Kusang bumigay si Nina, at sa pagkatanda niya, ito ang unang nagbigay ng motibo – pero hindi niya pwede itong sabihin sa nagningitngit na lalaki. At baka lalo siyang bugbugin ng asawang maton nito.

“Sorry pare. Baka pwede natin aregluhin ito. . .”

“Aregluhin. . .?!? Ano ito, traffic violation. . . ???”.

Lalo pang nagwala si Remo. “Anong kabayaran sa pagsira mo sa buhay naming mag-asawa??? Ang dinadala niyang anak ay supling mo, at hindi ko anak yan. . .”

“Putang ina mo!”, malutong na mura ni Remo. Nilapitan siya at dinagukan. Marahas na hinawakan siya nito sa batok at leeg, akmang sakalin siya,

Sa pag-iwas niya, bumagsak ng paluhod si Anton. Masakit ang pagkasadsad ng tuhod niya sa sahig. Matangkad din si Anton, ngunit pag nakaluhod, hanggang baywang lang siya ng mas matangkad na maton na nakatayo sa harapan niya.

“Sorry. . . sorry. . .”, muling pagsumamo ni Anton. Napatingala siya sa nagwawalang berdugo. Hindi niya alam kung paano magmakaawa dito. Sa buong buhay niya na lagi siyang bida, lagi siyang panalo, na siya ang kadalasang pogi, magaling at may lamang. . . ngayong lang siya nagmakaawa at nagpakumbaba ng ganito. Totoo na bago siya ikinasal, kaliwa’t-kanan ang mga babae niya. Lahat nadadali niya. May ilan na muntikan na. Palagi niyang naaayos o nagagawan ng paraan. . . maliban sa sabit niya ngayon.

“PUTANG INA MO!!!”. Paulit-ulit ang pagmumura ng barako. Sinapak siya nito sa ulo.

Kung hindi mabilis ang pagkapit niya sa mala-trosong mga binti nito, natumba na siya sa lupa. Imbes sa sahig ay nasubsob ang mukha niya sa harapan ng lalaki. . . pumasok sa ilong niya ang naghalong amoy ng pawis at pagkalalaki nito.

“Ngayon, magbabayad ka!”. Hinablot nito ang kanyang ulo, at bumuhol sa kanyang maiksing buhok ang mga daliri nito. Sinubsob siya sa pundilyo nito, at ningudnod ang mukha niya sa singit nito. Ramdam ni Anton ang mainit at naninigas na umbok sa loob ng shorts nito

“Putang ina mo! Gago ka! Ikaw ngayon ang wawasakin ko. . .” Puno ng poot at galit ang boses nito.

Pumulupot ang isang kamay ng barako sa leeg niya, at dahil mahaba ang mga daliri nito at malapad ang kamay, nadali din nito ang panga niya.

Hindi siya makawala sa mahigpit at malakas na kapit nito. Halos hindi siya makahinga. Nanlaki ang mata niya – tanaw niya ang kabilang kamay ng berdugo – unti-unting binababa ang maluwag na garter ng shorts, at binaba ang harapan ng itim na brief nito. Unti-unting lumabas ang tinatagong sawa. Ulo muna. Namumula, namamaga. Galit na ito. At hindi naglaon, kumalas na ang buong kahabaan nito. ‘

Namangha man si Anton, ngunit natakot din siya. Sa porn video lang, at sa mga may lahi lang siya nakakita ng ganito. ‘. . . ang itim! . . . ang haba! . . . ang taba!’

Bago pa siya makapalag, tinampal ni Remo ang titi nito sa kanyang pisngi ng ilang beses bago dumampi ang nangingintab na ulo sa labi niya.

“. . . ‘tangina ina, gago ka, Remo. . . aaaaaaarrrrhhhh. . .”, reklamo ni Anton. Sa bawat piglas niya, lalong nanggigil sa galit ang barako. Lalong nagngitngit ito. Lalong humihigpit ang hawak sa leeg at panga niya.

Halos tinakasan siya ng huwisyo. . . nanlambot siya. Dahil din sa amoy ng singit ng barako. . . amoy araw, amoy lalaki, amoy pawis, at kung ano pang hindi niya matukoy na amoy. . . naduwal siya. Nahilo siya.

Kung ano ang paghina niya ay yun naman ang paglakas ni Remo. Humigpit ang pagsakal nito. Masakit ang pagpisil nito sa panga. “. . . AAAARRRRAAAYYYYYYY. . .!!!”

Sa isang iglap, napasok ng barako ang malaking ulo ng burat nito sa nakangangang labi niya.

Naduwal si Anton. Gusto niyang sumuka. Umagos ang laway niya.

Lalo lang dumulas ang labi niya. . . at umusad papasok ang isa pang pulgada ng dambuhalang burat sa kanyang bibig. Nagtangka siya na kagatin ito, ngunit nang matanto niya ang laki at bigat ng mga kamao ito, nag-alangan siya. Halos nawalan na siya ng lakas. Ayaw man niya ibuka pa ang kanyang bibig, ngunit wala na siyang magawa. Nakatuon ang buong ulirat niya sa pagsinghap ng hangin. Parang maubusan na siya ng hininga. Parang mawawalan na siya ng malay. Para siyang nalulunod.

“UUUUUUHHHHH. . . !!!” – nahimasmasan si Anton sa malalim at dumadagundong na ungol ni Remo. “. . . uuuuuuhhhh. . .!!! Putang ina mo! Pinasubo mo ang burat mo sa asawa ko. . . ngayon bibig mo naman ang gagantihan ko. . .”

Halos nag-panic si Anton. ‘. . . kakantutin ni Remo ang bibig ko. . . NNNOOOO. . .!!!’

Ngunit hindi na niya kayang pigilan ang barako. Nag-umpisang umindayog si Remo. Napahawak na lang si Anton sa malapad na binti nito. Hindi niya matulak. Hindi niya mapigilan.

“Tangina mo!!! Sarap na sarap ka magpachupa kay Nina ano!”, bulyaw ni Remo. “. . . oo, mahilig kumain ng burat ang asawa ko. . . alam ko yon. Anim na buwan mo siya pinakain ng putang-inang tarugo mo. Gago ka!”

Naalala ni Anton kung gaano ka hilig dumila at sumubo ng burat si Nina. Hindi bagay sa magandang anyo nito na may malaking titi na nakasalpak sa manipis at maputlang labi nito – kayo lalo pa ito nakaka-turn-on kay Anton. Hindi tulad ng ibang mga babae na nakalaro niya, at lalong hindi tulad ng asawa niyang si Jena, si Nina ay parang uhaw na sanggol. Uhaw na uhaw kung sumubo. Ilang beses siyang hindi nakapigil. At imbes na makantot niya agad ang babae, ay napainom na lang niya ito ng gatas niya.

Tila nababasa ni Remo ang nasaisip niya. “Oo. . . mahilig humigop ng tamod ang asawa ko. Ngayon kakainin mo rin tamod ko. . . gago ka. . .!!!”

Parang inasahan na ni Remo na kakalas si Anton. Lalong humigpit ang kapit nito sa ulo at panga niya. . . parang ginawang basketball nito. Iginiya siya pataas-baba sa malaking burat na nakasalpak sa bibig niya. Nag-umpisang kumiwal ang nakaluhod niyang katawan sa unti-unting pagtusok ng titi nito sa makipot na lalamunan niya.

Ninais na lang ni Anton na sakalin at patayin na lang siya ni Remo, dahil hindi talaga kakayanin ng bibig niya, ng katawan niya, at ng buong pagkatao niya, ang pambababoy na ito.

“Putang ina mo!!!! Tumingin ka sa akin”, biglang bulyaw ni Remo.

Nakapikit na pala siya. Pagdilat at pag-taas ng mata niya, nakatitig din ang barako sa kanya. Nakakapanliit ang tawa nito. “. . . gago ka! Naiiyak-iyak ka pa dyan. O ngayon, sino ang siga at maangas, ha? Sino ang guwapo? Sino ang lalaki?”

Salit-salitan ang paghampas ng magaspang na kamay nito sa pisngi niya, at ang pag-dribble nito ng ulo niya sa tarugong nakabaon sa kanyang bibig.

“Kainin mo burat ko. . . aaaaaaaaahhhhh, putang ina mo. . .”, halinghing ni Remo. “. . . masarap yan, gago! Isubo mo pa. . . sa puki mong lalamunan. . . aaaaaaahhhh. . .”

Hinawakan ni Remo ang panga niya, at sinigawan siya, “Ilabas mo ang dila mo!!!! Dali! Ilabas mo pa. . . ang dila mo, gago!!!!”

Dumura si Remo. . . pinatulo ang malapot na laway nito sa dila niya, at pati sa bibig niya. Pinatikom ang labi niya, at pinilit siyang lunukin ito.

“Kilalanin mo ngayon kung sino ang amo at panginoon mo. . .”, madilim na saad nito.

Halos masuka si Anton sa pandidiri. At lalo siya nalugmok sa pagsuko dahil hindi niya magawang lumaban na.

“Ang dila mo, gago!”, bulyaw uli ni Remo. “Ilabas mo uli ang dila mo. . .!”

Dumura na naman ang berdugo. . . at pinatakan ng laway ang umiigting na burat nito. Kinakaskas ng marahan at paulit-ulit ang pinadulas na sandata sa nakalabas na dila niya.

Naging tuloy-tuloy na ang pag-indayog ng maton sa bibig niya. Bakas sa lalim ng ungol nito na nasasarapan ito ng lubusan.

“Aaaahhhh. . . ganyan, gago. Masarap di ba. . .?”, pag-alipusta ni Remo. “Yan. . . nasasarapan ka na, di ba? Gusto mo yan di ba. . .? Pagsilbihan mo ang amo mo. . . masarap ang burat at laway ng amo mo!!!”

Nangangalay na ang panga at dila ni Anton. Nangangalay na rin ang labi niya, at naninikip ang bibig niyang inunat ng dambuhalang burat na pinapasok-labas ni Remo.

“Ano?!? Masarap ba? Gusto mo yan, baboy ko. . .?”, kutya nito. Dinagukan siya. “Sagot. . .! SUMAGOT KA. . .!!! Masarap ba? Gusto mo yan???”

Tumango si Anton. Ano pa ba ang magagawa niya.

Hinampas siya muli ni Remo. “Sumagot ka, putang inang baboy ka. . .!!! Sagot!!!”

“Oo. . . uuuhhh. . . oo. . . opo. . .” Gulong-gulo na ang isipan ni Anton. Parang wala na siya sa sarili. “Opo. . . Yes, Sir. . .”

At saka sinubo niya muli si Remo. . . kahit hanggang kalahati lang ng burat nito ang naipasok niya sa bibig.

“Bagay sa iyo maging baboy. . . Putang ina mo!!!! Ang sarap mo palang bastusin”. Pinaulanan siya ng pagmumura. Tinatawag na siya kung ano-anong pangalan.

Awang-awa si Anton sa sarili. Nakaluhod siya sa harapan ng isang malaking lalaki, at nakasalpak ang burat nito sa bibig niya. Naghalo ang laway nilang dalawa at basang basa ng laway ang mukha, panga, leeg niya at pati na ang t-shirt niya. Napapikit si Anton, at iwinaksi sa utak ang pagpatak ng oras. Hindi niya alam kung gaano pa katagal bago labasan ito.

Gumalaw si Remo. May inabot sa bulsa, bago tuluyang binaba nito ang suot na shorts at brief. Napadilat si Anton sa tunog na kinatakutan niya: ang pag-click ng cellphone camera. Fuck! Kinuhanan siya ng photo. Hindi siya makapiglas — mahigpit ang hawak sa kanya, at puno ang bibig niya ng burat.

“Hubarin mo ang jogging pants mo. . . Hubad ka. . .!”

Natakot siya sa tono ng boses ni Remo. Malinaw ang banta nito, “Sumunod ka. O baka gusto mo kuhanan na kita ng video. . .”

Nahirapan siyang sundin ang utos: hindi madali magbaba ng pantalon at brief habang nakaluhod at habang may nakasalpak na titi sa bibig.

“Sige. . . uuuuhhhh. . . tangina mo. . . galingan mo, parang si Nina, uuuuhhh”, maungol na udyok nito. Nakakasuya ang ngisi nito. “. . . siga pa. . . nang makapagpalasbas na ako. . .”

Napaisip din ni Anton ito. Siya nga ang may kasalanan. Kung ito ang kabayaran, sige na nga. At chupain na niya. . . para labasan na ito. . . nang matapos na ang pambababoy na ito.

Manhid na ang labi niya. Wala na siyang nalalasahan. Pati ang utak niya ay blanko na. Nakatuon na lamang siya sa pagsubo at pagsupsop sa titi. Dapat labasan na ang berdugong ito. . . para matapos na ito lahat.

Sa tuwing umungol si Remo. . . uulitin niya ang kung ano man ang nagawa niya, at sinikap na tumbukin ang makakapagpasarap sa lalaki. Hinahanap niya ang kiliti nito. . . kung ano ang lalong makapagpa-init dito.

Natakot si Anton nang tinamaan ng paa ni Remo ang nakalawit niyang bayag. Sinusundot ng paa nito ang titi niya.

“Putang ina ka! Bakit matigas ka na???”, kantiyaw nito. “Enjoy na enjoy ka sa pagtsupa ano!!! Nababakla ka na yata. . .”

Nilalaro ni Remo ang burat at bayag niya. . . syempre titigasan siya, ang pangatwiran niya sa sarili.

“Jakulin mo sarili mo. . . “, pilyong utos ni Remo. “Magpalabas ka muna, bago ako magpalabas. . .”

Sumunod si Anton. Binilisan niya ang pagtaas-baba ng kamay niya sa sariling sandata, habang dinidilaan at sinusubo niya ang burat sa bibig niya. Pilit niyang mag-imagine ng babae, ng puki ng babae. Inaalala niya ang asawa niya, at pati ang asawa ni Remo. . . nang mapadali ang pasabog niya. Ngunit, si Remo ang nasa ulirat niya. Si Remo ang nakikita niya – nakatingala siya sa barako, sa malapad na dibdib nito. Si Remo ang naaamoy niya, at si Remo ang subo-subo niya, habang tumitigas ang sariling burat.

“Aaaaaahhh. . . kainin mo ako, gago. . . ang init ng bibig mo. . . sarapan mo pa. . . aaaaahhh”. Nakakaudyok ang halinghing ng barako. Sinapo ni Anton ang mabalahibong bayag nito. . . busog, namamaga, malaki.

“mmmmmppphhh. . .”. Hindi namalayan ni Anton ang kanyang impit na ungol. Hindi niya inalintana na lagpas na sa kalahati ng titi ni Remo ang nasusubo niya. Nalugmok na siya sa kahalayaang ito. Umaagos na ang precum ni Anton. Ramdam niya ang unti-unting pagdulas ng burat na sakmal niya.

Tumigil ang pag-ulos ni Remo sa bibig niya. Hinugot nito ang sandata at winagayway sa harapan niya. “Handa ka na. . .??? Kainin mo ang katas ko, ha. Gago ka! Pinakain mo sa asawa ko ang tamod mo. . . ngayon lunukin mo ang tamod ko. . .”

Kinilabutan si Anton. Kahit nandidiri siya sa kanyang ginagawa, ngunit tinanggap na niya ito. Napatitig lang siya sa barakong hubad. . . sa malapad at mabigat ng katawan. . . at sa dambuhalang tarugo na nakababad sa bibig niya. . .

“Sagot!!!”, bulyaw ni Remo. “. . . aaminin mo sa amo mo, tanggapin mo ang kinalalagyan mo ngayon. Gusto mo ito, di ba? Masarap ang burat ko? Gusto mong ipakain ko sa yo ang tamod ko. . .??? Sagot!!!”

“Opo, sir”. Hindi mawari ni Anton kung bakit naging ganito ang estado niya. Ayaw man niya, pero tanggap niya. Nadadala na siya sa pagdodomina ni Remo. At kusang dumagdag siya, “Sige, sir. . . kakainin ko ang tamod mo. Lulunukin ko. . .”

Pumikit siya. At binuka ang bibig. Mainit ang ulo ng tarugong lumapat sa labi niya. Mababaw ang pagsinghap niya ng hangin, hinihintay ang parating na pagsabog.

“AAAAAAARRRRRGGGGHHHH. . .!!!!!!”

Mainit. Malagkit. Malapot.

Tila pinapaso siya ng bawat sumpit ng tamod na tumatama sa pisngi niya. . . sa ilong. . . sa nakapikit na mata. Pati sa tenga at noo. At wari niya ay pati sa buhok niya. Pinaliguan siya ng tamod ng higanteng maton. Mapakla at maalat-alat ang ilang hibla ng dagta na pumasok sa bibig niya.

Nanatili siyang nakapikit at nakaluhod. Nakahilamos ang tamod sa mukha niya.

Nakakapanghina ang pag-domina ng barako. Nanlumo siya dahil wala siya magawa kundi tanggapin ang pambababoy. Nanghihina ang loob niya. Nag-iinit ang damdamin niya. . . parang lumiliyab sa lagnat ang buong katawan niya.

“Tama na yan! Bumangon ka na dyan.”, bulyaw ni Remo. Pinahiya pa siya sa kasunod na sinabi nito, “. . . tangina mo. . . jakol ka pa ng jakol. . . libog na libog ka ano. Ang tigas mo oh. Galit na galit ang titi mo. Mukhang enjoy na enjoy ka ah!”

Namula siya, Ngunit pinili na lang niyang tumahimik at huwag na sumabat pa.

Hinagis ni Remo ang pantalon at brief niya sa may pintuan. “Umuwi ka na. Baka kung ano pa magawa ko sa iyo. Umalis ka na. . . nangangamoy ka ng tamod”.

“Pwede ba maghilamos? Maglinis muna ako. . ?”, mahinahon niyang hiling. Hindi siya pwede umuwi kay Jena na puno ng tamod at nangangamoy tamod.

Tumango si Remo. Dali-dali siyang tumungo sa banyo, na hinahabol ng pangungutya nito, “Putang ina. . . putang-puta ka. Ang baboy mo, pare. Parausan ka na. HAHAHA”.

Walang tuwalya sa banyo. Kaya nagbasa na lang siya sa lababo, at pinagtiyagaan ang pagtanggal ng tamod na dumikit sa buhok at balat niya.

BLAAAGGG!!!

Nagulat si Anton sa biglang pagbukas ng pintuan ng banyo. Agad niyang tinakpan ang harapan niya. Naasiwa siya na hubo’t-hubad siya.

Pinagtawanan siya ng maton. “Hahahaha. . . gago! Ngayon ka pa nahiya. . . pagkatapos mo sinubo ito. . .”

Winagayway ni Remo ang utin nito. Hindi maiwasan ni Anton na mapatingin sa halimaw na burat na sumalakay sa bibig niya kanina. May katigasan pa rin ito, at hindi pa tuluyang lumambot. ‘Ang laki. . .!!!’

Lumapit ito sa kanya. “Kinain mo ba ang puke ng asawa ko? Ha. . .?”

2: Sukò

Dali-daling tumakbo si Anton sa banyo, na hinahabol ng pangungutya ni Remo, “Putang ina. . . putang-puta ka na. Ang baboy mo, pare. Parausan ka na. HAHAHA. . .”.

Walang tuwalya sa banyo. Kaya hilamos na lang siya sa lababo, at pinagtiyagaan ang pagtanggal ng tamod na dumikit sa buhok at mukha niya.

BLAAAGGG!!!

Nagulat si Anton sa biglang pagbukas ng pintuan ng banyo. Agad niyang tinakpan ang harapan niya. Naasiwa siya na hubo’t-hubad siya.

Pinagtawanan siya ng maton. “Hahahaha. . . gago! Ngayon ka pa nahiya. . . pagkatapos mo sinubo ito. . .”

Winagayway ni Remo ang uten nito. Hindi maiwasan ni Anton na mapatingin sa halimaw na burat na sumalakay sa bibig niya kanina. May katigasan pa rin ito, at hindi pa tuluyang lumambot. ‘Ang laki. . .!!!’

Lumapit ito sa kanya. “Kinain mo ba ang puke ng asawa ko? Kinain mo ba. . .?”

Hindi siya makasagot, dahil alam niya na totoo nga. . . naalala niya na nilaplap niya ang hiwa ni Nina. Masarap ang asawa nito. At sa pangingisay ng babae, alam niya na nagustuhan nito ang pag-brocha niya.

“Kinain mo si Nina, ano! Kinain mo ang puke niya!”. Hindi na si Remo naghintay ng sagot. Tila nababasa nito ang laman ng utak niya. “Alam natin pareho na masarap ang kabibi ni Nina. Pero putang ina mo! Nakikain ka pa. Akin lang ang pekpek ng asawa ko. Paano ko pa kakainin yan, eh nilaspag at tinamuran mo yon! At binuntis mo pa, gago ka. . .!!!”

Sige, pasok ka dun. . .!”, dagundong ng malakas ng boses sa maliit na banyo. Tinulak siya papasok sa paliguan. Madiin ang utos ni Remo. “Linisin mo ang sarili mo. . .”

PPPAAAAKKK!!! PPPPAAAAAKKK!!!

“Aray!”, sigaw ni Anton. Ilang beses na pinalo nito ang pwet niya. Tila gigil na gigil ito sa kanyang mga matambok na pigi. “Ito. . . linisin mo nang maigi. Gusto ko malinis ha! Ikaw ngayon ang kakainin ko. . . sarap siguro ng butas mo. . . birhen na birhen. . .”

Walang shower. May dalawang gripo. May isang balde at tabo sa ilalim ng unang gripo. Tinuro ni Remo ang pangalawan gripo, na may nakakabit ng maiksing hose. “. . . ito gamitin mo. Maghugas ka. Linisin mo. Nang hindi ka magkakalat mamaya. . .”

“Haaa???” Bakas sa mukha ni Anton ang pagkalito at pangamba.

Unilit ni Remo ang utos. “Gusto ko malinis ka. . . at wawarakin na kita. . .”

Marahas na sinubsob siya ng maton sa dingding. Kinuha nito ang hose, pinaandar, at tinutok sa hiwa niya. Sigaw nito sa tenga niya, “Linisin mo sarili mo. . . kakainin muna kita. . . bahala na ang kasunod. . .”

Ramdam din ni Anton ang suntok sa tagiliran niya – hindi gaanong masakit, ngunit sapat na malakas para matakot siya. Agad niyang ginawa ang utos ng barako.

Minandohan siya nito kung paano sabunin, kalikutin, at banlawan ang hiwa at butas niya. Pinapanood siya habang ginagawa niya ito. Nakakapanliit at nakakaasiwa. Labis na nakakadiri ang pinapagawa sa kanya sa harapan mismo nito.

Mabilis ang mga sumunod na pangyayari. Sa dahas at lakas ni Remo, hindi na makapalag si Anton dahil sa matindingin pagkabalisa at panghihina. Basang-basa siya at hindi na nagpunas.

“. . . pinakialaman mo ang hindi sa iyo. . . akin lang ang pekpek ng asawa ko, gago ka. . .”

Kinaladkad ni Remo ang gwapong mestiso palabas at dinala sa maliit na kusina. Tinulak siya nang patalikod sa ibabaw ng makitid na mesa. Pinatuwad siya. Nakalapat ang dibdib at baba niya sa madulas na plastik na takip ng mesa.

PPPAAAAKKK!!! PPPPAAAAAKKK!!! – malutong ang tunog ng pagpalo ng magaspang na palad ng maton sa mga pigi niya.

Bago pa siya maka-alma, nangisay si Anton sa kasunod na ginawa ni Remo. “. . . aaahhh. . . aaahhh. . . aaaaaaaahhhhhhh. . .”

Hinawi ni Remo ang kanyang matambok na pwet. Bigla siyang nakaramdam ng basa, ng init, ng magaspang. Putang ina!!! Dinilaan ng maton ang butas niya!!!

Hindi mawari ni Anton ang tindi ng sarap, at bakit ganito kasarap. Mainit, madulas, basa. . . nakakakiliti, nakakakuryente. Wala pang nakagawa ng ganito sa kanya. Oo, may iilang babae na chumupa sa kanya. Hanggang chupa lang. Pero, ang paghimod sa puwet. . . iba ito.

Hindi na niya inalintana ang pandidiri niya – dahil sobrang nakakabaliw ang labi na lumalaplap sa butas niya. Sobrang nakakakuryente ang pagtusok ng dila sa kumikislot na tumbong niya.

“. . . Uuuuuu, putang inaaaaa. . . !!!”. Halos tumiklop ang tuhod niya. Kumapit siya sa mesa at lalong inusli ang puwet. Tanda niya kung paano mangisay sa sarap ang mga babaeng nadilaan niya noon, pati ang asawa niya. At pati si Nina. Ganito ba ang naramdaman nila pag binobrocha niya ang mga ito?

“Putang ina, gago ka! Akala mo magaling ka. . . akala mo nasarapan ang asawa ko sa iyo?!?! Ipakita ko sa iyo bakit halos mabaliw si Nina pag kinakain ko ang kepyas niya. . . ganito ang hinahanap niya!”, paggiit ni Remo, at saka sumubsob uli ito sa hiwa niya.

“FUUUCCCKKK. . .!!! . . . aaaaaaaaHHHhhh. . .!!!”

Sinisipsip ni Remo na walang pag-aalinlangan ang hiwa niya. . . sinusundot ng dila nito ang tumbong niya. Tila hinihigop ng labi nito ang butas niya. Iba ang estilo nitong maton: malakas, walang kalamyaan, may gigil.

Fuck! Lalaking-lalaki. Sanggano. Berdugo. Maton. At kumakain ng pwet. “AAAAAAAAAAA. . .!!!”

“Anong ginagawa mo?!?!? Aaaaaaaaahhhhh. . .” Lalong humiyaw si Anton. Nakiliti siya sa daliri na dumaloy pataas-baba sa nakalawlaw na burat niya na matigas pa rin. May magaspang na kumakaskas pataas-baba sa kahabaaan ng tangkay niya. Kuko ba ito ni Remo? Or balbas nito? Isusubo ba siya ng maton?

Naalala niya ang kwento ni Jerson, ang ka-tropa niyang basketbolista na silahista: higit na magaling daw sumubo ng burat ang kapwa lalaki. Ngunit walang hilig si Anton sa ganito, kaya hindi niya alam. Totoo ba ang sinasabi ni Jerson?

Nangisay si Anton. . . basa at mainit ang bukana niya. Nakikiliti ang burat niya. Ngayon, may magaspang at madulas sa bayag niya — dinidilaan ba ito ni Remo? Binobrocha ba siya nito?

Nanginig siya sa naiibang kilig na hindi pa niya naranasan. Ngunit, hindi niya inasahan ang biglang pagsuksok ng daliri sa kanyang kumikislot na bukana.

“AAAAAhhhhh. . .!!! Aaaahhh!!! Aaaahhh!!!”, biglang sigaw ni Anton. “Ayoko niyan! Stop!!! Ayoko. . .!!!”

Hinatak ni Remo ang balakang niya nang lalo pang mapausli ang kanyang puwet. Natakot siya sa binabalak nito, kaya lumaban siya. Ngunit sadyang mas malakas at marahas ang malaking berdugo. Sa bawat palag niya, mas lalong malakas ang pag-untog ng ulo at katawan niya sa ibabaw ng mesa.

“Sige, lumaban ka, gago!”, bulyaw ni Remo. Naka-angkla na ang malalapad na braso nito sa baywang niya, at pinapalo-palo nito ang kanyang pwet. “. . . sige, ganyan gusto ko, palaban!”

“AAAAAAAHHHHHH!!!!! UUUURRRGGGGGHHH. . .!!!”, hikbi ni Anton. Napalitan ng matinding hapdi ang dating sarap at init.

Tinusok ni Remo ang butas niya. At dahil basa at madulas, madaling pumasok ang magaspang na daliri sa saradong butas.

“UUUUUHHHHH. . .!!! Arrrrraaaaayyyy. . .!!!!”, sigaw ni Anton. Muling nauntog ang noo niya sa mesa sa gulat at pagpiglas. Namilipit siya sa sakit. Nanghina siya. Hindi na niya inalintana ang masarap na pagdila ng bayag niya, at ang pagkiliti ng burat niya. Nangibabaw ang masakit na paggalugad ni Remo sa kanyang butas.

Marahas ang pagsuksok ng daliri. . . kinakalikot ang tumbong niya. Lumalaban ang bukana niya, ngunit mapilit at malakas ang daliri na sumusundot sa butas. “Aaaaaaahhhh. . . aaaarrraaayyy. . .!!!”

“Putang ina. . . lumaban ka. . . gusto ko palaban”, bulyaw muli ni Remo.

Mabilis na kinuha ni Remo ang cellphone nito at pinatong sa harapan ni Anton na nakasandal sa dingding. Binuksan ang camera. Binalikan ng berdugo ang pagkalikot sa butas niya, bago pa man makapiglas si Anton.

Kitang-kita ni Anton ang sarili niya sa camera screen. . . nakakunot ang mukha, namumugto ang mga mata, tumutulo ang laway sa nakabukakang bibig. At sumisigaw. “Aaarrrraaaayyy!!! Aaaaaahhh. . .”

“Ganyan. . . lumaban ka, putang ina mo. . .!”

Natanaw din ni Anton sa cellphone screen ang barako na nasa likuran niya. . . mainit ang pagtitig sa imahe nila sa camera at mala-demonyo ang bungisngis, “Akin ka ngayon, gago!!! Bubuntisin kita tulad ng pagbuntis mo sa asawa ko. . .”

May malagkit at madulas na dumaloy sa hiwa niya. . . hindi niya matanto kung langis ito. O baka ketchup, o mayonnaise, o laway lang. Basta malagkit, madulas. . . at mahapdi. Paminsan-minsan may nadadali ang mga daliri na parang ewan sa loob niya, at napapangiwi siya. . . dahil may nakakiliting sarap din pag may nasundot sa loob, kahit ayaw tanggapin ng ulirat niya ito.

Mas lalo pang ginanahan at nag-eenjoy ang maton sa lalong pagpiglas ni Anton. Puno siya ng galit at pagkasuklam. . . sa sarili niya, at sa lalaking umaangkin sa kanya. Pagod na siya at mabigat na ang kanyang kalamnan. Lalo lang nagpapalakas kay Remo ang patuloy niya na paglaban. Gusto na niyang sumuko.

“Pasasarapan kita, gago ka. Madami na akong nadali na birhen. Magaling akong bumiyak ng mga baguhan. . . babae o lalaki man. Humanda ka. . . magbabago ang buhay mo”, mainit na banta nito. “Isuko mo ang sarili mo sa akin. . . akin ka ngayon. . .”

Naawa si Anton sa kanyang sarili na natatanaw sa cellphone camera sa harapan niya – bakas sa humihikbing mukha at namumulang anyo ang kanyang nasirang pagkalalaki. Ilang babae ang napatuwad o napabukaka niya. . . at pinasuko ang hiyas nila sa kanya. Ngayon, sinusuko niya ang pagkalalaki niya. . . sa kapwa lalaki – na asawa ng nakalaro niyang yaya ng mga anak niya.

“. . . uuuuhhh! Uuuuhhh! Uuuuhhh!!! Putang inaaa. . .!!!”

Kung kailan niyang inaasahan na maging mas marahas ang pagdaliri ni Remo sa kanyang umaapoy na butas, bigla ito naging mahinahon. Nawala ang dahas, at naging marahan ang pagpasok-labas ng daliri nito – parang hinahaplos at minamasahe nito ang lagusan niya, na kanina lang ay gustong warakin na walang awa.

Pumaibabaw ang mabigat na katawan nito sa likuran niya. Ramdam niya ang mainit na hininga sa tenga niya.

“Akin ka ngayon. . . bubuntisin na kita”. Balot sa gigil at libog ang pagbulong nito.

Sigaw ng utak niya, ‘. . . HINDI!!! AYOKO. . .!!!’

Ngunit, sa lalong pag-domina sa kanya ng higanteng maton, parang tinakasan na si Anton ng lakas at wisyo. Nanlumo siya. Kahit lumalaban ang isipan niya, ngunit ang katawan niya ay bumigay na sa pagtanggap. Ang likas na angas niya ay napalitan ng pagsuko.

Ang bigat ng katawang nakapaibabaw sa kanya. . . ang amoy ng pawis-lalaki. . . ang mahigpit na kapit ng malalapad na braso sa katawan niya. . . ang diin ng gumagalugad na daliri sa butas niya. . . at higit sa lahat. . . ang tigas ng sariling titi na bumubunggo sa gilid ng mesa. . . parang nilamon siya ng libog ni Remo. Sumanib ang kapangyarihan nito.

Sa gitna ng umaapoy na hapdi, dama din niya ang pagsundot ng daliri. . . tinutukso, pinaglalaruan, kinakaskas ang isang parte sa loob na nakakaliyad. Napapangisay siya. Ilang daliri na ba ang pinasok ng barako? “Aaaaaaaahhhh. . . ano yan. . . bakit ganyan. . . aaaahhh. . . uuuuhhhh. . .”

Nabuo sa isipan niya ang imahe ni Nina: maganda, busog ang dibdib, mapula ang kepyas, nakabukaka sa harapan niya, inaakit siyang ipasok ang sandata niya sa mainit na kweba nito. Pumasok din ang anyo ni Remo. . . si Remo na nakapatong sa asawa. Bigla niya niya naisip kung ano ang magiging pakiramdam ni Nina. . . . kinakasta, kinakadyot, iniiyot at pinapasarap ng asawa.

Natuon ang ulirat niya kay Remo. . . at ngayon, siya ang pumalit sa imahe ni Nina. Siya ang nakapailalim sa barakong asawa ni Nina.

Siya, si Anton. . . gwapo, matipunong mestiso, maskulado, basketbolista at coach, may asawa at anak. . . siya ang kakastahin, kakadyutin at iiyotin ni Remo. Bakit hinahayaan lang niya na pumasok ang mga daliri nito sa butas niya? Bakit sumasabay ang balakang niya sa paggiling ng maton? Bakit nakausli pa rin ang pwet niya? Bakit matigas ang kanyang titi?!?

‘Sige na. . pare. . .’ – hindi niya matanto kung nasabi ito ng isipan niya, o nabigkas niya ito.

Napako ang mga mata ni Anton sa cellphone. . . sa sarili niya. Nakikita niya ang mukha ni Remo, nakatuon ito sa gagawin sa kanya. “. . . uuuugggggrrrhhh. . .!!!”

Sa gitna ng mahapdi na pagwasak, umaasa siyang jakulin at laruin ng barako ang umiigting na burat niya. Baka mamaya. . . kainin ni Remo ang bayag niya. Sana. . .

Ginugunita niya ang bibig ng barako na subo-subo ang burat niya – para mawala sa pakiramdan niya ang kasalukuyang pagtuhog sa kanya ng isang lalaki!

Ngunit mahirap i-bale-wala ang sakit na biglang lumatay sa katawan niya. . . mula sa puwet niya, paitaas.

“. . . aaaahhhh. . . . uuuuhhhh. . . aaaarrrggghhh. . .”

Tiniis niya ang sakit, dahil ramdam din niya ang kiliti at sarap sa bayag at titi niya. Umunat ang butas niya. . . punong-puno ang kalooban niya. . . naninikip, sumasakit. . . ngunit, bakit may konting sarap sa naghalong nginig at sakit?

“AAAAAAAAHHHHHH. . .!!!! Pare, tama na. . . sorry na. . . pasensya ka na. . . maawa ka sa akin. . . AAAAAHHHH. . .!!!”, mahinang haluyhoy ni Anton. Halos pabulong ang taghoy niya. . . hindi na niya mahanap ang lakas na makasigaw. Hindi siya makapiglas, o bakit parang ayaw na niyang lumaban.

Sa bigat ni Remo, at ang mahigpit na yapos nito, tinakasan na siya ng bait. Nagpaubaya siya sa panghahalay. Pinagtraiduran siya ng kanyang katawan. . . nagpaanod siya sa pangyayari. Ganito ba ang pinagdaanan ng mga maraming birhen na babae na nabiyak niya noon. . .?

“Sssshhh. . . huminga ka lang, pare. . . papasukin mo ako. . .”, maamong bulong ni Remo sa tenga niya. Mainit ang hininga nito, tila nakakakiliti. Nakayapos ang mga braso sa kumikiwal na katawan niya. Nilalapirot nito ang isang utong niya. Hinahaplos ng kabilang kamay nito ang harapan niya. Mahigpit ang yakap. Inaangkin ang buong pagkatao niya. “Dahan-dahanin ko. . . huwag kang lumaban. . .”

“. . . papasukin mo ako. . . sssshhh. . . uuuuuhhhh. . .”

Nanginginig ang buong kalamnan niya. Nanlamig siya, kahit pinapawisan. Kahit parang mahahati na ang katawan niya, ngunit nandun pa rin ang nginig sa may bayag niya, minsan sa loob niya. Parang sasabog ang pantog niya. Kumikirot ang butas niya.

Tila nanigas at paralisado na ang katawan niya. Bumubugso ang init. Lumiyab ang dating lumalaban na ulirat. Buong-buo sa isipan ang imahe ni Remo. . . ang malapad na dibdib, ang malaking katawan. . . at ang higanteng burat. . . magiging ganap na ang pagsalakay sa kanya.

“. . . uunnnngggggghhhh. . . nnnnggggghhhh. . .”. Mahinang hikbi lang ang lumalabas sa bibig niya. Kumapit siya ng mahigpit sa malaking braso na nakayapos sa kanya.

“Huwag kang lumaban. . . bumigay ka lang. . . masarap din ito. . . magugustuhan mo ito. . . huminga ka ng malalim, pare. Nandyan na tayo. . .uuuuuhhhh. . .”

Paulit-ulit ang pagbulong ni Remo. Paulit-ulit ito sa tenga niya. . . sumuksok ito sa ulirat niya. . . hanggang sa nandilim ang paningin niya.

Nagkamalay si Anton na parang kinukuryente ang balakang at pantog niya. Hindi na nakapatong si Remo sa kanya, kundi naka-angkla ang mga kamay nito sa balikat niya. Umaalon ang buong katawan niya – busog at punong-puno ang pakiramdam niya. . . masakit na mahapdi. Putang ina! Nakabaon ang buong pagkalalaki ni Remo sa butas niya. . . kinakasta siya nito na parang puta, parang aso.

Umaalog siya sa bawat ulos ni Remo. Sumasabay ang pag-uga ng mesa, at ang langitngit nito ay naghalo sa tunog ng ungol nila.

Tila isang nakakalibog na video ang tanaw niya sa cellphone screen sa harapan niya. Dilat ang mata niya. Pumipintig ang mga ugat sa noo niya. Nakangiwi ang nakabukang bibig. Tila hirap siya sa paghinga. Sa bawat ulos ng maton, parang naghahabol siya ng hininga.

“Uuuuuuuuhhhh!!!! Putang ina mo. . . !!!!”, malalim na ungol ni Remo. Malagkit ang pagtitig ng maton sa kanya, halatang lunod na sa libog. “PUTANG INA!!! Ang sarap mong buntisin! Mas masarap ka pa sa asawa ko. . . UUUUUHHHH!!!”

Sa bawat kadyot ni Remo. . . gumigiling din ito. Parang hinahalukay nito ang kalamnan niya. At sa gitna ng hapdi at hirap, ramdam din ni Anton ang nginig sa bawat kuskos ng matabang burat sa may isang banda sa kalooban niya.

Mahina lang ang ungol niya. Nalula siya sa pagbitiw at pangsang-ayon sa gustong gawin sa kanya. “. . . uummmmggghhh. . . uuummmggghhh. . . uuummmggghhh. . .”

Hindi niya alam kung alin ang nangingibabaw – ang pakiramdam ng pagwasak, o ang panginginig na dulot ng bawat giling ni Remo, o ang pagsundot ng titi nito sa punto na malapit sa may bayag niya.

“Aaaaaaarrggghhh. . .!!! Putang ina!!! Ang sarap mong katutin. . . wawarakin kita. . . aaaaahhh, uuuuhhh, aaaahhh. . .”

Nalilibugan si Anton makinig sa malalim na ungol ng lalaki tuwing nanonood siya ng porn at tuwing pinapakinggan ang sarili habang may kinakastang babae. Ngunit sa pagkakataon ito, siya ang sanhi ng libog at halinghing ng lalaki sa ibabaw niya. Ang pagkalalaki niya ang inalay sa kahalayang ito.

Bakit nahantong sa ganito – binibiyak siya ng kapwa lalaki. . . siya ay ama at asawa, ni walang pagnanasa o karanasan man lang sa ibang lalaki. . . at eto siya, kinakantot na parang aso. Binibiyak na parang isang putang parausan. Binubuntis na tila asawa na siya nitong maton.

Ibang Anton na ito. Ibang lalaki na siya. . . bumigay sa matingding kalaswaan, lugmok sa libog ng kapwa barako, nagpaubaya maging parausan ng iba.

“Putang ina mo. . . mukhang sarap na sarap ka na ah!!!”, gigil na panunuya sa kanya ni Remo. “Gusto mong inaaangkin ka, binabastos at ginagamit? Ha?!? Sarap ba? Uuuuhhhh. . .”

Lalaban siya, ngunit lalo lang humihigpit ang kanyang lagusan sa bawat piglas niya At lalong nanggigigil si Remo. Ang hindi niya mawari. . . sa bawat ulos at hagod ni Remo, sa bawat giling ng dambuhalang burat na humihiwa sa katawan niya, lalo pa siyang nangingisay.

“AAAAAAHHHH. . . tama na yan. . . AAAAAHHH”. Ngunit walang lakas ang bulyaw niya. Kumikiwal ang balakang niya sa bawat hikbi na lumalabas sa bibig niya.

“Putang ina mo. . . supling mo ang iniwan mo sa loob ng asawa ko. . . gago kaaaa!!! Wawarakin kita. . . gustuhin mo ito. . . ikaw ang kakantutin ko sa sunod na 9 na buwan. . .”, pagdiin ng berdugo.

Malalim ang pagkasta ni Remo. Sinasabayan ng madiin na paggiling – at napapatuwad lalo si Anton. Kahit ayaw niya, may sariling isip ang puwit niya. . . uusli ito para tanggapin ang pagbarurot nito.

Mula sa mabagal lang, unti-unting bumilis ang pag-ulos nito. . . palalim nang palalim. “Aaaaaarrrrgggghhhh. . . putang ina mo, pare. . . ang sikip ng puki mo. . . aaaaarrrrhhh!!!”

Humugot si Remo.

Nagpasalamat si Anton na tapos na ang pagdurusa niya – pero nagkamali siya. Hinawakan ng maton ang baywang niya, at pinaikot, pinatihaya sa ibabaw ng mesa. Hinawakan ang mga tuhod niya at idiniin pataas, hanggang halos maglapat ito sa kanyang dibdib. Hindi niya masara ang kanyang mga paa na naka-angkla sa malapad na braso ni Remo.

Bukakang-bukaka na si Anton. Unat ang mga binti. Inisip niya ang nawasak niyang butas. . . at dahil matangkad si Remo, abot nito ang kanyang pwet at mabilis na naibaon muli nito ang matabang burat sa lagusan niya.

“Aaaaaaaaahhhh. . . pare. . . ang sarap mong kantutin. Gusto kitang buntisin. . .”

Sa pwestong ito na halos nakaangat na ang balakang niya, hindi na nakalapat ang kanyang pwet sa mesa. Ramdam ni Anton ang bawat pulgada na sumuksok sa butas niya. Sa bawat giling ni Remo, hindi niya mapigilan ang pangingisay niya. Kumikiwal ang buong katawan niya. Nasagi niya ang cellphone nito at natapon sa sahig. Hindi na nila pinansin ito.

Lunod si Remo sa kasarapan ng masikip at kumikislot na lagusan ni Anton – na dating birhen, ngayon ay wasak na. Gigil na gigil ang pagbayo nito.

Bumigay si Anton sa pag-angkin at pagbiyak sa kanya. Mahapdi pa rin. Masakit pa rin. Ngunit nagpaubaya na siya na angkinin ng ganito. Nagpapabastos, nagpapababoy. Dati, siya ang dumo-domina sa mga babae niya. Ngayon siya na ang sunod-sunuran. Siya na ang parausan. Siya ang butas, siya ang puki. Siya ang imbakan ng tamod.

“Uulit-ulitin kitang kantutin, gago ka. . . kabayaran mo, at ganti ko ito. . . dahil inangkin at binuntis mo ang asawa ko. . . at hahanap-hanapin mo na ito, GAGO KAAAAA!!!”, bulyaw ni Remo. Sinaid nito ang kinawawang lagusan ni Anton.

“Oo, pare. . . sorry talaga. . . sige, buntisin mo ako. . . uuuuhhhh!!! Sige, iyo na ang butas ko. . . Sige pa, pare. . . aaaaahhhh”, bulalas niya na pabulong, ngunit dinig nila pareho ito. Hindi alam ni Anton kung saan nanggaling ang mga lumabas sa bibig niya.

Dinakma ni Remo ang burat ni Anton at jinakol. Nakakapanliit ang kantiyaw nito, “Oh, bakit. . . Anton? Bakit ang tigas-tigas ng burat mo?!? Ha. . .??? Nasarapan ka ba? Gusto mong tinitira ka? Trip mo yung binibiyak ng barako. . .? Sarap ba? Ha. . .?”

Mahinang ungol lang ang bwelta ni Anton. Nanghina siya, at nahiya. Bakit nga ba umiigting ang titi niya. ‘Lalaki ako, ayoko nito. . . mali ito. Masakit. . . uuuhhhh. . .’

Nilamutak ng maton ang maumbok at matigas niyang dibdib. . . nilapirot ang kanyang mga utong. Alam niyang gustong-gusto ito ng kanyang mga nakalarong babae.

“. . . uuuuhhhh, pare! Pare! Uuuuuuhhhh. . .”

Hindi niya inakala na masarap pala. . . sobrang nakakiliti at nakakanginig ang gigil na paglaro ni Remo sa mga utong niya, na halos panandalian niyang nakalimutan ang kirot sa butas niya.

Napatitig siya sa kayumangging mukha ni Remo na nakapaibabaw sa kanya. . . inaararo siya na walang humpay. Gwapo pala ito, barakong-barako. Natuon ang mata niya sa dibdib nito. Naiiba sa tigas at kisig ng dibdib niya. Matambok, malaman at malapad ang kay Remo. Gusto niyang lamasin ito. Maitim at malaki ang mga utong nito. Iba sa pink at mallit na utong ni Nina na ilang beses niya dinede noon. Nanunuyo ang lalamunan niya, at gusto niyang susuhin ang utong ng maton, kung maabot lang niya. ‘Fuck! Ano ba ang iniisip ko! Uuuuuhhhh. . . uuuuuhhhh. . . Fuck, Remooooo. . .!!!’

Lalo pang nadala si Remo sa kanyang pag-igtad. Bumilis ang paggiling. . . pakanan, pataas, paikot, pailalim. . . pinanggigigilan nito ang butas ng mestisong daddy na nakabukaka sa ibabaw ng mesa. Maskulado din, matipuno. . . at pakantot na.

Tumirik ang mga mata ni Anton, nanginig ang katawan niya. . . at kumapit siya sa malapad na braso ng maton. Parang maghihiwalay ang magkabilang parte ng katawan niya sa pagbiyak ni Remo. Ngayon lang siya nagpakawala ng malakas na ungol, “AAAAAAAHHHHHH. . .!!!!! AAAAAAAAAAHHHHHH. . .!!!”

“Sige, gusto mo yan, gago ka!!! Bubuntisin kita ng paulit-ulit. . . inanakan mo asawa ko. . . ikaw ngayon ang aanakan ko, gago ka! Putang inaaaaa!!!!! AAAAHHHHHHH. . .”, hiyaw ni Remo.

Bumilis ang hagod ng barako. Bumaon ang kahabaan sa masikip na lagusan, at bumulwak ang tamod ng maton. . . pasok na pasok sa pinakaloob ni Anton.

“AAAAAARRRRGGGGGHHH. . .!!! AAAARRRRGGGGHHH. . .!!! Ayan na. . . aaarrrggggh!!!”

Ramdam ni Anton ang bawat sumpit ng semilya ni Remo sa loob niya. Parang napapaso siya sa init ng likidong iniimbak nito. Punong-puno ang pantog niya. Hindi tumigil ito. Matagal bago bumagal ang pagbarurot nito.

“uuuhhhh. . .”, napasinghal si Anton ng malalim. Sa wakas, humugot na rin si Remo sa butas niya. Ngunit, nabigla siya na hindi pa pala ito tapos. Lumipat ang berdugo sa may uluhan niya. . . kinabig ang mukha niya, pinisil ang panga niya. . . at pinaulan sa bibig niya ang ilang huling sirit ng tamod.

Napapikit si Anton. Lupaypay at pagod ang katawan niya. Pero higit pa ron. . . nanliit, natalo at nawasak ang pagkalalaki niya. Nag-iba ang mundo niya.

. . . . . . . . . .

Mabagal ang takbo ng sasakyan. Maingat ang pagmaneho niya. Nangangalay ang mga binti niya, at pati balakang. Kumikirot ang pwet niya, at hirap sa pag-upo. At ang higit na kinayayamutan niya: tigas na tigas pa rin ang kanyang burat na sapo ng kabilang kamay na hindi nakahawak sa manibela.

Baligtad ang pagsuot niya ng joggers. Tumatakbo na siya sa eskinita na hindi pa nasusuot ang tshirt. Hindi na niya nasuot ang kanyang brief at naiwan na doon, sa pagmamadaling matakasan ang lugar ni Remo.

Gusto niya magjakol. Gusto niya magpalabas – magpasabog sa loob ng pantalon niya, na basa at malagkit na. Ngunit pinipigilaan niya ang sarili: hindi pwede. Kahit libog na libog siya, at umaapoy ang laman niya —dulot ng kalaswaan na pinagsaluhan nila ni Remo.

Hindi siya maaring magpalabas. . . sa ganitong kalagayan na lumiliyab ang libog niya dahil sa malaswang laro sa kamay ng kapwa lalaki.

Paano nangyari ito, na nagpahalay ang isang lalaking may-asawa sa kapwa lalaki? ‘Bakit hindi ako lumaban? Bakit hindi ko siya binugbog? Oo, may malaking atraso ako sa mag-asawang Remo at Nina – pero bakit humantong sa ganito, at nagpaubaya na lang ako sa kanya?’

Matagal na nakaupo si Anton sa loob ng kotse, pagkatapos niyang na-park ito sa harap ng bahay nila. Patay na ang ilaw sa bintana ng kwarto nila ni Jena. Bukas pa ang ilaw sa katabing duplex apartment, kung saan nakatira ang kapatid niya. Sinigurado niyang walang nakadungaw bago siya lumabas sa kotse.

Halos hindi siya makatayo. Paika-ika ang lakad niya patungo sa front door nila. Malagkit ang katawan. Dumidikit ang maduming t-shirt at joggers sa katawan. . . nangangamoy ang pawis. Masangsang ang natutuyong tamod sa balat niya. Basa ang pwet ng pantalon. May dumadaloy sa binti niya. Nanlalagkit ang hiwa ng pwet niya.

. . . . . . . . . .

Naalimpungatan si Anton. . . masakit ang katawan niya. Mahapdi, nangangalay, nabugbog. Ang tanging maalala niya – na halos hatinggabi na siya nakarating sa bahay, at mabilis siyang naligo. Hindi niya maalala kung saan niya tinago ang madumi at nangangamoy na damit niya na puno ng tamod. Siya ang maglalaba nito. Hindi maaring matuklasan ito ni Jena.

May nakahawak sa kanyang tarugo na tayong-tayo. Hinahaplos ang katawan niya. Hubo’t-hubad pala siya. Naalala niya ang magaspang na palad ni Remo sa titi niya. . . ngunit parang iba ito. . .

“. . .hon. . . honey. . .”. Boses ni Jena. Pagdilat niya, nakakahalina ang ngiti ng kanyang asawa. “. . . ikaw ha. . . you naughty, naughty man. . .”

Panandaliang kinabahan si Anton. Ngunit tuloy ang haplos ni Jena, na nakatitig din sa kanya. “I know you want it. . . pero mamayang gabi na tayo, honey. We have something to attend to now. . .”

Lumapit ito para halikan siya. Naalala ni Anton – nilunok niya ang laway ni Remo. Sumabog ang tamod nito sa mukha niya, sa bibig niya. . . at nilunok niya ang malapot na dagta nito. Parang nalalasahan pa rin niya ang alat sa sa kanyang nanunuyong lalamunan. Agad na umiwas siya sa labi ng kanyang asawa. “Mumog muna ako, babes. . . morning breath kasi. . .”

Mabilis niyang kinapa ang kama. Ikinatatakot niya na may tagas na kung anong likido sa hinigaan niya. Saka siya kumaripas papasok sa banyo, hindi pinahalata na hirap siyang humakbang.

Tumingin siya sa salaman. Pareho pa rin – matangkad, gwapo at mestiso, makinis, matipuno at hitik ang mabultong muscles. Ngunit iba na ang nararamdaman niya. Iba na siya. At hindi mawala sa isip niya ang pagkabusog ng pantog niya, ang pag-unat ng lagusan, ang kumikirot sa butas niya. Para siyang lalagnatin.

Sinapo niya ang kanyang umiigting na sandata. . . lalo pa itong tumigas. Banayad ang pagtaas-baba ng kamay niya. Gusto niyang magpalabas, kahit natatakot siya sa mga imaheng pwedeng lumitaw muli sa ulirat – mga imaheng gagatong sa nakakaibang pagnanasa.

Natigilan lang siya boses ni Jena.

“Hon. . . bilisan mo dyan. . . baba na tayo. . .”, tawag ng asawa niya sa kabila ng saradong pintuan. “We have someone waiting downstairs. . .”

Nahirapang gumalaw si Anton. Nangangalay ang buong katawan. . . tila nabugbog. Nahirapan siya itaas ang mga binti sa pagsuot ng hapit na brief para maitago ang kanyang nakatirik na sandata. Kahit nanghihina siya, gabakal pa rin ang tigas ng burat niya.

Nasa room pa rin si Jena, hinihintay siya. Kinuha niya muna ang cellphone bago sumunod sa asawa niya. Sabi nito, habang bumababa sila, “. . . dumaan si Remo dito kanina. . .”

Natigilan siya. “Si. . . si Remo. . .?!?”

“Si Remo – yung asawa ni Nina. . .”, paalala sa kanya ni Jena. “. . . Si Remo, yung nagtatrabaho part-time sa construction ni Lorenzo. Pumunta siya dito kanina. . . habang tulog ka pa. . .”

Nanlamig si Anton. Sinikap niya manatiling kalmado. . . hindi niya pinahalata ang kaba niya.

“Ah. . . ang asawa ni Nina. Nandyan si Remo. . .???”

3: Pagsilbí

“Hon. . . bilisan mo dyan. . . baba na tayo. . .”, tawag ng asawa niya sa kabila ng saradong pintuan. “We have someone waiting downstairs. . .”

Nahirapang gumalaw si Anton. Nahirapan siya itaas ang mga binti sa pagsuot ng hapit na brief. Kailangan maitago niya ang nakatirik na sandata. Kahit nanghihina siya, gabakal pa rin ang tigas ng burat niya.

Nasa room pa rin si Jena, hinihintay siya. Kinuha niya muna ang cellphone bago sumunod sa asawa niya. Sabi nito, habang bumababa sila, “. . . dumaan si Remo dito kanina. . .”

Natigilan siya. “Si. . . si Remo. . .?!?”

“Si Remo – yung asawa ni Nina. . .”, paalala sa kanya ni Jena. “. . . yung nagtatrabaho part-time sa construction ni Lorenzo. Pumunta siya dito kanina. . . habang tulog ka pa. . .”

Nanlamig si Anton. Sinikap niya manatiling kalmado. . . hindi niya pinahalata ang kaba niya.

“Ah. . . ang asawa ni Nina. Nandyan si Remo. . .???”

“Umalis na. Pumasok na. Pumunta na sa kabila”, sagot ng asawa niya. “. . . kanina pa siya hinihintay ni Lorenzo. Ipagmamaneho niya. May lakad daw ang kapatid mo”.

Alam niya na ilang buwan pa lang nagtatrabaho si Remo para sa kanyang kapatid sa construction business nito, ngunit hindi pa niya ito nakikita o nakilala – maliban sa kagabi, ang unang tagpo nilang dalawa.

Pagkababa nila, dumiretso si Anton sa front door, kahit na tumungo sa kusina ang asawa. Gusto niya masilayan ang lalaking nakasagupa niya kagabi. Nanaginip lang ba siya? Paano niya harapin si Remo ngayon. . . at sa harap pa ni Lorenzo at ni Jena?

Sa kabilang duplex apartment lang nakatira ang kapatid na nakababata lang sa kanya ng tatlong taon, kasama ang live-in partner nito. Paglabas niya sa garahe nila, nasilayan niyang pinagbubuksan ni Remo ng pintuan ng pickup ang kapatid niya. Dala-dala ng barako ang mga gamit ni Lorenz.

“Lorenz. . .!”

Hindi siya narinig ng kanyang kapatid. Nakapasok na ito sa sasakyan at nakatuon sa binabasang dokumento.

Nagkatitigan si Anton at si Remo ng ilang sandali bago ito umupo sa likod ng manibela. Winagawayway nito cellphone bago pinaandar ang sasakyan at umalis.

Napako si Anton sa driveway. . . nakatingin sa lumalayong pickup. At saka niya binuksan ang cellphone. May pumasok na text na mula sa cellphone ni Nina, ngunit alam niya galing ito kay Remo: [kahit kelan. pagtawag ko, pupunta ka agad. kahit kelan]

Nanumbalik ang huling mga salita ni Remo bago siya lumabas kagabi sa apartment nito.

“Magbabago na ang lahat mula ngayon”, pahayag nito. “Pagtawag ko, kailangan dumating ka at gawin mo ang ipapagawa ko. Kung kelan ko gusto, sa anumang oras ng araw o gabi. Ang tanging dahilan na tatanggapin ko ay kung nasa trabaho ka. Sa ibang oras, kumaripas ka pag tawag ko. Kahit pa kasama mo si misis mo, dumating ka pagtawag ko. Wala akong pakialam kung nagsisiping kayo – hugutin mo ang burat mo at puntahan mo ako agad”.

Natakot si Anton sa huling banta nito kagabi. “Kung hindi ka dumating pag tawag ko. . . madali ko naman puntahan ang magandang asawa mo, at sabihin na mas magaling pa sa kanya ang kanyang mister sa pagsuso at pagtanggap ng burat”.

“Malinaw ba”, tanong ni Remo. Tumango si Anton.

“Antonio!” Nahimasmasan siya sa tawag ng kanyang asawa. “Where are you, Antonio?”

Pagpasok niya sa kusina, agad na pinakilala ni Jena ang kausap na babae. “Ton. . . si Rebecca. Kababata daw siya ni Nina. At nirekomenda na maging kapalit niya. . . yaya at kasambahay”.

Matangkad, balingkinitan, morena. May kagandahan din.

“At. . .”, dagdag ni Jena, “. . . bunsong kapatid siya ni Remo. Mabuti yan, nandyan lang ang kuya niya sa kabilang bahay kay Lorenzo nagtatrabaho.”

“Kuya mo si Remo. . .???”, mahinang tanong ni Anton. Nanlamig ang dugo niya. Bakit dinala dito ni Remo ang kapatid nito upang maging yaya ng kanilang mga anak?

Hindi na makakibo si Anton sa tuwa ng kanyang asawa, dahil nagkaroon na uli sila ng yaya, at lalong mapagkatiwalaan ang babae dahil nandyan lang sa kabilang bahay ang kuya nito, na maayos ding nakilala ni Jena kanina.

Hindi matukoy ni Anton ang pagkabalisa niya na dulot ng sitwasyong ito.

Nahiga muli si Anton pagkaalis ng asawa niya. Unang beses niya sa matagal na panahon na nag-sick leave sa school. Mabigat ang pakiramdaman niya. . . para siyang nilalagnat. Nangangalay ang buong katawan. . . tila nabugbog.

Ilang beses siyang bumangon para ma-check yung mga bata at ang bagong yaya nila. Tahimik lang si Rebecca. Magalang ang pagsagot sa mga tanong niya. At kita niya na maasikaso sa mga bata. Nakangiti lang ito sa kanya.

Matamis ang ngiti ng babae. Guni-guni lang ba niya na parang nakakaakit kung makatangin ito, o parang may tinatagong nalalaman ito. Hindi siya makatagal na makasama ang mga anak o si Rebecca kaya bumabalik din siya agad para magkulong sa bedroom. Tinititigan sa salaman ang kanyang kahubdan, inaalala ang mga ginawa ng barako sa kanya.

Nag-iinit ang katawan niya. . . hindi niya mapigilan ang pagsulpot ng karumaldumal na ala-ala ng panghahalay sa kanya – sa kamay ng kapwa lalaki. Bakit hindi humuhupa ang tigas ng titi niya? Nahuhuli niya ang sarili na hinihimas ang umbok niya na wala sa kamalayan. Ngunit ayaw niya magsalsal. . . ‘hindi ako bakla! Hindi ako dapat nalilibugan sa kakaisip sa ginawa sa akin ni Remo. . .!!!’

Sa kasunod na araw, pinilit niyang pumasok na sa trabaho. Ayaw niya manghinala si Jena kung bakit wala siya sa sarili. Mabuti na rin na ibaling ang isipan niya sa ibang bagay. . . at wala siyang ginawa sa bahay kundi mag-isip at mabalisa.

Hindi niya alam kung paano niya matatagalan itong pagpapahirap. . . parang time bomb siya na naghihintay na sumabog habang panlabas na nagpapanggap na OK lang siya.

ZZZZZTTTT. ZZZZZTTTT. ZZZZZTTTT.

Ramdan ni Anton ang pag-vibrate ng cellphone sa bulsa ng kanyang joggers habang papasok siya sa isang restaurant. Kikitain niya si Jerson, ang ka-tropa niya nung college na basketbolista din, para mag-merienda bago siya uuwi. Katatapos lang ng practice ng kino-coach niyang high school basketball team.

Kahit naka-mute ang kanyang cellphone, parang dumagundong ang tunog nito. . . o baka ang malakas na tambol ng kanyang dibdib ang naririnig niya. Bago pa niya mahawakan ang device, alam na niya kung sino ito.

Si Remo.

Isang simpleng text: [8pm mamaya magkita tayo].

Madaming kwento si Jerson. Kahit noong estudyante pa sila, maraming ganap ito – pasimuno sa inuman, bulakbol, rambol, road trips, at sa kung ano pang bawal. Higit sa lahat, malibog ito – silahista pa. Tumino na lang ito nung mag-asawa at nagka-anak. Natigil na ang mga bisyo at kalookohan, maliban sa likas na kalibugan.

Hindi tumatatak kay Anton ang kinukwento ni Jerson. Pilit niyang hindi isipin ang natanggap na text. Hindi siya mapakali. ‘. . . paano ako magpapaalam kay Jena. . . anong oras na ako makakauwi. . . saan kami magkikita ni Remo. . . ano na naman ang gagawin sa akin ng berdugo. . .’

“. . . basta, brad. . .”, boses ni Jerson ang pumutol sa pag-iisip niya. “. . . HUUUUYYY !!!! ANTONIO!!! Nakikinig ka ba sa akin. . .?!?!”

“Oo. . . sorry, nakikinig ako. May naalala lang ako. . .”, palusot ni Anton.

Tuloy ang salita ng kaibigan. “Tulad ng dati. . . pag nagtanong si Misis, sabihin ko magkasama tayo ha. Sabihin mo. . . ah, eh. . . nandun tayo sa bahay mo. Siguradong hindi naman yon tatawag kay Jena. Basta ikaw kasama ko, ayos na ako. . .”

“Ano ba kasi ang lakad mo, at kailangan mo na naman akong idamay sa kagaguhan mo?”, usisa niya.

May kikitain daw si Jerson ngayong gabi. Sa mala-demonyong ngisi nito, natanto niya na may ibang klaseng kababalaghan ito – maglalaro na naman ito ng apoy! At agad na umamin ito sa kanya, “Oo, pare. . . may bago akong fubu! At kilala mo siguro. . . nakalaro na natin sa basketball noon. Fuck, ang hot nito. Walang kabahid-bahid. . . pero wagas kung tumuwad. Halika, sama kita. . .!”

Nag-init ang mukha ni Anton. Mabilis ang pagtanggi niya, “Huwag na brad. . . alam mo naman hindi ko trip yang trip mo. Pero sige lang. . . go lang. Enjoy ka. . . basta magkwento ka pagkatapos. . .”

“Ibang klase talaga pag lalaki. . . borta, basketbolista, kilabot ng mga babae, pero iba kung magpakantot. . . yan ang da best talaga!”. Walang preno itong si Jerson, at para tinamaan si Anton sa bulalas nito. Umakyat ang dugo sa mukha ni Anton. ‘. . . tangina, kung alam lang ni Jerson ang mangyayari sa akin mamaya. . .’

Bigla siyang nakahanap ng paraan, at nang maiba ang usapan nila. “Jers. . . ako rin, may hingin akong favor. Sabihin ko kay Jena na ikaw ang kasama ko ngayon, at may pinuntahan tayong party ng tropa. . .”

Todo ang kantiyaw ni Jerson. . . pilit na iungkat kay Anton kung ano itong sikreto niya. “May babae kang kakalantariin mamaya, ano. . .?!?! Walang hiya ka! Maniac ka pa rin. At akala ko ako lang itong malibog. HAHAHA. Sige. Basta, magkwento ko rin sa susunod. . .”

Sabay na silang umalis. Tutungo na sana siya sa apartment ni Remo, nang may bagong text na dumating: pinapunta siya sa isang address. Binasa niya sa text ang pangalan ng lugar – ‘Motel ba ito??!?’

Lalo siyang namgamba. Balak talaga siyang bastusin nitong barako – dahil imo-motel talaga siya, na parang lihim na parausan.

Dinala siya ng waze app sa may bandang university belt sa Maynila — sa isang maliit na kalye na katumbok ng malaking kalsada doon.

Hindi pala motel. Kundi parang hostel na luma. O budget travellers inn. Pumarada si Anton sa pinakadulong slot sa maliit na parking area. Kahit malayo sa front entrance at madilim, basta wala sanang makakakakilala sa kotse niya.

Lalong nanliit si Anton. Kahit mga babae niya noon, hindi niya dinadala sa ganitong klaseng lugar. Amoy luma ang maliit na lobby. Nag request siya ng room sa front desk – at binanggit ang pangalan ni Remo, tulad ng utos nito sa text.

Tila maadalas yata si Remo dito, dahil kilala ito ng receptionist, na nakakaasar ang makahulugang ngiti sa kanya.

Sinamahan siya ng lalaki sa pinakadulong kwarto sa ground floor. Madilim ang pasilyo at amoy kulob. Ni-lock at deadbolt ni Anton ang manipis na pintuan. Naupo siya sa malapad na kama. Malinis naman ang bedsheets kahit medyo matigas ang kutson.

Tumingala siya – tinignan ang sarili sa maduming salamin sa kisame at sa gilid ng kama. Eto siya. . . gwapo at mestisuhing ama ng dalawang napaka-cute na anak, maskuladong coach at basketbolista na may magandang asawa. . Eto siya – magiliw na babaero – na ngayon hinihintay ang pagdating ng isang higanteng maton. . . at paparausan, wawarakin at bababuyin ng isang malaking barako. At hindi man lang siya tumatakas o tumanggi. Kusa siyang pumunta dito.

Butil-butil ang pawis niya. Nanlalagkit ang balat niya. Kaya naisipan niyang maligo. Nagkuskos siya ng mabuti. Naglinis. May disposable toothbrush sa lababo – ginamit niya ito.

Lumabas siya sa banyo. . . umupo sa kama, hinihintay ang di-maiwasang tadhana. Tanging hapit na puting brief lang ang suot niya. At sa ikinahihiya niya sa sarili – matigas at nakatirik na naman ang burat niya.

8pm ang usapan nila. 8.30pm na. . . at wala pa rin ang hinihintay niya. Wala nang kasunod na text. Hindi mapakali si Anton. Hindi bumagal ang pagtibok ng puso niya sa kaba at alinlangan.

TOK. TOK. TOK. TOK.

Mabilis siyang tumungo sa pintuan at binuksan ito. Tumambad sa harapan niya si Remo.

Kahit hindi ito ang unang engkwentro niya sa lalaki, nagulantang pa rin si Anton sa dating nito. Mas matangkad sa kanya. Malapad at mabigat ang tindig. Nakakalusaw ang mapanlumong titig sa kanya ng kayumangging barako. Bigla siyang nahiya na halos hubad siya sa harapan ng bagong dating, maliban sa suot na puting brief.

Kilala niya ang matingkad na green na t-shirt na suot nito. . . uniporme ng construction company ng kapatid niya. . . Halos iluwa ng hapit na suot ang mabultong katawan at malapad na braso.

Sa paghakbang ni Remo papasok sa kwarto at pagdaan sa harap niya, amoy ni Anton ang bakas ng pawis ng trabaho at usok sa labas. Pati ang kupas at nadungisang maong nito ay parang bubulwak sa laki ng nilalaman – ang umbok sa harapan at ang mabilog na pwet sa likuran.

“Dito ka. . .”, madiin na utos sa kanya, pagkatapos niyang sinara at kinandado ang pintuan.

Tumayo si Anton sa harapan ni Remo. Hindi siya makatingin ng diretso. Binaba niya ang kanyang mata . . at napatitig siya sa harapan nito, na sapo ng malapad na kamay nito. Lumalatay ang matabang daliri sa nakahulmang tubo na tinatago.

Naalala ni Anton ang pagsubsob niya dito noong ilang araw na nakaraan. Parang isang masamang panaginip. . . paano niya nagawa ang karumaldumal? Nanuyo ang kanyang lalamunan. Pumipintig ang mga ugat sa sentido niya.

“Putang ina. . . ano pa ang hinihintay mo?”, bulalas ni Remo.

Tumiklop ang tuhod niya, at lumuhod sa harap ni Remo. Kahit tutol ang buong diwa niya, ngunit bumigay na ang katawan niya. Inabot niya ang umbok sa harapan niya. Sinikap niyang buksan ang butones ng maong nito at ibaba ang zipper. Dumungaw ang itim na brief nito. Nilapit niya ang mukha niya sa lumulobong harapan. . . sinalakay ang ilong niya ng matinding amoy. . . amoy ng lalaki, amoy ng burat, amoy ng libog. . . hindi mabaho pero nakakahilo. . .

“PUTANG INA MO. . .!!!!”, sigaw ni Remo. Dinagukan siya nito, at sinipa. Natumba si Anton sa sahig. Bakas ang takot sa maamong mukha niya.

“. . . basta ka na lang susubo. . .?!?”, bulyaw nito. “. . . putang-puta ka na talaga. Atat ka sa burat. Susunggaban mo na lang titi ko. . .? Hindi ka makahintay?”

“Hubaran mo ng maayos ang amo mo. . . “, utos ni Remo. “. . . sambahain mo muna ang katawang ito. . . dilaan mo, paliguan mo ng halik. . . ipakita mo sa akin kung gaano ka kahayok magpaangkin sa akin. . .”

‘Ha?!?! Ano ang gagawin ko. . .?’ Kinabahan si Anton. Ngunit nagpasyang sundin niya ang nakakabastos na utos nito.

Hinubad niya ang sapatos nito. Marahan niyang tinanggal ang medyas. Lumatay ang mga palad niya paakyat sa mala-trosong mga binti ng barako. Dahan-dahan niyang binaba ang hapit na maong. Nanginginig ang mga daliri niya, ngunit hinaplos ng malamyos ang matigas na hita ng barako, pagkatapos niyang nahubdan ito ng pantalon.

Bumangon siya sa pagkaluhod, at hinubad ang hapit na tshirt ni Remo. Tumambad ang malapad na dibdib nito. Nilaro niya ang malapad na utong nito. Tayong-tayo na ito.

“uuuhhh. . . uuuhhh. . .”, mahinang ungol ni Remo. Tumango ito. “. . . sige, gawin mo. . .”

Nilapat ni Anton ang labi niya sa matulis na utong. . . pinaikot ang dila niya, nilaplap, at sinuso. Maumbok at bilugan ito. . . parang dumedede lang siya sa suso ng babae, kaso matigas ito. Gustong umatras na ni Anton, ngunit parang hindi niya mapigilan ang gigil niya sa pag-dede sa ga-batong dibdib ng barako.

“uuuuuhhh. . . sige, lamutakin mo ako, gago ka. . .”, singhal ni Remo. Hinablot nito ang kanyang ulo at lalong dinuldol sa dibdib. Hinimas ng kabilang kamay ng maton ang mga utong niya. Mahapdi dahil napalakas ang paglapirot nito. Agad na bumaba ang kamay nito at sinapo ang bukol niya.

“Putang inang hindot ka! Bat ang tigas-tigas mo na?!?”, kantiyaw sa kanya. “Sige, magpakasasa ka ngayon sa katawan ng isang lalaki. . . ganyan ang dapat mong matutunan gawin. . .”

Nakakadala ang madiin na paglamas ni Remo sa umbok niya. “Ang tigas! Nababakla na talaga si daddy Anton! Oh, baka labasan ka na ha. . .”

Natakot si Anton na baka ganun ang mangyari – na bumigay na siya sa kalaswaang ito. Lumalaban pa rin ang ulirat niya. . . hindi matanggap na nasasarapan na siya sa paghalay sa kanya ng kapwa barako.

Mabuti na lang at binitawan na ni Remo ang pundilyo niya. . . dahil tinutulak siya nito paluhod muli. Sinapo ni Anton ang matambok na pigi ng maton. Bago niya matalupan ang maton ng natirang saplot na itim na briefs, tinulak ni Remo ang ulo niya pababa.

Inumpisahan niyang halikan at dilaan ang matigas na hita nito. Sinubsob niya ang mukha sa pagitan nito, at nilapat sa nakaumang kanyang bibig sa nakabalot na bayag. Amoy na amoy ang pagkalalaki. Hindi sanay si Anton sa amoy na ganito. . . gusto niya mandiri, pero hindi na niya mapigilan ang sarili.

Bumuka ng kaunti si Remo para maduldol pa niya ang nguso niya dito. “Uuuuhhh. . . putang ina mo, gago ka! Bagay pala sa iyo maging hindot. . . sasanayin talaga kita magpagamit sa lalaki.”

Tuloy ang pagdiin nito sa ulo at leeg niya, hudyat na dapat niyang ituloy ang pagromansa sa singit at binti ng barako. Nakakapanibago sa kanyang dila ang magaspang at mabuhok na balat ng lalaki, ibang-iba sa mga nasalat niyang mga binti ng babae.

Di naglaon ay halos nakatuwad na si Anton sa sahig. . . hinahalikan ang paanan ng barako. Luging-lugi ang pakiramdam niya. . . ngunit hindi siya makapalag dahil nakapatong sa balikat niya ang isang paa ni Remo, habang sinasamba niya ang kabilang paa nito.

Kinilabutan siya sa nais nitong ipagawa sa kanya. “Sige, puta. . . ibuka mo bibig mo. . .”

Hindi na niya mapigilan ang pagpasok sa labi niya ng hinlalaki ng paa ni Remo. “Tsupain mo. . . sige, baboy. . . sarapan mo. . . kainin mo ang paa ko. . .”

Sobra nang nakakapanliit ito – sinusubo niya ang paa ng isang berdugo. Gayunpaman, may naiibang init na napupukaw sa kalooban niya, sa lubos na pagpapasailalim niya dito.

“Alam kong bitin ka dyan. . . maliit lang yan. . .”, panunuya ni Remo. “Maghintay ka. . . at mamaya, yung malaki naman ang isusubo mo. . .”

Yumuko si Remo at sinapo ang kanyang nakausling pwet. . . pinasok nito ang daliri sa loob ng hapit na brief. . . at kinalikot ang tumbong niya. . . sinundot bigla ang butas na winarak nito ilang araw na ang nakaraan.

“mmmmmmmpppp. . .!!!”, impit na bulyaw ni Anton. Mahapdi, dahil binigla nito na wala man lang pampadulas. “mmmnnnggmm. . . mmmgggmm. . .”

“Tanginang butas ito. . . akin na akin talaga ito. . .”, gigil na bulalas ni Remo. Halos sabay ang paglabas pasok ng daliri ng paa nito sa bibig niya, at ang daliri ng kamay sa butas niya.

Kumalas si Remo, at tumihaya sa kama.

Nakalatag sa harapn ni Anton ang buong kahubdan ng barako. Napako ang titig niya, at namangha siya sa nakahain na lalaki. Alam na niya ang ipapagawa nito.

Gumapang si Anton paakyat sa kama. Binalikan niya ang pagdila at pagsubo sa paa nito, inisa-isa ang mga daliri.

Hinimod niya ang mga paa nito, at pagkatapos, ang tuhod naman. Tinadtad niya ng halik ang malapad na hita. Malamyos ang paghimas niya sa binti ni Remo. . . at tila nagustuhan nito ang ginagawa niya.

Narating niya ang umbok. . . nakalobo ito, at nakadungaw sa garter at namumulang ulo at halos kalahati ng kahabaan nito. ‘. . .putang ina. . . ang laki! Ang taba!’

Huhubarin na ito ni Anton, nang pinigilan siya ni Remo. “Sambahin mo ako, Anton. . . putang ina mo. . . lasapin mo ang sarap ng barako. . . uuuuhhh. . .”

Halos pumatong na si Anton kay Remo. Sanay siya na mag-romansa sa babae. Ngayon lang niya gagawin ito sa kapwa lalaki.

Parang body-to-body massage na ang ginagawa niya dito. . . kinikiskis niya ang ang kanyang dibdib sa tiyan nito, habang nakasubsob siya sa dibdib nito.

Lumatay ang dila niya pababa, hanggang sa narating niya ang umbok niya. Nilamutak ng dila at labi niya ito. Hindi na niya mapigilin ang kanyang sarili – hinablot niya pababa ang garter, at nang makawala ang matabang uten ay natampal ang mukha niya. Binuka niya ang labi niya, at sinubo ito.

“. . . AAAAAARRRRGGGHHH!!! Putang ina mo! Sige, isubo mo. . .!!!”, hiyaw ni Remo.

Pumaikot siya nang hablutin ng barako ang mga binti niya at nilamas ang pwet niya. Baliktaran siyang nakasaklang sa ibabaw ni Remo. Nakapasak ang matabang burat nito sa bibig niya, habang sinikap niyang lamunin ito ng buong-buo.

“Putang ina mo, ang ngipin mo!!!”. Dinagukan siya nito.

Hindi na niya namalayan kung paano ni Remo naibaba ang suot niyang briefs. Nilalamas nito ang kayang matambok na puwet. At para iwaksi ang kanyang kaba sa kasunod na gagawin nito, tumuon siya sa pagsupsop sa nakapasak na burat sa kanyang bibig.

“. . . . mmmmmmmggggh. . . mmmmgghhh. . .”, impit na ungol niya. Nangyari na ang hinihintay niya – ang pagsundok ng daliri ni Remo sa makipot na butas niya.

Naghalo ang tunog ng pagmumura ni Remo at halinghing ni Anton sa loob ng maliit na silid.

“Tama na yan”, bulalas ni Remo pagkaraan ng ilang minuto. “Wawasakin na kita, gago ka!”

Pumuwestong nakatuwad si Anton sa ibabaw ng kama. Nakatitig siya sa maduming salamin sa tapat ng kama. . . pinagmasdan ang sarili na parang aso. . . habang nakadamba na ang maton sa likod niya. Awang-awa siya sa sarili niya. . . nakakunot ang mukha, pulang-pula at pawisan. . . hinihintay ang muling pagpaslang ng kanyang pagkalalaki.

May basa at malagkit siyang naramdaman. May hawak si Remo na bote ng pampadulas, at binuhusan nito ang hiwa niya. Muling pinasak ang daliri nito sa butas niya. . . kumiwal ang balakang niya sa dahas ng paggalugad nito.

“. . . uuuuuuuuhhhhhhhhhhh. . .!!!”, hiyaw ni Anton. Bigla na lang binaon ni Remo ang dambuhalang burat nito sa puwerta niya. Napasubsob siya sa kutson, napakapit sa bedsheet, sa tindi ng sakit at hapdi, at sa lakas ng pag-ulos ng barako. “Aaaaaaaahhhh. . . aaaarrraaayyyy!!!. . . aaaaahhh. . .”

“. . .tama na. . . tama na. . . aaaaahhhh. . .”, pagmamakaawa niya. Nag-umpisa sa malakas na hiyaw, unti-unting lumalim at humina ang halinghing niya. Para siyang mapupugutan ng hininga at mawawalan ng malay. “. . . aaaaaahhh. . . tama na. . .”

PAAAKKK!!! PAAAKKK!!!

Nahimasmasan siya sa lakas ng palo ni Remo sa pwet niya. “Putang ina mo!!! Panay ka reklamo. . . pero todo giling naman ang pwet mo! Naninikip pa ang puki mo!!! Gusto mo yan, ano!!!!”

Umiling ang ulo niya. ‘hindi yan totoo. . . ayoko na. . . ayoko. . .’

Ngunit hindi niya maipagkaila na sinasabayan na niya ang bawat ulos at kadyot ng barako. Umuuga na buong katawan niya. Nanginginig ang kalamnan niya sa bawat hagod ng malaking titi na bumibiyak sa kanya

“Sige, gago!!! Igiling mo pa. . .! UUUUGGGGHHHH!!!”, malakas na ungol ni Remo. “Ganyan. . . puta ka! Sakalin mo pa ang burat ko. . .”

Hindi mapigilin ni Anton ang pinakawalang taghoy. “AAAAAHHHH. . . REMOOOOO!!!!”

“Puta! Puta! Puta!!!! Ang sikip ng puki mo. . .”

“Remo. . .sandali, pare. Sandali. . .”, reklamo niya muli. Parang mahahati ang katawan niya. Parang naiihi na siya, parang sasabog ang pantog niya. Nawiwindang siya sa hapdi at kilig na dumadaloy sa katawan niya. “Pare. . . ako na lang sasampa sa iyo. Ako na lang sasakay sa iyo. . . sige na. . . please. . .”

“Ha?!?! Ano kamo. . .?”, mainit na usisa ng barako. “Gusto mong kantutin ang sarili mo sa burat ko. . .?”

“Oo. . . ako na. . .”, hiling ni Anton.

Bumunot si Remo, at tumihaya sa gitna ng kama. Nakatirik ang mahabang sandata. “Sige, pare. . . kantutin mo sarili mo. . . sakyan mo ako. . . babuyin mo sarili mo. . .”

Hinawakan ni Anton ang uten ni Remo. Halos hindi mag-abot ang daliri niya sa taba nito. Sumampa siya. . . at tinutok ang malaking ulo sa nawasak niyang butas. Unti-unti siyang dumausdos. Dahan-dahan muna ang pagpasok. Napapikit siya sa hapdi. Punong-puno ang pakiramdam niya. Unat na unat ang lagusan niya. Hindi niya mawari kung paano niya ito natanggap noon, at kanina lang.

“AAAAAAAHHHHHH. . . PUTANG INAAAAA. . .!!! AAAAAAHHHHH!!!”, hiyaw ni Anton. Hindi niya napigilan ang biglang pag-upo niya, at ang pagbaon nito sa lagusan niya.

Mapusok ang pinakawalang ungol ni Remo. “Uuuuuuhhhh. . . putang ina pare, ang sarap mong kantutin. . . sige, sakyan mo ako. . .”

Namamaneobra na ni Anton ang sarili. . . nahanap niya ang tamang anggulo na nakakanginig, at hindi gaanong masakit. Huminete siya sa ibabaw ng maton. . .

“uuuuuhhh. . . uuuuhhh. . . uuuuhhhh. . .”

“Putang ina mo, pare. . . masarap ba?!? Gusto mo bang binibiyak ka ng lalaki. . .? Sarap ba maging pakantot?”, malibog na banat ni Remo. “Sige. . . kantutin mo sarili mo. . .”

Sunod-sunod na halinghing lang ang tanging sagot ni Anton.

“Tangina mo, pare. . . tignan mo sarili mo sa salamin, o. . . “, udyok ni Remo. “. . . sige, tingnan mo kung paano mo binababoy ang sarili mo. . . fuck, ang sarap mo. . .”

Sinulyap ni Anton ang salamin sa dingding. Tumingila din siya at natanaw ang sariling imahe sa salamin sa kisame. Nandiri man siya sa natatanaw niya, ngunit mas lalo siyang natakot sa napuna niya: eto siya, matipunong ama at asawa. . . nagpapakasta, at bakas sa kanyang anyo ang bumubugsong libog at init na hindi na niya mapigilan.

“. . . uuuuhhh. . . uuuuhhh. . . uuuhhh. . .” Hindi na mapigilin ni Anton ang tuloy-tuloy na hikbi niya, hudyat ng kanyang pagsuko at pagkawala. Kusa na ang paggiling niya. . . kusa na rin ang paghigpit at pagsakal ng lagusan niya sa malaking burat na bumibiyak sa kanya.

Pagtingin niya muli sa salamin, napansin niya ang sariling paglapirot sa mga utong niya. Nakabukaka ang labi, mabilis ang paghigop ng hangin. Para siyang parausang puta na nilalamas ang mga utong habang taas-baba ang sarili sa nakapasok na burat sa butas niya. Para nga siyang puta. . . na may lawit na umaalog at humahampas sa tiyan ng sinasakyang maton.

“AAAAA. . . FUUUUCCCKKK. . .!!!”, malakas na bulyaw niya, nang dinakma ng magaspang na palad ni Remo ang burat niyang tigas na tigas.

“Sayang itong burat mo, pare. . . ang laki pa naman. . . pang-wasak din. . .pero hindi na ito magagamit. . . dahil ikaw na ngayon ang pakantot. . .”, panunuya ni Remo.

“Putang ina mo, pare. . . bubuntisin talaga kita. . .”. Binalibag ni Remo si Anton. Sa isang iglap, napailalim na siya ng barako. Dinaganan siya ng mabigat na katawan nito. At nag-umpisa na itong kumadyot na walang humpay.

“UUUUUhhhhh. . . !!!”. Parang mapupunit ang butas niya sa lakas at lalim ng pagbaruruot ni Remo. Mahirap at masakit, ngunit nayayanig at para siyang maiihi na matatae din, sa bawat hagod nito sa maselan na parte sa pinakaloob niya. Parang sasabog ang puson niya.

Naiipit ang matigas niyang burat sa gitna ng matigas na tiyan nilang nagkakaskasan. Nakikita ni Anton sa salamin sa kisame, kung paano nakabukaka ang mga binti niya. Di nagtagal, nakapalupot na mga paa niya sa baywang ng maton. At maging ang mga braso niya ay nakayapos na dito. Nakakapit siya habang nagpapaanod sa mapusok na pag-indayog ni Remo sa ibabaw niya.

Lumiliyab ang kalooban niya, kahit na lumalaban ang ulirat niya. ‘. . . lalabasan yata ako. . . aaaahh. . . aaaahhh. . . hindi ako pwedeng labasan sa kantot ng kapwa lalaki. . .’

Hindi niya namalayan na sa lalong pagpiglas at pagpigil niya, lalo pang humihigpit ang pagsakal ng lagusan niya sa umaararong burat.

“Putang ina mo, pare. . . PUTAAAANGG IIIIINNNNNAAAAAAAAA. . .!!!”

Mainit ang tamod na sumisirit sa bituka niya. Parang sinusunog ang kaluluwa niya. . . dahil sa bawat sumpit ng semilya ni Remo, nawawatak ang dating Anton. Sa bawat kadyot at sabog ng tamod ng barako, nalulunod ang mismong pagkatao niya at naging alipin sa naiibang apoy.

“Uuuuuugggghhh. . . uuuuuugggghhhh. . . uuuuuugggghhhh. . .”

Nangingisay si Anton sa ilalim ng mabultong lalaki na nakapatong sa kanya. Para siyang lalabasan din. . . na parang hindi. Parang sasabog na, ngunit uurong pa. . . hindi niya mawari ang naghalong libog, init, sakit at pagkalumo na lumalatay sa katawan niya.

Bumabagal ang pag-indayog ni Remo. . . humupa na ang libog ng maton. Sa paghugot ng batuta niya sa butas niya, para siyang nakaramdam ng pangungulila at pagkabitin. . . kahit matigas pa rin ang burat niya, at tumagas ang kanyang malapot na pre-cum.

TOK. TOK. TOK. TOK. May kumakatok!

Agad na humugot si Remo, bumangon at humakbang papuntang pintuan na hindi inalintana ang kahubdan nito. Hindi pa lumambot ang nangingintab na titi.

Na-conscious si Anton – ang lalaking receptionist ang nasa pintuan. Kumuha siya ng unan at tinakpan ang sariling kahubdan. Para siyang nanliliit na may ibang tao na naabutan siyang hubat at bagong kantot ng kapwa lalaki.

Nagbulungan ang dalawang lalaki sa pintuan, bago lumingon si Remo. Nangungutya ang tanong nito, “. . . ano? Gusto mo pa. . .? Kaya mo pa. . .?”

Nataranta si Anton sa tanong. Mabilis ang pag-iling ng ulo niya. Natakot siya sa kung ano ang ibig gawin ni Remo. ‘. . . papapasukin ba niya ang lalaki sa front desk. . .?!?’

Kinausap muli ni Remo ang lalaki. Natawa ito. Hindi niya alam kung bakit. Nadinig lang niya ang kasunod na sinabi nito, “. . . hindi pa kami tapos. Extend pa kami. . .”

Pagkasara ng pinto, lumapit si Remo sa kama. “Linawin natin. . . sa akin ka lang magpapagalaw. Ako ang may-ari ng butas at burat at bibig at katawan mo. Susunod ka sa gusto ko, at hindi sa kung ano ang gusto mo. Kahit kailan. Kahit saan. Malinaw yan ha”.

“. . . at huwag kang mapagkatantot sa iba. . . at tsumupa ng iba. . . na hindi ko alam. . .”, dagdag pa nito.

Napikon si Anton. Iniisip ba nito na basta na lang siya makikipaghalayan sa ibang lalaki?

Pumasok si Remo sa banyo. Iniwan siya na nakahiga pa rin sa kama.

Nakalipas lang ng ilang saglit, dumagundong ang boses ni Remo. “Hoy! Pumasok ka dito. Hindi pa tayo tapos. . .”

Mabilis na tumalima si Anton.

4: Ginamit

Mainit ang ulo ni Anton habang palapit siya sa apartment ni Remo. Bukod sa dalawang boteng alak na bitbit niya, nagpabili pa ang barako ng ilang bote ng beer. Dagdag sa mabigat na dala niya ay ang dalawang buong lechon manok. At ang pinahabol na isang bilaong pancit.

Pumasok ang text ni Jena mag-aalas-5 ng hapon habang papunta siya sa kina Remo: [Anong oras ka uuwi? Reminder lang – we have a small dinner party at home tonight – in case you forget]

Makalipas ng 10 minuto na hindi pa niya sinagot ang kanyang asawa, may kasunod na text itong pinadala – [Remember we invited my co-professor Doc Cora for a birthday dinner at home. What time are you coming home?]

‘Putragis na oh!!!’, inis na singhal ni Anton sa sarili. Nakalimutan niya talaga ito. Dahil nalunod ang isipan niya sa tawag ni Remo kaninang tanghali. Birthday daw ng barako sa makalawa – at nagpapadala ito ng pagkain at inumin sa apartment. Malinaw sa tono ng boses nito na hindi ito imbitasyon, kundi utos.

Malinaw na rin kay Anton na hindi maaring sinusuway ang utos ni Remo.

Sa unang enkwentro nila ay ganti at galit ang ipinaranas sa kanya. Ginahasa siya. Pinilit siya.

Ngunit sa pangalawang enkwentro nila – noong gabing pinapunta siya ni Remo sa isang lumang hostel sa isang madilim na kalsada sa Maynila – doon tuluyang nag-iba na ang buhay niya. Hindi lang nakakapanlumo na pina-check-in siya sa ganoong lugar – at siya pa ang pinabayad. Nakakapanliit sa kanyang pagkalalaki ang nangyari.

Sa mumurahin at lumang hostel na iyon — doon niya natuklasan ang tibay ni Remo – hindi ito nakuntento sa isang round lang, at gusto nitong magpalabas ng ilang beses.

Naalala niya kung paano siya napahamak sa pangmatagalang bakbakan ng barako. . .

Pagkatapos siyang kinantot, akala niya tapos na sila pagpasok nito sa banya. Ilang sandali pa lang ay dumagundong na ang boses nito – “Hoy! Pumasok ka dito. Hindi pa tayo tapos. . .”

Inutusan siya nito na sabunin niya ang buong katawan habang naligo ito. Akala niya ganun lang. Ngunit, habang binanlawan niya ang lalaki, tinulak siya nito paluhod sa madulas na tiles ng lumang banyo ng hostel. Alam na niya ang kasunod. . .

“Aaaaaaahhhh. . . sige, pare. . . isubo mo. . . lahatin mo, gago. . .”

Mahigpit ang pagsabunot sa buhok niya, at malakas na iginiya ang pagtaas-baba ng ulo niya sa burat na nakapasak sa bibig niya. Bale wala na nabibilaukan na siya at. Dumaloy ang laway sa baba niya at ang luha niya, sabay sa pagdaloy ng tubig sa shower.

“. . . putaaaang inaaaaaa. . . . aaaarrrrggghhhhh. . .”. Nagulat siya sa biglang pagsabog. Diretso sa lalamunan niya ang maalat at malapot na katas dahil hindi siya tinantanan ni Remo. Natakot siyang mawalan ng malay. . . o baka mamatay pa. . . dahil halos mapugutan siya ng hininga.

Sa wakas, nagbanlaw na silang dalawa.

Paglabas nila sa banyo, hinila siya ni Remo pabalik sa kama at pinatihaya. Hinawakan nito ang kanyang magkabilang paa. . . sinukbit sa malapad na balikat hanggang bukakang-bukaka siya. Mabilis na kinuha ang bote ng pampadulas sa sidetable at ibinuhos ito.

Pagkabitaw sa bote, sinapo ng barako ang burat niya, at jinakol siya nito. Maipagmalaki din niya ang bigat at taba nito. Ilang babae rin ang napasigaw nang mawarak ng sandata niya ang masikip na hiyas nila.

Magaspang ang palad ni Remo. Hindi tulad ng mga babaeng nakahawak sa sandata niya, gigil at walang pag-alinlangan ang pagtaas-baba ng kamao nito. Naiiba ang nginig at sarap sa kamay ng kapwa barako.

Napaigtag si Anton sa dulas at init ng kamay ni Remo. Halos kinakantot niya ang kamao nito. Nalunod na siya sa sarap. Hindi niya inalintana ang pagdamba ni Remo sa kanya. Huli na bago niya napansin ang kumakatok sa pwerta niya. . .

“AAAAAAAHHHHHH. . .!!!”, sigaw ni Anton. Mahapdi at masakit ang pagdausdos ng halimaw na burat ni Remo papasok sa lagusan niya. Kahit unti-unti ang pag-ayuda ng maton, parang mapupunit siya.

Sumabay ang ungol ng maton. “Tangina mooooo. . . uuuuhhhh. . . Anton, ang sarap mong kantutin, pare. . .”

Parang siyang kinakatay. . . mahapdi ang butas niya, pero masarap din ang sabay na pagsakmal ng magaspang na palad sa burat niya. Sa bawat hagod ng matabang burat, may nadadali ito sa kalooban niya, na nakakanginig at nakakakuryente ng laman.

“Tama na! Tama na!”, hiyaw ni Anton. Para siyang naiihi, para siyang natatae. Parang mahahati ang katawan niya. Parang sasabog ang pantog niya. Para siyang aatakihin sa puso. Nakakabaliw ang nararamdaman niya. Hindi niya makalas ang mga paa niyang nakasukbit pa rin sa balikat ni Remo. Sinubukan niya itulak ang barako. “Tama naaaaaa….!!!!”

Malaki at mabigat ang katawan ni Remo. Madali lang para sa barako na igapos ang kanyang mga kamay, habang tuloy ang pagbarurot nito sa kanyang butas.

“HUUUWAAAGGG!!!! TAMA NA!!!!”, malakas na hiyaw ni Anton. Hindi niya mapigilan ang kanyang sarili, at hindi niya inasahan ang pagsuko ng katawan niya. . . sumabog ang matagal nang itinitimping init ng kanyang katawan. Bumulwak ang matagal nang naipon na tamod – sumirit ang katas niya na hindi man lang nahawakan ang pumipintig na titi. “AAAAAHHHHH. . . .UUUUHHHH. . .”

Sabay din narating ni Remo ang rurok. Ramdam ni Anton ang pagbulwak ng semilya sa loob niya. “Uuuuuhhhhh. . . tangina mo Anton. . . akin ka ngayon. . . ito na, aanakan na kita. . . AAAAAAARRRRGGGHHHH. . .!!!”

Hindi mawari kung ungol o hikbi ang pinakawalan niyang tunog. Basta na lang bumigay na siya. Hands-free na nilabasan siya ng tuloy-tuloy, at humiyaw, “KANTUTIN MO AKO!!!!! SIGE PA!!!! AYAN NA AKO. . . AAAAHHH!!!”

 

Mula noong gabi sa lumang hostel, sadyang may nabago sa kanya. Siya pa rin si Anton – ulirang daddy ng dalawang napaka-cute na bata. Sinisikap niya na hindi magbago ang pakikitungo niya kay Jena, at nang hindi maghinala ang kanyang asawa. Ngunit sa tuwing pagtawag ni Remo, nagiibang Anton na siya. Barako at gwapong Anton pa rin – ngunit parausan at alipin ng kapwa barako.

Ilang beses na rin siyang pinagalitan ng kanyang misis dahil ginagabi siya sa pag-uwi tuwing pinupuntahan niya si Remo. Buti na lang at nagagawan pa rin niya ng palusot. Minsan, ang best friend niyang si Jerson ang pinakikiusapan niya na pagtakpan siya.

Mapusok, malibog at matibay si Remo. Hindi ni Anton mawari kung paano natiis ito ni Nina, ang dating yaya nila, ang asawa ni Remo na kinalantari niya. . . at ang umpisa nitong gusot ng buhay niya.

Ang tanging pinagngingitngitan niya ngayon, na hindi na niya maibintang kay Remo, ay ang naging reaksyon ng katawan niya. Pinagsisihan niya ang hindi niya napigilan – na labasan habang kinakantot ng kapwa lalaki, at ang kusang bulyaw na napakawalan niya – na dumadagundong pa rin sa ulirat niya kahit tatlong linggo na ang nakalipas mula nung gabi sa hostel:  ‘KANTUTIN MO AKO!!!!! SIGE PA!!!! AYAN NA AKO. . . AAAAHHH!!!’

Tatlong linggo na ganito ang naging daloy ng buhay ni Anton: kumaripas na puntahan si Remo tuwing pinatatawag siya nito. Mabuti naman at hindi araw-araw, kundi mga tatlong beses lang sa isang linggo. Ngunit sa isa o dalawang araw na pahinga sa pagitan ng pagsilbi sa barako, laman pa rin ito ng kanyang ulirat. Namamahinga man ang katawan niya sa piling ng kanyang pamilya, ngunit tila walang pahinga ang isipan niya sa kakaisip kung paano siya ginamit o gagamitin muli ni Remo.

Higit tatlong beses sa bawat linggo, sa loob nitong nakaraang tatlong linggo.

At tulad nitong dalawang gabi lamang ang nakalipas. . .

. . . pinapunta siya ulit ni Remo sa apartment nito. Mabuti na lang at hindi naulit ang pina-check-in siya sa motel. Doon sa sala mismo, binaboy siya, ginamit siya muli.

Nagpagamit naman siya.

Pagpasok niya –pinatalikod siya. Pinasandal sa likod ng saradong pintuan.

Hindi na siya pinahubad. Gusto ni Remo na siya ang kusang magbaba ng suot niyang jogger pants at brief – hudyat ng pagpasailalim at bukal na pagsuko ng kanyang pagkalalaki. Kusa niyang inusli ang puwet niya.

At para lang agad na matapos ito – siya ang kusang humiling, “. . . pare, kantutin mo na ako. Anakan mo ako. . . ipasok mo na. . . AAAAAHHHHH”

Mabuti na lang na may handang pampadulas si Remo. Hindi niya talaga makayanan na tuyo, o laway lang ang gamit. Parang ikamamatay niya ang hapdi ng pagwasak ng dambuhalang burat nito.

“. . . mas masarap ka pa sa puke ng asawa ko. . .”, halinghing ni Remo. “Uuuuhhhh. . . uuuhhh. . . putang ina mo. . . uuuuhhh. . .”

Sa tagpong ito – matagal ang pagbomba ni Remo sa butas niya. Todo ang paggiling nito – paikot, pakanan, pataas, pakaliwa. . . nilamog ng husto ang maselang parte sa kalooban niya. Hindi tumigil ang barako, tila may hinihintay. . .

“. . . Aaaaaaahhhh. . . uuuuhhhh. . .”, nag-umpisang humiyaw si Anton, na naghalo ang ungol at iyak. At nangyari na naman ang ayaw niya mangyari – na kusang labasan siya na walang pagsalsal, na magpasabog sa pamaraan ng pagkantot lamang.

Tumalsik ang tamod niya sa likod ng pintuan at sahig.

“. . . Remo. . .aaaaaaahhhhh. . . AAAAAHHHHH. . . Re.e.e.e.m.m.o.o.o.o. . .!!!”

Minsan naman, tulad ng kagabi lamang, luluhod lang siya sa sahig, at magpapatsupa lang si Remo. Walang kantutan na magaganap. . . hindi niya alam kung magpapasalamat siya sa pahingang ito, dahil nangalay naman ang panga niya. At kailangan niya jakulin ang sarili habang sumasabog ang tamod ng barako sa lalamunan niya.

. . . . . . . . . .

DDDZZZZZZ!!! DDDZZZZZZ!!! – nahimasmasan si Anton sa pag-vibrate ng cellphone sa bulsa niya. Bumalik ang isipan niya sa kasalukuyan.

Hindi niya masagot ang cellphone dahil puno ang dalawang kamay niya sa bitbit na pagkain para kay Remo. Lalo siya nainis at nayamot – si Jena ang tumatawag. Naka-dalawang missed call ang asawa niya nitong lumipas na 20 minutes.

Lugmok ang kanyang utak sa naghalong libog at hiya. Dagdag pa ang patong-patong na kompromiso ngayon – may usapan pala silang mag-asawa, ngunit nawala sa isip niya ito. At nandito siya ngayon sa pintuan ng apartment ni Remo.

‘Bakit ang daming pagkain at inumin na pinabili ni Remo?’ – at dun lang siya natauhan. May mga bisita ito! Birthday nga naman nito.

Panandaliang naudlot ang bumubugsong kaba at libog, at napanatag siya walang pambababoy ang magaganp ngayon. Dahil may mga bisita si Remo ngayong gabi. Madali din siyang makapagpaalam na umuwi ng maaga.

Dinig niya ang mga boses sa sala nito. Agad siya pinagbuksan pagkatok niya.

Nang pinakilala siya sa dalawang bisita ni Remo, nanumbalik ang pagkabalisa niya. Mali ba ang kanyang panandaliang pagkapanatag? Parang iba ang dating ng mga ka-tropa ng barako.

Magkaiba ang tindig ng dalawang lalaking bisita ni Remo. Ang unang pinakilala sa kanya ay tulad ni Remo ang tindig: Kayumanggi din ang balat, Malapad at mabigat din ang katawan. Ngunit hindi ito matangkad. Skinhead ang gupit. Maumbok ang dibdib. May konting tiyan. Matatawag na dadbod, parang berdugong bouncer and dating. Madali niya nataandaan ang pangalan nito – si Poroy.

Pangkaraniwang anyo lang ang pangalawang lalaki. Ngunit, kung ikumpara sa kanilang lahat, halata na banat sa mabigat na trabaho ang balingkinitan at batak na katawan nito. Dahil naka-sando at walking shorts lang ito, natatanaw ang maugat na braso at matigas na pangangatawan. Hindi mapakali si Anton dito – parang namumukhaan niya ito. Hindi niya maalala o matukoy kung kilala ba niya ito, o kung saan niya ito nakita na noon. Hindi niya agad nakuha ang pangalan nito – Jomar ba?

Maayos ang pakikitungo sa kanya ng mga kaibigan ni Remo. Kaya nag-enjoy naman si Anton sa kanilang inuman. Kung ano-ano ang napagkwentuhan nila – basketball, mga kalokohan, babae. Ngunit, sa ilalim ng masayang samahan, hindi talaga mawaksi ang naiibang kutob niya.

Hindi niya masigurado kung inuman lang ang pakay ng mga ito.

Hindi niya matanto kung paano naging kaibigan ni Remo si Poroy, at nahiya naman siyang usisain. Hindi malinaw sa kanya kung si Poroy ay boxer, o fitness trainer, o bouncer sa bar, o ano.

Pasulyap-sulyap siya pangalawang ka-tropa ni Remo – si Jomar. Pilit niyang iniisip kung saan niya nakita na ito. Sa isang saglit, nahuli siya nito na nakatitig. Palihim na kumindat ito, at tila may laman ang ngiti. . . kaya umiwas na si Anton.

May pumasok na naman na text. Mula kay Jena. Galit na ito. Biglang nag-ring ang telepono niya. Hindi na ito sinagot ni Anton,

“Oh. . . hinahanap ka na ni Misis, sir Anton”, kantiyaw ni Jomar. Kanina pa siyang tinatawag nito na ‘sir Anton’, samantala pareng Anton o Anton lang ang tukoy ng iba sa kanya.

“Sir Anton. . . mukhang takot kayo sa asawa ah! Mabagsik si kumander, ano?”, dagdag nito nung paulit na binabasa niya ang hawak na cellphone. Nakakasuya ang dating sa kanya ni Jomar.

Ngunit may nahanap na siyang palusot.

“Mga pare. . . . mauna na ako. . . kailangan ko nang umuwi. . .”, paalam niya sa kanila. “Hinahanap na ako ni misis. Tulad ng sabi ni Jomar, galit na si kumander. . .”

Natahimik ang mga nag-iinumang mga barako. Nagtinginan ang mga ito. Bumaybay sa anyo ni Remo ang pagkainis.

“Birthday ko ngayon, parengAnton. . .”, madilim na wika ni Remo. Bihira siyang tawagin nito na ‘pare’. “At sa birthday ko pa talaga ano. Hindi ba sinabi ko na sa iyo? Kahit kelan kita tawagin. . . kahit kelan na gusto ko. . .”

“Sige. . . ah. . . eh. . . 10 minutes pa”, utal na sagot niya. “. . . stay ako ng 10 minutes pa. Kahit 15 minutes. Pero kailangan ko talaga umuwi. Galit na si misis. . . hinahanap ako eh. . .”

Walang kibo sa Remo. Nakatitig lang ito sa kanya.

“Halika. . . birthday ko ngayon. . .” Tumayo at tumungo sa kuwarto si Remo. Sumunod si Anton.

Pagpasok niya sa kwarto, at pagkasara niya ng pinto, agad ang buska ni Remo, “Nasaan na ang pa-birthday mo sa akin. . .?”

Natigilan si Anton. Umalma siya, “. . . nandiyan ang mga ka-tropa mo. . . baka kung ano isipin nila. Please naman. . . huwag ngayon, huwag dito. . .”

“Kaya nga bilisan mo na. . . para makauwi ka na”, pagkontra ni Remo. “. . . at kung umaarte ka pa diyan, at matatagalan tayo dito, lalong maghihinala sila. . .”

“Sige. . . bilisan lang natin”, pagtalima ni Anton. Sa ilang beses niyang sinerbisyohan si Remo nitong nakaraang tatlong linggo, alam na niya ang dapat gawin. Agad siyang lumuhod sa harapan ng matangkad na barako, at hinimas ang umbok sa kanyang harapan.

“Aaaaahhhhh. . . tangina mo. . . aaaaaaahhhh. . .”, ungol ni Remo. Hindi na ito makahintay, at kusang binaba ang harapan ng brief. Sinampal nito ang umiigting na sawa sa mukha ni Anton, bago binaon sa naghihintay na bunganga. “Aaaaahhh. . . ang galing mo na tsumupa. Putang ina mo. . . hayok na hayok ka!!! Ano na lang sabihin ng misis mo pag nakita niya kung paano ka sumubo ng burat. Aaaaa, sige pa. . .”

Hindi man nagustuhan ni Anton itong pasaring ni Remo, pero ginalingan niya ang pagsubo — ‘parang lang matapos na ito. . . at baka maabutan pa ako ng mga kaibigan nito. . .’

“. . . tangina. . . ang init ng bibig mo. . . wala nang sabit ang ngipin mo. . . uuuuugggghhhh. . . ang galing mo na sumubo, gago ka!”, halinghing ni Remo habang palalim nang palalim ang pagbaon ito sa masikip na lalamunan niya. “Uuuuugggggghhh, tangina mo. . . “

Tuloy ang pagtanggap ng gwapong mestiso sa burat na sumasalakay sa kanyang bibig. . . nasanay na rin siya sa amoy at lasa ni Remo, at kinaya na niya ang pagbanat ng bibig niya.

“Aaaaarrrggghhh. . . ang sarap. Putang-ina mo, ang gwapo mo pa naman, pero wagas kung chumupa. . . uuuuhhhh. . .”, mainit na pagmumura ni Remo.

Naghalo ang tunog ng malalim na ungol ni Remo, at ng paminsan-minsan pag-ubo ni Anton dahil nakakabilaok ang dambuhalang burat na kumakadyot sa lalamunan niya.

“Malapit na ako. . . inumin mo tamod ko ha. . .”, bulyaw ni Remo. “. . . sabi ko mag-inuman tayo. . . ito ang inumin mo, gago ka. . . aaaaaahhhh. . .”

Pinag-igihan ni Anton ang pagsupsop, at nais niya na matapos na agad ito.

“AAAAAAAHHHHH. . .”, sigaw ni Remo. “. . . POROY !!!! PORRRROOOOYYYYY. . .!!!”

Nataranta si Anton sa pagtawag ng barako sa kaibigan nito. Pumiglas siya, ngunit humigpit na ang kapit ni Remo sa ulo niya, at lalong binaon ang burat sa bibig niya. “POROY!!!”

Hindi makita ni Anton ang pintuan mula sa puwesto ng kanyang pagkaluhod, ngunit dinig niya ang pagbukas at pagsara ng pintuan, at ang yabag ng lalaking pumasok.

Inis na inis si Anton. . . at nanlumo sa kahihiyan. Lalaki, ama at gwapong barako – nahuli ng ibang tao, at pinapanood ang kababuyang pinapagawa sa kanya. Ngunit nanaig pa rin ang pag-domina ni Remo sa kanya.

“Putang ina pare. . .”, malibog na bulyaw ni Poroy. Nakatayo na ito sa tabi ni Remo, nanood sa pagchupa niya. “. . . ang sarap niyan ah. Pasubok nga niyan. . .”

“Sandali. . . malapit na ako. . . ang sarap niyang sumubo, pare. . . aaaaaaahhhhh”, ungol ni Remo. “aaaaaaahhhh. . . ayan na, kainin mo tamod ko, gago ka. . . UUUGGGGHHHH!!!”

Bahagyang humugot si Remo, hanggang nakalapat ang namamagang ulo ng burat nito sa labi ni Anton. Pinihit nito ang kanyang panga. . . at pinasirit ang mainit na dagta nito sa labi at mukha niya. “Aaaaahhhh. . . gago ka. . . inumin mo tamod ko. . . uuuuuggghhh. . .”

Hindi pa naubos ang pagbulwak ng katas ni Remo, nang biglang hinablot na ni Poroy ang kaniyang ulo at sinalpak ang burat nito sa bibig niya. Nilabas na pala nito at tila kanina pa nagjajakol habang pinapanood ang pagtsupa niya, at ngayon gustong gamitin na rin ang bibig niya.

“Uuuu, tanginaaa. Uuuuh, uuuuhhh, uuuuuhhhhh. . .”. Maingay din si Poroy tulad ni Remo. Nag-umpisang magtaas-baba si Anton sa burat ng pangalawang barako. Balak niyang tapusin na rin ito, at baka pumasok pa ang ikatlong barkada ng mga ito.

Kusang nagtanggal ng maong ito, at binaba ang brief hanggang tuhod. Tinulungan ni Remo maghubad ito ng tshirt. Nasulyap ni Anton na naglalapirutan na mga utong nila itong mga mag-tropa.

‘Fuck! Nakakalibog panoorin itong dalawa. . . sana maglaplapan din sila’ – isip-isip ni Anton habang tuloy ang pagsubo niya kay Poroy. Masakit na ang tuhod niya at napapagod na siya, pero hindi siya tumigil.

Kasinglaki at halos pareho ang taba ng burat ni Poroy at Anton. Hindi na siya nahirapan isubo ito dahil nasanay na siya sa higit na mas malaking sandata ni Remo.

“Uuuuuhhhh. . . pare, ang init ng bibig mo. . .”, halinghing ni Poroy. “Uuuuuhhhh. . . ang sarap talaga magpachupa sa barako. Nakakalibog ka panoorin pare. Uuuuuuhhh. . .. ang gwapong mong lalaki, pero ang galing mo sumubo. . .”

“Sige, ibaon mo pa sa lalamuna niya. . .”, udyok ni Remo sa ka-tropa. Lumambot na ang matabang sawa nito dahil nilabasan na, pero tuloy pa rin ang pagjakol sa sarili.

“UUUUUUhhhhhhh. . .”, malakas na ungol ni Poroy. Nanginig ito sa sarap. “Ang tagal ko na hindi nachupa ng barako. . . sige pa, UUUUUUUHHHHHHH. . .!!!”

“PUTANG INA. . .!!!”, sigaw ng ibang boses. Nakasubsob si Anton sa harapan ni Poroy, pero natanto niya na pumasok na rin sa kwarto ang ikatlong lalaki – si Jomar.

Hindi nagtagal, ramdam ni Anton na nasa likuran na niya si Jomar – yumapos ito sa kanya. Pinasok nito ang mga kamay sa tshirt niya at nilaro ang mga utong, habang kinakaskas ang matigas na umbok sa kanyang puwet.

“Putang ina mo, sir Anton. . . hindi ko talaga akalain. . . gahaman ka pala sa burat”, bulong nito sa tenga niya. Ramdam niya ang mainit na hininga nito sa leeg niya. “Sige, ganito pala hilig mo, sir. . .”

‘SHIT. . .!!!’ – bigla natauhan si Anton. Kaya pala nailang siya at parang namumukhaan na niya si Jomar. At kilala pala siya nito. ‘Si Jomar. . . . tauhan ni Lorenz!!! Nagta-trabaho ito sa construction. . .!!!’

“Ano sir, sarap ba isubo si Poroy. . .?”, kutya nito. “Mahilig ka pala sa burat, sir. . . ako rin, isubo mo. . .”

Akmang pipiglas si Anton sa pangamba, at parang nanlumo siya sa hiya. Ngunit madiin ang paghawak ni Poroy sa likod ng ulo niya, at mahigpit ang yakap ni Jomar sa katawan niya.

Lalo siyang nailang dahil malapitan na pinapannod ni Jomar ang pagsubo niya kay Poroy. “Sige. . . sir, ibaon mo ang burat niya sa lalamunan mo. . . sarap ba??? AAAAAhhhhh. . .”

Hindi matanto ni Anton kung gaano katagal nakababad ang burat ni Poroy sa bibig niya. Ramdam niya ang mga kamay ni Jomar, lumalakbay sa harapan niya, at pumatong sa kanyang kamay na nakasakmal sa sariling burat. Puna nito, “Tangina mo, sir. . . ang tigas mo ah. . . sarap ba magjakol habang may subong burat. . .? Ha, sir? Ano sir. . . libog na libog ka. . .?”

Lalong napapahiya siya sa construction worker ng kanyang kapatid na nakaluhod sa kanyang likuran, yakap-yakap siya habang nilalaro ng magaspang na kamay ang utong at umbok niya.

“Tangina mo. . . tangina mo. . . tangina mo. . . aaaaaaahhhh. . .”, biglang sigaw ni Poroy, sabay kadyot ng malalim sa bibig ni Anton, na hinidi makakalas sa higpit ng kapit ni Poroy sa kanyang ulo. Nagpasabog na din ito. . . diretso sa lalamunan niya.

Paghugot ni Poroy sa bibig niya, bumitaw din si Jomar sa likuran at hinila siya nito sa balikat at leeg. Pumuwesto ito sa gilid ng kama, at sinubsob ang mukha niya sa maumbok na harapan nito. Basta na lang nito binaba ang shorts at brief, at pinasubo sa kanya ang burat na kanina pang nakatirik.

“AAAAAAAHHHHH. . . putang ina, sir. . . aaaaahhhh. . .”, ungol ni Jomar. “ Ako naman, isubo mo ako. . .”

Hindi na lumaban si Anton. Nakabaon na ang sandata sa bibig niya. Mas manipis, ngunit mas mahaba ito, parang katawan ng may-ari na batak at balingkinitan.

Lunod na si Anton sa libog. . . wala na siya sa sarili niya. Bumigay na siya sa panghahalay ng tatlong barako. Dalang-dala na siya sa bumubugsong apoy. Eto siya, lalaking-lalaki at batak ang katawan, ulirang ama, gwapong coach – nagpadala sa pambabastos at pag-domina ng kapwa lalaki.

Naupo ang dalawang lalaki sa tabi ni Jomar – pinapanood ang kanyang pagsubo sa sandata nito – ang ikatlong burat na nasubo niya sa buong buhay niya, at sa isang gabi lang. Nilalaro pa rin nila ang lumambot na sandata nila habang pinagmamasdan ang kanyang pagpapasailalim sa libog nila.

“Uuuuuhhhh. . . putang ina sir, kainin mo rin tamod ko ha. . . uuuuuhhhh. . . gusto mo yan. . . masarap ang tamod ko. . . kainan mo ha. . . aaaaahhhh. . .”

Umurong si Anton, dahil natanto niya na hindi siya pinipigilan ni Jomar. Ngunit tinampal naman nito ang pisngi niya. “Sir Anton. . . hindi kita pipilitin. . . gusto ko na kusa mong kainin ang tamod mo. . . kung hindi, lagot ka sa amin mamaya. . .”

“aaaaahhhh. . . ayan na ako. . .ibabad mo sa bibig mo. . . lunukin mo lahat. . . uuuuuhhhh. . .”, mainit na bulalas ni Jomar.

Sinapo ni Anton ang mabalahibong bayag ni Jomar, at hinawakan ang tangkay ng mahabang burat nito. . . at sinubsob ang sarili sa nakapasak na sandata sa bibig niya.

“UUUUUUhhhhhh. . . sir Anton. . . uuuuuhhhh. . .”

Sumirit ang malapot na tamod ni Jomar. Mabilis ang kanyang paglunok dito. . . ngunit sa dami, ay hindi na niya nakayanan. Napa-ubo siya. At ang hindi na niya malunok ay umapaw sa labi niya. . .

“aaaaah, aaaahhh, aaaahhhhhh. . .” Hindi pa tapos labasan si Jomar. Hinugot nito ang burat, at tumalsik ang mga huling sirit sa mukha niya.

Naupo si Anton sa sahig. Nanginig ang binti, at nanangalay ang tuhod.

Halos naghilamos siya sa tamod ng tatlong barako. Tumulo sa mukha, at pati sa leeg niya. Naaamoy niya ang alat at lansa. . . at nalalasahan pa niya ang naghalong pait at alat sa dila niya.

Ramdam niya ang pagsundot ng paa ni Jomar sa harapan niya. Kinantiyawan siya nito, “Tangina o. . . sir Anton. . . tigas na tigas ka ah. . . libog na libog ka. . .”

Agad na bumanat si Poroy, “Pareng Remo. . . pwede ba namin tuhugin at warakin itong fuckboy mo mamaya. . .”

“Oo naman. . . birthday ko, di ba. . .”, maligalig na sagot ni Remo. “Sabi ko, may handa akong litson. . .ito, litsunin na siya mamaya. . . litsong baboy. . .”

Natawa ang magbarkada. Dagdag ni Jomar, “. . . sabay natin kantutin, pareng Rems. . .”

“Sige, litson kung litson. Kami muna ni pareng Remo. . . sabay kami sa butas niya. . . at ikaw naman sa bibig niya. . .”, wika ni Poroy.

Lumiwanag ang mukha ni Jomar. Parang hindi pa humupa ang libog nito. “Ganyan. . . litson talaga! I-double-pene pa natin. . .!!!”,

“Halika, tagay muna yato ng isang round. . . magpalakas tayo para sa round 2”, aya ni Poroy. “. . . at gusto ko yan – i-double natin si pareng Anton. . . hahaha.”

Lumabas na ang dalawang bisita ni Remo, at naiwan silang dalawa sa kwarto.

‘. . . double??? Double ano?!?!?’ – ngayon lang natanto ni Anton ang pakay ng mga barako – sabay ang dalawang titi sa kanyang makipot na butas??? Paano yon? Nangilabot siya sa karumaldumal na binabalak ng mga ito. ‘Mamamatay ako niyan. . .!!!’

“Remo. . . please naman. . . huwag mo naman ako ipababoy ng ganyan sa mga tropa mo. . .”, pagmakaawa ni Anton.

Mala-demonyo ang ngisi ni Remo. “Di ba sinabi ko – gawin mo ang kahit na anong ipagawa ko, kahit kelan, kahit saan. . . at, kahit sino pa ang kasama. . . o, kahit ilan sila. . .”

“Please Remo. . . huwag ganyan. Huwag dito. Kahit anong pagsilbi sa iyo. . . kahit anong pagkantot mo sa akin. . . sige, payag naman na ako, di ba?”, tuloy na daing ni Anton. “Kahit ano, basta ikaw lang at huwag na kung sino-sino pa. . . at sana, uwi muna ako. . .”

Dumilim ang anyo ni Remo. Masama ang titig nito sa kanya.

“Putang ina, Anton. . .”, galit na sagot nito. “Tandaan mo na ginamit mo ang puri ng asawa ko. Inaangkin mo ang sa akin. Tangina mo! Kaya, akin ka ngayon. . . sa halip ni Nina, ikaw na ang asawa ko, parausan ko, laruan ko, alipin ko…”

Marahas na sinakmal nito ang leeg niya, at nagtapat ang mukha nila. “Dahil akin ka. . . tuturuan kita paano mo ako paligayan. . . at higit sa lahat, sasanayin kita na magugustuhan ang kalagayan mo, at paano mo hahanap-hanapin ito. Pero putang ina mo. . . sumunod ka sa akin, nang hindi ka malalagot o masisira”.

At dagdag nito, “. . . lumalaban ka lang dahil takot ka pa na tanggapin ito. . . ngunit alam nating dalawa, na nagugustuhin mo na ito…”

“Ngayon. . . maligo ka na, at ihanda mo ang saril mo. . .”, madiin na utos ni Remo. “Maghubad ka na, at punta ka sa banyo. . . iwanan mo dito ang mga damit mo. . .”

“Nandyan sila sa labas. . . paano ako lalabas. . . na ganito?”. Nag-atubili si Anton. Nagtanggal na siya ng saplot. Nanlumo siya sa kanyang estado – na halos naligo siya sa tamod nilang lahat.

Natawa si Remo. “Ngayon ka pa nag-alangan. . . eh nasubo mo na kami lahat.”

Lumabas si Anton sa kwarto. Nadaanan niya ang dalawang lalaking tumatagay sa sala. Naka-bungisngis ang mga ito – nakatingin sila sa kanyang pagtawid mula sa kwarto papunta sa banyo sa may kusina.

Hiyang-hiya siya at parang gusto niyang umiyak. Tunay na nangamba siya. Binalot siya ng takot. Ngunit hindi niya mawari kung bakit umiigting ang sandata niya, at tila bumubugso ang di-matukoy na pananabik.

Gabing-gabi na. Siguradong nagwawala na ang asawa niya. Paano siya magpapaliwang kay Jena? Dapat na siyang umalis. Ngunit hindi niya ito magawa.

5: Lechon

[ang pagpapatuloy ng 4: Ginamit]

“Pucha naman, brod. . . alam mo naman pwede mo akong gamitin na cover o alibi mo. . . pero, bakit wala kang sinabi”, sumbat ni Jerson. Halatang nainis ang bestfriend ni Anton sa kanya.“Kung anong oras ka na umuwi. . . uumagahin ka pala, eh bakit hindi mo sinabi sa akin. . .???”

Dagdag nito, “. . . buti na lang nasa labas pa rin ako at may gimik din, kaya bigla akong nakagawa ng palusot nung tumawag at inusisa ako ng asawa mo. Magpasalamat ka na magaling akong umarte at magsinungaling. . .”

Walang masagot si Anton kay Jerson. Hindi naman niya pwedeng ipagtapat dito ang kabalahuraang dinanas niya sa tropa ni Remo.

Nakaupong magkaharap ang dalawang magkaibigan sa isang restaurant. Umorder ang kaibigan niya ng lunch. Ngunit tulala pa rin si Anton, at walang ganang kumain.

“Sino kasi yung kinakalantari mong babae kagabi. . . at pang ilang beses na ito. . .?”, usisa ni Jerson. “Naka-ilang beses ka na sumabit kay Jena. Tinawagan na ako ng asawa mo, eh dati hindi naman”.

“Pasensya ka na, brod. . .”, maamo niyang imik. “Nawala lang sa isip ko na tawagan ka. . .”

“Kalimutan mo na yang babaeng kakangkangan mo ngayon. . .”, payo sa kanya ni Jerson. “Libog lang naman yan siguro, di ba? Nahulog na ba ang babae sa iyo? Huwag mo sabihin may kabit ka na ngayon. . .?!?! Naku, brod, huwag natin pasukin yung ganyang klaseng gusot. . .”

“Hindi, ‘pre. . . wala ito. Laro-laro lang. . .”, tahimik na sagot niya.

“Kung good time hanap mo, sa akin ka na lang kasi sumama. . .”. Makulay ang salaysay ni Jerson, pero pabulong dahil nasa isang restaurant sila. . .

“Gusto ni Vina – siya yung fuckgirl ko kagabi. . . gusto niya na 3-some ulit. Dati dalawa silang babae. Kagabi, gusto niyang tuhugin siya ng dalawang lalaki. Aba, eh, may boyfriend pala. Pero game naman si Robert, yung jowa niya”.

“Nung iniiyot ni Robert na nakapatong, pinalapit ako ni Vina at sinubo. Maya-maya. . . nagsasalo na silang dalawa sa titi ko habang tuloy ang kadyot sa syota. Hindi na makapalag si boyfriend”.

“Kasunod nun, hayok na nagpakantot naman sa akin si Vina habang pinapanood siya ng boyfriend niya”, saad ni Jerson. “Lintik na. . . gumanti si boyfie. . . burat naman niya ang sinalpak sa gitna ng labi namin ni Vina habang naglalaplapan kami. Ano pa magawa ko. . .”

“Chinupa mo si Robert. . . ?!?!?”, pabulong na tanong ni Anton sa kaibigan. Pilit niyang pakalmahin ang boses niya.

Hindi ito sinagot ni Jerson. Parang wala lang nadinig. Patuloy itong nagkwento. . .

“Putragis, Ton! Ang wild pala nila. Paghugot ko pagkatapos ko kantutin si Vina sa harap ng kanyang boyfriend, aba eh. . . pinadilaan agad kay Robert ang katas niya sa tarugo ko. At, piniliti niya si Robert na isubo ako. Aayaw-ayaw pa si gago. Hahahah. . .”

Nakinig lang si Anton sa pagyayabang ng ka-tropa niya.

“Bumigay din si gwapo. Sumubo din. Nagustuhan pala”. Panandaliang tumigil si Jerson dahil dumaan ang waiter.

“Ayun. . . di nagtagal, napatuwad ko ang boyfriend niya, sa harap mismo ng syota niya. Naka-score na naman ako ng virgin na bortang guwapo. Syempre, dinahan-dahan ko muna. Ah, basta, tinuhog ko. . . at todo tili ni Vina dahil gigil na gigil si Robert sa paglaplap ng puke ng kanyang syota habang may nakapasak na burat sa nawasak niyang butas. Ginanahan si gwapo. . .”

“Gago ka talaga, brod, hehehe. . .”, patawang reaksyon ni Anton. Hindi niya pinahalata na tinigasan siya sa kwento ni Jerson.

“Sa susunod – isama kita. Gusto ni Vina ipatuhog si boyfriend sa dalawang lalaki. Fuck, ‘bro. . . that would be so hot. . . na-imagine mo ba? ”

Oo, nai-imagine nga niya. Malinaw sa isipan ni Anton ang imaheng ito – tinutuhog ang isang gwapong lalaki ng dalawang burat sa magkabilang dulo.

Ano ba itong gulo na napasukan niya?

Hindi lang siya ginantihan ng asawa ng dati nilang yaya na nabuntis niya, pero parang nadadala na rin siya sa kamunduhan ni Remo – kahit hirap pa siyang aminin na nasasarapan na siya, at nalugmok na siya sa pag-domina ni Remo. Parang naipit na talaga siya. Ang matinong gawin ay tumigil habang hindi pa huli ang lahat. Pero paano?

Siguro matutulungan siya ni Jerson na kumawala sa kanyang kinasangkutang kaguluhan. Siguro naman maintindihan ni Jerson ito, na walang panghuhusga. Kung meron makakaligtas sa kanya, si Jerson na nga ito.

“Grabe, Ton. . . dyan ko napatunayan na magaling talaga akong kumantot. . .”, pagyayabang ni Jerson. “. . . basta butas, babae man o lalaki, mapapatirik ko talaga mata nila. . .”

“Brod. . . nakakalibog talaga pagmasdan ang isang gwapong barako na nagpapakantot sa burat”, sambit ni Jerson. “Grabe itong boyfriend ni Vina. . . lalaking-lalaki, borta din tulad natin, nagpawasak sa harap pa ng syota niya – at kung makahiyaw, wagas talaga”, ani Jerson.

‘. . . aaaahhh. . . ipasok mo pa. . . iyotin mo ako. . . ipasok mo. . . aaaahhhh!!!’ – patawang ginaya ni Jerson ang hiyaw ng lalaki.

Hindi na nakikinig si Anton kay Jerson. Umalingawgaw pa rin sa isipan niya ang paulit-ulit niyang sinisigaw kagabi – ‘. . . aaaaaahhhhh. . . ipasok mo pa. . . iyotin mo ako. . . ipasok mo. . . aaaahhhh!!!’

Sariwa pa rin sa ulirat niya ang naganap kagabi sa birthday inuman ni Remo.

. . . . . . . . . .

“Maghubad ka na. . . maligo ka, maglinis ka sa banyo. Ihanda mo ang sarili mo. Akin na ang mga damit mo. Hindi ka pa uuwi”, madiin na utos ni Remo.

“Nandyan sila sa labas. . . paano ako lalabas. . . na ganito?”. Nag-atubili si Anton. Hiyang-hiya siya sa estado niya – na halos naligo siya sa tamod nilang lahat.

Natawa si Remo. “Ngayon ka pa nag-alangan. . . eh nasubo mo na kami lahat.”

Nakatingin ang dalawang lalaki kay Anton pagtawid niya mula sa kwarto papunta sa banyo sa may kusina. Nakakasuya ang bungisngis nila. Hiyang-hiya nga siya, ngunit bakit tayong-tayo ang kanyang matigas na sandata?

Gabing-gabi na. Siguradong nagwawala na ang asawa niya. Paano siya magpapaliwang kay Jena? Dapat na siyang umalis. Ngunit hindi niya ito magawa.

Paglabas niya ng banyo, si Remo lang ang nasa sala. “Pasok ka na sa kwarto. . . hinihintay ka ni Poroy. Bumili ng yelo si Jomar”.

“Remo. . .”, pagsumamo ni Anton. “Please lang. . . huwag niyong gawin yung sinasabi nila kanina. . . ano yon? Yung i-double daw nila ako. . .please lang Remo. . .”

“Sumunod ka na lang sa akin. . . at siguraduhin kong makauwi ka ng buo. . . at makalakad pa”, buska ni Remo. “Hindi dito o ngayon ang katapusan mo. Nag-uumpisa pa lang tayo. . .”

“Remo. . . huwag naman ganun. . .”

“Sige. Pigilan ko sila na kantutin ka na double-pene. . . pero may kapalit yon. . .”, bwelta nito sa kanya.

“Sige, Remo. . .” Agad ang pagsang-ayon niya kahit hindi niya alam kung ano ang kapalit. Gusto ni Anton umiyak. Tunay na nangamba siya. Binalot siya ng takot. Ngunit hindi niya mawari kung bakit tigas na tigas ang titi niya. Bumubugso sa diwa niya ang di-matukoy na pananabik.

. . . . . . . . . .

Pagpasok niya sa kwarto, bumangon si Poroy mula sa kama at lumapit sa kanya. Hubad ang maton at brief lang ang suot. Agad na sinakmal ang kanyang nakatirik na burat, at hinaplos ang dibdib niya, sabay lapirot sa utong niya.

Kusang sinapo ni Anton umbok nito at kinapa ang matigas na burat.

“Tangina, ‘pre. . . nakakalibog ka. . . ang sarap lamutakin ang gwapong mestiso tulad mo”. Yumuko si Poroy at nilaplap ng salitan ang utong niya.

“Fuck. . . ‘pre. . . uuuhhhhhhh. . .”. Napa-igtad si Anton sa sarap. Di nagtagal, dinala siya sa kama at pinahiga. Pumatong ang maton, at inumpisahan nitong romansahin siya.

Malalim ang halinghing ni Anton. . . sarap na sarap siya sa gigil na paglamutak ng kayumangging barako sa leeg at dibdib niya, habang lumalatay ang magaspang na palad sa kanyang makisig na katawan.

Hinablot ni Poroy ang dalawang paa niya at tinaas. . . at napabukaka siya. Biglang sumisid ang maton. Nilamutak ni Poroy ang makipot na lagusan niya. Marahas ang pagsuksok ng dila sa butas niya. Parang lumalaplap lang ng puke ito.

“AAAAAAAHHHHHHH. . .!!! FUCK!!!!! ‘Pre, ang sarap. . . AAAAAHHHH”, malakas na hiyaw ni Anton. . . hindi niya napigilan ang pagkiwal ng kanyang puwet at balakang.

Ang kanyang mabalahibong bayag naman sunod na pinuntirya ng bibig ni Poroy. Dinilaan din nito pataas-baba ang tangkay ng kanyang burat. Inangat niya ang kanyang ulo habang nakatihaya sa kama. Lubos na nalibugan siya na pagmasdan ang isang barako na kumakain ng burat ng kapwa lalaki.

“Sige na, ‘pre. . .”, mainit na daing ni Anton. Nais niyang isubo siya ni Poroy. Gusto na niyang matikman na chinuchupa ng barako. Ngunit, iba ang pakay nito.

“Gusto mo??? Sige na???”, panukso nito. Tinuktok nito ang hintuturo sa butas na basang-basa ng laway, at sinuksok. Binabarena ng daliri ang makipot na lagusan, hanggang naipasok na nito ang buong daliri. “Ganyang? Ganyan ba gusto mo. . .?”

Sabay ang pagsundot ng dila at daliri sa butas, at ang paglaplap nito. Basang-basa at madulas na ito sa laway. Agad na sinunod ni Poroy ang pangalawang daliri.

“Uuuuhhh. . . uuuuhhhh. . . uuuuhhh. . .”, ungol ni Anton.

Pumaibabaw na si Poroy kay Anton, ngunit nanatiling nakabaon sa butas niya ang mga daliri nito. Habang patuloy ang labas-masok sa kanyang naunat na puwerta, lumatay ang dila ng barako pataas. . . mula sa pusod, nilaplap muna nito ang mga utong niya. . . sinipsip ang leeg at baba. . . hanggang sa nag-abot ang mga labi nila. Nilaplap siya ng barako, at pinasok ang dila sa bibig niya.

“Iyotin mo ako, ‘pre. . . pasok mo na. . .!!!”, biglang halinghing ni Anton. Lumiliyab sa init ang diwa niya sa matinding pagromansa ni Poroy. “Ipasok mo. . . uuuuuhhhh. . . uuuuhhh. . .”

Sinukbit ni Poroy ang kanyang mga binti sa malapad na braso nito. Pagkatutok ng mala-kabuting ulo ng matabang burat nito sa butas, agad na binaon nito. . . hanggang kalahati muna habang sinanay nito si Anton, bago tuluyang dinaosdos ang buong kahabaan nito

“AAAAAAAAAHHHHHHHHHH. . . !!!!! AAAAAAHHHHHHH. . .!!!!”

Dumagundong sa buong kwarto ang malalim na hiyaw ni Anton. . . bakas sa boses nito ang hapdi at sakit. . . ramdam niya ang pagpunit ng kalooban niya, sabay ng pagsundot ng burat sa maselang parte niya.

“Putang ina mo . . .!!!! Akin ka ngayon. . . uuuuuhhhhhh. . . putang ina mo. . .!!!”, sabay na hiyaw ni Poroy. Sarap-na-sarap ito.

Mahinahon at mabagal lang ang pag-ayuda nito. . . ngunit, malalim at madiin. Sabay sa pagbaon ang pagkaskas at pagbarena ng bawat sulok ng lagusan ni Anton.

“Aaaaaaahhhhh. . . Poroy. . . fuck. . . !!! Aaaaaahhhhh!!!”, tuloy na ungol ni Anton. Napayakap siya ng mahigpit sa malapad na katawan ng barako sa ibabaw niya. Pati mga paa niya ay umaangkla na sa baywang nito. Hindi na rin niya mapigilan ang pagsunggab sa labi ng barako. Kusang nakipaglaplapan si Anton dito. Wala na siyang pakialam. Hindi niya matiis ang kantot-asawa ni Poroy.

“PUTANG INA. . . !!!”, biglang bulyaw ng isang boses mula sa pintuan. Ang masidhing pagkasta ni Poroy kay Anton ang naabutan nina Remo at Jomar pagpasok nila sa kwarto.

Tila hindi napansin ni Anton ang mga bagong dating. . . na saksi sa kanyang pagkalunod sa kahalayan.

Sumampa si Jomar sa kama. Hubad na ito. Nakatirik ang mahabang burat. Pumuwesto ito bandang ulunan ng dalawang lalaking nagkakantutan at winagayway ang sarili. “Tangina niyo. . . nakakalibog kayo. Isubo niyo ako. . .”

Pagtutok nito ng burat sa magkadikit na labi ng dalawa, bumitaw si Poroy. Agad na kinabig ni Jomar ang ulo ni Anton, ang tinutok ang titi sa labi niya habang nakabuka at humihigop ng hangin. “Sir Anton. . . isubo mo ako. . . aaaaaahhhh. . .”

Hinawakan ni Poroy ang mga binti ni Anton. Pinabukaka siya nito at tinuloy ang malalim na paggiling ng titi nito sa lagusang naninikip sa pagtanggap ng pagsalakay. “Aaaaaaahhhhh. . . uuuuuuhhhh. . . tangina mo, ‘pre. . . ang init ng butas mo. . . ang sarap mong iyotin. . .”

Sagot naman ni Jomar, “Kainin mo burat ko, sir Anton. . . ang init ng lalamunan mo. . . aaaahhhh. . .”

Bumigay na si Anton. Kinalumutan na ang dating estado. . . at tuluyan na siyang nagpaanod sa naiibang init na bumabalot sa buong pagkatao niya. Kanina pa naiipon ang kanyang bumubugsong libog niya mula nung nachupa niya ang tatlong lalaki.

Inabot niya ang sariling burat at nagjakol kasabay sa ritmo ng madiin na pagkasta sa kanya ni Poroy, sabay sa pag-alog ng ulo niya sa pagbayo ni Jomar sa bibig niya.

“Tangina, sir. . . gusto mo yan ano. . .”, kutya ni Jomar. “Sarap mong tuhugin. . .”

Gumaralgal ang daing ni Poroy sa sarap, “. . . .uuuurrrrggghhhh. . . ang init mo, ang sikip mo. . . uuuuuuurrrgggghhh. . .”

Jinajakol ni Remo ang dambuhalang tarugo habang pinapanood ang pagtuhog ng dalawang barako kay Anton. “Putang ina. . . sarap ba ng handa ko, mga pare? Aaaaaaaahhhh. . . sarap ng handa kong litson, ano! Sige, tuhugin niyo. . . magkapasasa kayo sa hain ko. . .”

“Mukhang ang sarap kantutin ni sir Anton. . .”, buska ni Jomar. “Pare. . . ako naman. Pasawsaw dyan sa masarap na butas. . .”

“Sandali. . .”, protesta ni Poroy. Palalim ng palalim ang madiin na paggiling nito, tila ninanamnam ang pagsakal ng makipot na lagusan ni Anton sa burat nito. “Mamaya ka na. . . ituloy ko na ito. . . malapit na ako. . . ang sarap, hindi ko na ito matigil. . . tuloy na ito. . . aaaaaaaahhhhhh. . . ang sarap, putang inaaaaa. . . aaaaaaaahhhhh”.

Tumabi na rin si Remo sa mga lalaking nasa kama.

“Huwag ka magjakol, Anton. Eto. . . ako ang jakulin mo. . . magpakalunod ka ngayon sa burat namin. . .”. Tinanggal nito ang kamay ni Anton sa pagjakol sa sarili, at dinala sa nag-mumurang alaga na halos di buong mahawak ng kanyang nakapaikot na daliri dahil sa sobrang taba.

“Tangina, si sir Anton o. . . tumatagas na ang dagta sa sariling burat. . . baka labasan na yan, ‘pre. . . sarap na sarap siya sa pag-iyot mo. . .”, bulalas ni Jomar. “Sige, tangina, Poroy. . . boljakin mo na. . . barurutin mo na. . . dalian mo na. . . atat na rin ako makakantot. . . aaaaahhh. . .”

Ibang klaseng kantot ang pinaranas ni Poroy kay Anton. Sa bawat ulos nito, nakakayod ang maselang parte sa loob ng lagusan niya. Napapaigtad siya sa hapdi at nginig. Sumanib na ang matinding pananabik kaya hindi din niya mapigilan ang pagsupsop sa burat na nakapasak sa bibig niya. Pinanggigigilan din niya ang matabang burat ni Remo na sakmal ng kamao niya. . . ‘Fuck, fuck, fuck, ang sarap. . . fuck. . .!!!’

“Ako naman, Poroy. . . pakantot ako kay sir Anton. . .”, hiling ni Jomar. Mainit ang bibig ni Anton na nakabalot sa burat niya. “Aaaaaahhhhhh. . . ako naman, sige na, ‘pre. . .”

“UUUUURRRRGGGGGHHHH. . . PUTANG INAAAAA!!!”, sigaw ni Poroy. “Hindi ko na kaya. . . PUTANG INA. . . . ang sarap. . . aaaaaaahhhh. . .”

Hindi mapigilan ni Anton ang kanyang pangingisay. Jinakol niya ang sarili, habang impit ang magaralgal na ungol. “Mmmmmmmmmmpppp. . . MMMMMMMMPPPPPP. . .”

Sumirit ang tamod ni Anton. . . umalon ang matigas na tiyan niya at sumabay ang pagyugyog sa madiin na pagbarena ni Jomar.

“Tangina!!! Nilabasan si Sir Anton sa kantot mo, Poroy. . . sarap na sarap siya. . . aaaaaahhhh”, malibog na bulalas ni Jomar.

“Oo. . . . nasasanay na ang gagong yan magpakantot. . . . sarap na sarap siya na tinutuhog. . . “, dagdag ni Remo. Hinahampas nito ang gabakal na tarugo sa dibdib ni Anton.

“AAAAAAAAHHHHH. . . PUUUUTTTAAAAANNNNG IIINNNNAAAAAHHHH. . .”, malakas na hiyaw ni Poroy. Binaon nito ang kabuuan ng barat sa lagusan ni Anton. . . nanginig habang iniimbak ang tamod sa loob.

Ramdam ni Anton ang mainit na dagta ni Poroy na pumupuno sa bituka niya. . . kasabay ang pagsirit ng sariling tamod. . . Inaanod siya ng matinding init at pananabik.

Sa wakas, humupa na rin ang apoy sa kalamnan niya. Malagkit ang kamaong nakasakmal sa kanyang burat, at pati ang malapad niyang dibdib na inabot ng masaganang talsik ng tamod. Nanlupaypay siya sa pagod at ngalay. Halos hindi na niya namalayan ang paghugot ni Poroy sa nawasak niyang lagusan, at pati ang pagtanggal ni Jomar sa bibig niya.

Nagulat siya sa malakas na boses ni Jomar sa tabi niya. “Sir!!! O, ano. . ., sir Anton? ano pa ang hinihintay nyo?”

“Ha?”, sagot niya na may bakas ng pagka-inis. “Bakit? Ano ba?”

“Ano hininhintay mo?”, muling salita ni Jomar. Naging maangas ang inakala niyang maamo na trabahador ng kapatid niyang si Lorenzo. “Huwag mong sabihin ngayon ka pa magpapaka-virgin. Alam kong lalaki ka, at tatay pa. Pero mahilig ka raw”.

“Mahilig ka pala magpaiyot, magpabuntis, magpawasak. Sir Anton, akala ko pa naman babaero ka”, nakakasuyang banat ni Jomar. Nakatihaya ito sa tabi niya, nagjajakol. . . nagtaas-baba ang maugat na kamay nito sa burat na nangingintab. . . sa laway niya mismo dahil nakapasak lang ito kanina sa bibig niya.

“Sakyan mo. . . at sa akin ka naman magpakasasa”, tukso nito.

Nagpasya si Anton na huwag na magpatumpik-tumpik pa. Pagbibigyan na niya ang malaswang balak nitong mga ka-tropa ni Remo. Hindi niya kayang kalabanin ang tatlong barako. At hindi na rin niya kayang kalabanin ang sariling pananabik.

Sa tatlong linggo na naging parausan siya ni Remo ay nasanay na siya. Ngunit, kahit natatanggap na niya ito, ay umaalma muli ang diwa niya – ibang kababuyan na ito, na magpahalay sa maraming lalaki. Hindi man siya handa dito, ngunit hindi niya maisip kung paano siya makakawala dito.

Napako ang mga mata ni Anton sa nakatirik na mahabang burat ni Jomar habang hawak nito ang tangkay. Winagayway ito. . . inaakit siya.

Bumangon si Anton. Pumaibabaw siya kay Jomar, at nag-squat. . . hanggang nakatutok ang matulis na uten sa kanyang tumbong. Umagos ang tamod na dineposito ni Poroy. . . at pumatak sa ari ni Jomar, nagsilbing pampadulas.

“Uuuuuggggghhhhh. . . “, masarap na halinghing ni Jomar. Nilamutak nito ang matambok na pwet ni Anton. Nakatitig ito sa pagdausdos ng gwapong mestiso, . . . at ang unti-unting pagbaon ng sandata sa naunat na tumbong.

Nakasaklang na si Anton kay Jomar. Impit ang ungol niya. . . kusa siyang huminete pataas-baba sa burat na nakapasok sa kanyang nawasak na butas. Sa ganitong ayos, nagagalaw niya ang sarili para tumamang tumpak sa masarap ng parte sa loob niya ang sandata ni Jomar.

“UUUUUGGGGGHHHH. . . UUUUUGGGGGHHHH. . . UUUUUGGGGGHHHH!!!”. Ang lakas ng malalim na ungol na umalingawngaw sa loob ng kwarto.

Nagulat si Anton na sariling boses niya pala ito. Mapusok ang ungol niya. Lalaki, atleta at basketball coach, ama at asawa. . . ngunit naging parang nagwawalang puta. . .nagpapabiyak sa kapwa lalaki.

“Humarap ka sa akin. . .”, utos ni Jomar.

Kaya inikot ni Anton ang sarili na hindi man lang hinugot ang burat na nakasalpak sa butas niya, at humarap kay Jomar. Bumalik siya sa pagtaas-baba sa inupuang burat, habang humahampas ang sariling tarugo sa tyan ng lalaki.

Naka-squat siya, at pumuputok ang mga maskuladong binti ni Anton na hubog sa pagbasketbol at pagtakbo, habang sinasakyan ang tarugo pumupunit sa puwet niya. Haplos-haplos ito ni Jomar, na parang natatakam sa pagka-ukit ng kanyang matitigas na binti. Kasunod, hinablot nito ang kanyang burat na lumambot na, at sinalsal siya nito kasabay ng pagtaas-baba niya sa burat, kung kaya unti-unting tumigas ulit ito.

Di nagtagal, si Jomar na mismo ang sumasalubong sa pag-ayuda ni Anton – nagsasalpakan na ang balakang nila pareho sa gigil ng pagkasta.

“Uuuuuhhh. Uuuuuhhhh. Uuuuuhhhh.”. Nagtatagisang ang ungol ng dalawang magkapatong na lalaki.

Hindi na makapigil si Jomar. Humugot ito sa butas ni Anton at bumangon sa kama, sabay hinila siya at patalikod na sinandal sa dingding na nakasubsob ang mukha.

PAAKK!!! PAAAKKK!!!! PAAAKKK!!! – gigil na pinalo ni Jomar ang bilugan mga pigi ni Anton, sabay bulalas, “Usli mo ang pwet mo. . . akin na pwet mo. . . ituwad mo. . .”

Sinandal ni Anton ang kanyang dibdib at inusli ang pwet. Sinalpak muli ni Jomar ng burat sa butas niya, at sabay na dinakma rin nito ang kanyang naninigas na burat. Gamit na parang hawakan o manibela, naging mas marahas at mabilis ang pagbarurot nito sa wasak niyang lagusan.

“Uuuuuhhhh. . . Jomar. . . uuuuuuuhhhh. . . dahan-dahan lang. . . . aaaaahhhhhh. . .”, hikbi ni Anton. Hindi niya mawari ang lumalatay sa katawan niya na hapdi at nginig. . . parang kuryente na sumusuksok sa kalooblooban niya. Nakakakiliti at masarap ang madulas na pagjakol ng magaspang na palad ni Jomar, at nakadagdag ito sa malakas na pagkaskas ng gabakal na sandata nito sa maselang parte sa loob ng butas niya.

“. . . aaaaaaaaahhhhh. . . Jooooommmaaaaarrrr. . . aaaaaaahhhhh. . .”

Sa sunod na iglap, kinaladkad siya ni Jomar at tinulak paluhod sa sahid. Habang tuloy ang pagkasta nito, napatuwad-aso siya sa sahig.

“Tanginaaaaa. . . sir Anton. . . nakakahayok ka biyakin. . . tanginaaaa. . . aaaaahhhh”, hiyaw ni Jomar na parang nakawalang mabangis na hayop. Nakadamba na ito sa likuran niya at tuluyang kinasta na parang asong kalye.

Hindi pa nakuntento. . . unti-unti siyang pinagapang, haggang sa narating nilang dalawa ang gilid ng kama. Mahigpit na ang yapos ni Jomar sa matipunong dibdib niya, at sakmal pa rin nitong nilalaro ang umiigiting na burat niya sabay ng paglabas-pasok nito sa butas niya.

Nakaupo sa gilid ng kama ang dalawa pang barako – parehong tigas-na-tigas ang mga burat nila habang pinanood ang pag-iyot ni Jomar. Tunay na nanlumo na si Anton – na ginawa siyang parang sex show, libangan. . . parang porn video na gangbang.

Muling nabubuhay ang tarugo ni Poroy sa init ng palabas, at si Remo ay lalo pang nanigas ang dambuhalang burat na namumula na ang nangingintab na ulo.

“Subo mo. . .”, simpleng wika ni Remo. Agad na sumubsob si Anton sa pagitan ng mala-trosong mga hita ng barako, at nilamon ang burat ni Remo. Walang humpay pa rin ang pagbarurot ni Jomar sa pwet niya sabay lamutak sa kanyang galit na titi.

“Tuhog na tuhog. . .”, malibog na kantiyaw ni Poroy. Matigas na ang nilalarong tarugo.

“Uuuuuuhhhh. . . yan ang lechon na. . . uuuuuhhhhh. . . ang sarap mong lechonin, gago. . . uuuuuhhhh”, halinghing ni Remo.

Nakahanap ng iisang ritmong pagbayo ang dalawang barako sa magkabilang dulo ni Anton. . pag-ulos ng isa sa isang butas niya ay siyang pagbaon naman ng isa sa kabilang butas. Sa pwesto at anggulo niya, napapaigtad siya sa sarap ng pagkaskas ng burat ni Jomar, habang sakto ang pagbaon sa lalamunan niya si Remo. Dagdag pa ang magaspang na palad ni Jomar na nakasakmal sa madulas niyang tarugo, tila nabaliw na si Anton sa pag-angkin ng dalawang barako.

Tagaktak ang pawis ni Anton at nanginingtab ang hitik na kalamnan. . . nababatak sa tindi ng pagbakbak ng dalawang maton.

Tumayo si Remo habang nakasubsob pa rin si Anton sa burat nito. “Tangina. . . bubuntisin kita, wawasakin talaga kita. . . aaaaaaahhhhh. . .”

Hinila siya ni Remo at hinagis pahiga sa kama, kaya bumitaw si Jomar. Ngunit, ayaw naman magpaawat. “Sandali, pare. . . sandali. . . hindi pa ako tapos dito. . . ako muna, tangina. . .”

Sumingit si Jomar, at tinabig muna ang mas malaking ka-tropa. Hinawi nito ang mga binti ni Anton, at pinabukaka siya. Mabilis na binaon muli ang sarili sa pinaluwag na butas niya, sabay hinablot muli nito ang burat niya. . . at tinuloy ang pinagsabay na pag-iyot at pagjakol sa kanya. “Uuuuugggghhhhh. . . tangina mo. . . lulunurin kita sa tamod ko. . .”

Pinanggigilin ni Jomar si Anton. . . marahas, mabilis at maalab ang pagbiyak nito sa butas niya. Akala niya ay mahaba lang at hindi kasingtaba nila Poroy o Remo ang sandata ni Jomar, ngunit nagkamali pala siya. Sa pagka-unat ng lagusan niya, ramdam niya ang taba at lapad nito. At sinagad nito ng todo, kaya ramdam ng Anton ang ibang naaabot nito na hindi pa nasundot ng naunang mga lalaki.

Kung kanina ay kantot-asawa ang pinaranas ni Poroy sa kanya, kantot-gahasa naman ang niraranas niya kay Jomar. Ang akala ni Anton na maamo at tahimik ng trabahador ni Lorenz ay may taglay na pagka-demonyo at dahas sa pagtalik. Wasak at punit siya rito.

Sa paulit-ulit na halinghing ni Jomar, sa gigil na pagkaskas ng burat nito, napaigtad na rin si Anton.

“Sige, magpaputok ka ulit habang kinakasta. . . uuuuhhhh. . .”. Tila nauudyok si Jomar. Nalibugan ito mapanood ang isang lalaki na nilalabasan habang kinakasta. “Sige, aaaaaaahhhhhh. . . iputok mo na, habang may nakapasak na burat sa iyo. . . aaaaaahhhh. . . nakakalibog ka, sir Anton. . .”

Hindi na siya nahintay ni Jomar. . . tuluyang nagpasabog na ito sa loob niya. “AAAAAHHHH. . . sir Anton. . . . tanginaaaaaaa. . . uuuuuhhhhh. . .”

Sa tindi ng pangingisay ni Jomar, nahugot nito ang burat sa makipot niyang lagusan. Tuloy ang pagsirit ng mainit na tamod nito, at pinaliguan ang burat niyang jinajakol pa rin nito. Pagkatapos itong labasan, sinalpak muli ang burat sa butas niya, na tila ninanamnam ang di-maiwanang init at higpit, habang tuloy ang pagsalsal nito sa kanya. Napahiyaw si Anton sa ngilo at kiliti na dulot ng madulas at malagkit na kamay ni Jomar sa kanyang titi.

Parang nabuhay na halimaw si Remo. “Ako na, Jomar. . .”

Ngunit ayaw pa rin tumigil ni Joma sa pagbayo kahit nagpasabog na ito. . .

“Tangina mo, Jomar. . . kung hindi ka tumigil dyan, ikaw ang kakantutin ko. . .”, banta ni Remo sa ka-tropa. “. . . yan, para makita nila ang. . .”

Inudlot ni Jomar ang sasabihin pa ni Remo, at halatang natigilan ito. “Sige, ‘pre. . . sorry. Ikaw na. Eto na. . .”

Malakas na tinulak nito si Jomar, at binalibag si Anton patagilid – tinaas nito ang isang paa niya – at mula sa likod, ay pinasok ng higanteng maton ang higanteng burat.

Pati si Poroy ay tila nabuhayan muli ng libog. “Pareng Remo, tuhuguin na natin sabay, i-double-pene na yan. . .”

“Sige. . . sabay niyong pasukin si Sir Anton. . .”, malibog na udyok ni Jomar.

Kahit nalulula si Anton sa nagaganap, natauhan siya at nataranta sa balak nila. “Remo. . . Remo. . . please, pakiusap ko sa iyo kanina. . . Remo. . .”

Lubos na nangamba si Anton. . . talagang nag-panic na siya. . .

Mainit ang hininga ni Remo sa tenga niya, at madilim ang sagot nito, “. . . kung pumayag ka sa hihilingin ko at iutos ko, sige. . . hindi kita ipapa-tuhog ng sabayan. . .”

“Oo, Remo. . . oo, payag ako. . . kahit ano, huwag lang yung double. . . huwag yon. . .”, mabilis na pagsang-ayon ni Anton. Halos hindi siya makapag-isip ng tama dahil tuloy ang pag-barena ng dambuhalang burat ni Remo sa butas niya.

“. . . uuuuuhhhh. Uuuuuhhhh. Uuuuuuhhhh. . .” Ungol lang ang sagot ni Remo sa kanya. Yapos ng malapad na braso nito ang kanyang dibdib. Pareho silang nakatagilid, nasa likod niya si Remo. . . nakabukakang pataas ang kaliwang paa. . . at winawarak ang butas niya. Dahil sa dulas ng naunang naimbak na tamod ng mga ka-tropa, malalim at sapol ang pagbaon nito, na parang bubutasin ng malaking burat ng barako ang pantog at bituka niya sa lakas at lalim ng pagbayo nito sa kanya.

Kahit naunat na ang lagusan niya, ramdam pa rin ni Anton ang sikip, ang hapdi ng muling pagpunit ng kanyang lagusan, at higit sa lahat, ang ganap na pagsuko niya sa pagsalakay at paglihis ng pagkalalaki niya.

“Aaaahh. Aaaaaahhh. Aaaaaah. . .” Hindi matanto ng nakikinig kung umuungol o humihikbi si Anton, sa tindi ng pag-angkin ni Remo sa kanya.

Sa bawat pag-ulos at pagbaon ng barako sa butas niya, sabay niyang kinakantot ang malapad na kamao nito na nakasakmal sa kanyang burat.

“Gusto mo yan. . . ha. . . gago, gusto mong kinakasta ka. . .?”, halinghing ni Remo sa tenga niya, magigil na may halong yamot.

Malalim na halinghing lang ang naisagot ni Anton. Nangigisay na siya. Tumitirik ang kanyang mga mata sa init ng apoy na sumusunog sa diwa niya.

Halos maputulan siya ng hininga. Nakabuka ang labi, gumagaralgal ang boses, na halos hindi makasigaw. . .

At muli. . . sumabog ang burat ni Anton. Umagos ang malagkit na semilya sa kamay ni Remo na hindi tumigil sa pagsakal at pagjakol sa kanya. Hanggang sa huling patak na nilabas niya, at saka lang nakapagkawala siya ng isang malalim na daing, “UUUUUUHHHH. . .!!! Aaaaaaahhhhh. . . ipasok mo pa. . . iyotin mo ako. . . AAAAAHHHH!!!

Ang huling hiyaw niya ang naging hudyat kay Remo para magpasabog sa loob niya. “Putang ina mo. . . Aaannntoooonnn!!!! Gago ka. . . aaaaaaahhhh. . . buntisin kita, wawarakin kita, putang ina mo. . . aaaaahhhh. . .!!!”

Parang naulol na rin ang dalawang lalaking nanood sa kanila. Todo jakol ang mga ito, kahit nilabasan na kanina. . . lumapit sila, at muling nagpasabog. . . pinaliguan ang mukha at dibdib ni Anton ng kanilang natirang dagta.

Napapikit si Anton. . . humupa na ang kanyang naipon na libog, at ngayon lang bumakas sa ulirat niya ang lubusang pambaboy na tinamasa niya sa tatlong barako. At higit na nanlumo siya dahil hindi na niya maipagkait na kusa ang paging kasabwat niya dito.

. . . . . . . . . .

 

Kapaparada lang ni Anton ng kotse sa garahe. Pumasok sa cellphone niya ang isang bagong message – mula kay Jomar. Hiningi siguro nito ang kanyang cellphone number kay Remo, o baka nakuha ito kay Lorenz.

Nag-aalala siya sa galit ng kanyang asawa – dahil inumaga na siya. Ngunit lalo siyang nanlambot sa mensahe mula kay Jomar – isang photo na hindi na niya namalayan ang pagkuha nito kanina. Hindi man malinaw ang kuha, ngunit matatanto na siya nga ito – nakatuwad at tinutuhog ng dalawang lalaki.

[Magkita tayo bukas. Akin ka bukas, sabi ni Remo] – ang message nito.

Sarili lang niya ang masisi, dahil pumayag siya kay Remo na kahit ano gagawin niya, basta huwag lang siya ipagsabayan na tuhugin nila. Ito ang tinanggap niya: na maging parang laruan at gamit na ipahiram sa buong magdamag, isang gabi kay Jomar, at ibang gabi pa kay Poroy.

“Bukas ng gabi. . .”, hatol ni Remo. “Di ba wala ang asawa mo ng tatlong araw mula bukas?”

‘Paano nito alam na may outreach research trip si Jena sa Mindanao sa susunod na mga araw?’ – at naalala niya si Rebecca, ang kanilang bagong-pasok na yaya na kapalit ni Nina. Si Rebecca na bunsong kapatid ni Remo. Tiyak na ito ang nagsabi kay Remo.

Ngayon lang naramdamam ni Anton ang presensya ni Remo na sumasakop sa kanyang pang-araw-araw na buhay. Tumayo ang kanyang mga balahibo at nabalisa siya. Alam niya ang pakiramdam ng mga kamay ni Remo sa balat niya. Hindi niya mabura ang amoy at lasa ni Remo. Nasa loob na ng kanyang isipan si Remo. At pati sa loob katawan niya, nakapasok na nito – pinasok siya, at pinapasok niya.

Sino si Remo? Saan siya nanggaling? Ano siya – bukod sa paging part-time empleyado ng kanyang kapatid. At yung ka-tropang nitong kasabwat. . .?

Umalingawngaw pa rin sa kanyang isipan ang di-mapigilang sigaw ng ilang beses nitong kagabi – ‘. . . aaaahhhhh. . . ipasok mo pa. . . iyotin mo ako. . . ipasok mo. . . aaaahhhh!!!’

 

6: Piglas

Sabado ng hapon.

“Sir. . .! Sir. . .!”

Hininaan ni Anton ang agos ng shower, upang madining ang tumatawag sa kabila ng saradong pintuan ng banyo. Si Rebecca, ang yaya nila.  “Sir. . . tumatawag po si Kuya Remo. . . sagutin niyo daw po ang cellphone niyo”.

Sumabay sa mainit na tubig ang init ng ulo ni Anton. Pati dito, hindi siya talaga tantanan ni Remo. Kumukulo ang dugo niya. Sobrang nakakapanlumo na talaga ito. . . para siyang nagigipit, nasasakal, nalulunod.  Oo, may malaking atraso siya kay Remo. Ngunit parang sobrang-sobra na itong pagkabaon niya. Talong-talo na siya.

Isa pa, ramdam niya ang laspag ng kanyang kalamnan. Gusto niyang sumigaw, gusto niyang umiyak. ‘Kahit ilang araw lang na pahinga. . . kahit isang araw lang’.

Ngalay at pagod ang nararamdaman niya. Ang pagwarak ng kalamnan niya, at maging ang pagsuko niya ng pagkalalaki niya ay nagpapaalala ng kanyang pagpasailalim kay Remo at ang kahalayang tinamasa sa barako at pati sa mga ka-tropa nito.

Tinanghali na siya sa paggising, at nakaalis na si Jena – hindi man lang nagpaalam ang kanyang asawa, at walang text o mensahe. . . at hindi sinagot ang tawag at text niya. Tiyak na sobrang galit ang kanyang misis dahil halos inumaga na siya pag-uwi kagabi.

Tiningnan niya ang cellphone niya. At unang text message na nabasa pagkagising niya ay galing kay Remo: [ Mamayang gabi ]

Kasunod na message nito: [ Wala ang asawa mo ng tatlong araw mula ngayon. Wag kang umatras tangina mo ]

Ilang beses pa ito nag text – inuutusan siyang puntahan si Jomar. Doon sa construction site. Ngayong Sabado ng gabi. Hindi niya sinagot ang mga text ni Remo. Kaya naka-ilang missed call ito. Hindi niya rin sinagot ang mga tawag.

Nakatanggap din siya ng text mula kay Jomar, ang trabahador ng kanyang kapatid na si Lorenz. Ang text nito: [ Puntahan mo ako mamayang gabi alas-8 ]

Nabwisit si Anton sa sarili – nagpadala siya sa mga nangyari kagabi, at kusang nagpalunod sa libog. Sarili lang niya ang masisi dahil doon sa inuman at bakbakan sa apartment kagabi, pumayag siya kay Remo sa kahit ano ang ipagawa o ihiling sa kanya ng maton, basta huwag lang siya ipagsabayan na tuhugin nila. Para huwag lang siya i-double-pene nila, tinanggap niya na maging laruan at parausan ng mga ito, isang gabi kay Jomar, at ibang gabi pa kay Poroy.

Itong Sababo – gabi para kay Jomar ito.

Gusto niyang makalaya sa eskandalong kinasangkutan niya kay Remo. Ngunit, malinaw ang banta nitong ilaglag siya. Ibubunyag ni Remo sa kanyang asawa at pamilya na pinagsamantalahan at nabuntis niya ang asawa ng maton na dati nilang yaya. Nagbanta rin ito na sampahan pa siya ng kaso na rape. At ang masahol pa, malaking eskandalo sa pamilya, at pati sa dalawang exclusive private schools kung saan siya nagtuturo, pag naisawalat din ang kanyang kababuyan kasama ang mga kapwa lalaki. May ebidensiyang mga photos si Remo – malinaw na kusa ang pagsali niya.

“Sir, hindi na kayo maghahapunan?”, usisa ni Rebecca sa pag-alis niya sa bahay na lalong ikinasuya niya.

Tila nasakop na ng kamandag ni Remo ang bawat aspeto ng kanyang buhay. Maging ang yaya nila ay tila naging espiya na ni Remo. Ang nagaganap sa loob ng sariling niyang bahay ay tila alam na nito. ‘

Nagngingitngit sa galit si Anton. Ipit na ipit na na talaga siya sa kalagayang ito. ‘Fuck! Fuck! Fuck!’

Wala siyang balak puntahan si Jomar sa construction site ng kanyang kapatid. Kahit na wala nang trabaho dahil Sabado ng gabi na, takot siya na baka may iba pang tao doon. Kung may kasama si Jomar doon, tiyak na mapapahamak siya.

Aminado siya na may ibang klaseng sarap ang pagdomina ni Jomar sa kaniya. Sariwa din sa isipan niya ang marahas na pambababoy na ipinaranas nito sa kanya kagabi.

Hindi alam ni Anton kung paano siya makatakas. . . mawala. . . magtago. . . makapiglas. At wala rin siyang maisip na makaka-intindi sa kanyang dinadanas na sakuna.

Paano niya suwayin si Remo?

Binasa niya ulit ang madaming text messages mula kay Remo, at pati kay Jomar. At natagpuan niya ang isang text na pumasok kagabi – mula kay Poroy.

Kahit hinalay din siya nitong barako, ngunit malamyos at mapusok ang tagpuan nila kagabi. Hindi bastos at baboy tulad ni Jomar. Magaan ang dating sa kanya ni Poroy. Sa v/ber nito, inimbitahan siya na bumisita sa exclusive fitness center kung saan suma-sideline ito bilang personal trainer. Siguro gusto lang makipagkaibigan, o baka umaasa itong mabentahan siya ng membership. May pinadala pa ito na e-Voucher: isang guest pass para sa trial visit.

Agad siya nag-message dito: [ Pare, inuman tayo ngayong gabi. Saan ka ngayon? ]

Sumagot ito sa loob ng ilang sandali lamang: [ May personal training client ako ngayon. Pagkatapos nito, libre na ako. Puntahan mo ako dito ]

Binasa niya ang address – ito rin ang address ng fitness center sa guest pass niya. Kinabisado niya sa map app ang kanyang destination.

Tapos. . . pinatay niya ang kanyang cellphone. And tinago sa loob ng kotse. Hindi niya muna iisipin ang mga ito, kahit ngayong gabi lang.

‘Fuck you, Remo. Bahala ka dyan, Jomar.’

. . . . . . . . . .

 

Sabado ng gabi.

Hinanap ni Anton ang elevator papunta sa 5th floor ng mataas na building. Mga mga shops at restaurants sa lower levels nito. Pagbukas ng elevator, katapat niya ang reception desk at lobby. Napag-alaman niya na condominium at condotel ito. Tinuro ng receptionist ang hallway papunta sa fitness center sa left side.

For a condo/condotel fitness center, malaki ang space at madaming equipment. Talagang private at exclusive ang dating kung ikumpara sa mga chain fitness gyms sa mga malls.

Malugod ang pagbati sa kanya ni Poroy. Nung bata-bata pa ito, malamang ay batak at maskulado ito, pero ngayon na tantiya niya ay nasa edad early 30s na ito, ay lumapad at bumigat na. Ang dadbod nito ay parang gustong kumawala  sa hapit na dri-fit tanktop na suot nito.

Bakas sa gray joggers nito ang maumbok na pwet at malapad na mga binti.

“Enjoy your workout, ‘pre. OK talaga maging member dito, kung interested ka”, wika ni Poroy sa kanya. Iniwanan muna siya at binalikan ang pag-train sa magkasamanag lalaki at babae na kliyente.

Di nagtagal, pinakilala siya ni Poroy sa personal training client nito – si Mr. Edison Huang.

“Just call me Ed”, tugon nito. Nakipagkamayan ito. Kasing tangkad nito si Anton. Malinis ang gupit, naka-salamin. Kagalang-galang ang dating. Maputi at makinis – at chinito ito. Malamang matagal na ito nagwo-workout dahil hulmado ang bato-batong katawan.

“Siyanga pala, meet my wife – Hannah”

Mukhang purong instik ang pinakilalang asawa ni Edison – mukhang mabait, pero yayamanin at respetable din ang dating, tulad ng lalaki. Akala niya ay kasing-edad lang niya, ngunit sa malapitan ay matanto na matanda ang mga ito. Tantiya ni Anton ay nasa early 40s ang mag-asawa, pero fit na fit, at alaga sa katawan ang dalawa.

Kahit pagod at nangangalay ang kanyang katawan – tinodo ni Anton ang pagbuhat. Sa ganitong paraan lang nawala sa utak niya ang bumabagabag na problema niya.

Tumigil siya pagkatapos ng halos 45 minutes. Lumapit siya kay Poroy at sinabi, “Pare. . .solb na ako.  Maliligo na ako. At hintayin na lang kita sa lobby. . .”.

“. . . tuloy tayo mamaya. . . inuman tayo ha. . .”, paalala niya muli kay Poroy, bago humakbang papunta sa locker/shower room sa bandang dulo ng gym. “. . . sige, mauna na ako. . .”

“Sandali pare. . .”, agad na pagpigil ni Poroy. Umakbay ito sa kanya. “Doon ka na maligo sa condo unit  sa taas. . . sa 12th floor”.

May inabot ito sa kanya:  keycard. At nagpaliwanag, “. . . may condo unit si Mr. Huang dito na for rent, pero bakante ngayon. Kaya doon ka na maligo. Mas maaliwalas”.

“Sunod ako sa iyo pagkatapos ng session ko kay Mr. and Mrs. Huang”, pahabol na sabi nito habang hinatid siya sa pintuan at tinuro ang elevator.

“. . . meron nang beer at iba pang inumin sa fridge doon. Sa condo na tayo mag-inuman, para hindi na tayo lumabas at gumastos pa. Tapusin ko lang ang session ko. Sunod ako mamaya.  May keycard din ako. . . see you later”.

. . . . . . . . . .

Nimamnam ni Anton ang maligamgam na tubig na dumadaloy sa kanyang pagod na katawan. Sinaid niya ang natirang lakas sa matinding workout, nang kahit na sandali ay mawala sa utak ang kanyang matinding pagkabigo.

Naisip niya na dahil napag-usapan na nilang mag-inuman sa condo ni Edison, at kung kasama din ang may-ari dito, tiyak na walang mangyayaring karumaldumal. Malayo na sa isipan niya sina Remo at Jomar. Gumaan ang pakiramdan niya dahil kahit sa isang gabi man lang ay nakalaya siya.

Pero bakit nakatirik ang titi niya? At parang nag-iinit ang kalamnan niya?

“. . . huy….!!!”

Nabigla si Anton sa boses, at lumingon siya. Nasa pintuan ng banyo – si Poroy – na wala nang saplot kundi hapit na gray  briefs na namamasa sa pawis.

“Dalian mo dyan, ‘pre. Maliligo din ako. . . pinawisan ako dun sa training ng mag-asawa. . .”, wika nito.

Pinatay ni Anton ang shower. “Tapos na kayo? Kasama mo si Ed?”

“Hinatid na ni Sir Edison si Ma’am Hannah sa bahay. . .”, sagot ni Poroy.

Parang walang narinig si Anton. Humakbang siya palapit sa barakong kapapasok lang sa banyo, hanggang nasa tapat na niya ito. Hindi niya mapigilang tumitig sa kayumangging anyo ng barako.

Hindi niya matanto kung gaano katagal siyang nakatitig dito. . . tila napako siya sa kinatatayuan. Nanuyo ang lalamunan niya. Hindi na siya pumalag sa kasunod na ginawa ni Poroy. . .

Biglang dumapo ang labi ng barako sa kanya. . . at tumugon siya. Hindi niya maisip kung bakit nagawa niya ang ginagawa niya ngayon – nakipaglaplapan siya sa kapway barako. Dalawang tatay na magkabuhol ang dila,  nagpapalitan ng laway, naghihigupan ng hangin.

Ramdam ni Anton ang pagbundol ng kanyang sandatang matigas sa hita ni Poroy habang niyayapos niya ang malapad ng katawan nito. Agad na nasa dibdib niya ang magaspang na palad ng maton – pinipisal ang kanyang mga utong, na ikinangisay niya.

Sa ilang sandali, ramdam niya ang mabigat na kamay  ng maton sa balikat niya, tinutulak siya pababa. “’Pre. . . subo mo ako. . . tulad kagabi. . .”

Lumaban ang diwa ni Anton. “. . . ayoko. Jakol na lang tayo. . .”

“Sige na. . .”, pagpilit ni Poroy. “. . . mabilis lang. Kahit sandali mo lang isubo. . . wala naman mawawala sa iyo. . . saglit lang, promise. . . kahit dilaan mo lang ang ulo. . .”

Tumiklop ang mga tuhod ni Anton. Sa pagluhod niya sa sahig ng banyo, hindi niya mapigilan ingudngod ang mukha niya sa umbok ng briefs ni Poroy. Matigas na ito.

Napasinghap siya. . . amoy pawis, pero hindi masangsang. Amoy lalaki.

Binaba niya ang briefs niya. Lumukso ang namumulang sandata ni Poroy. . . at pinasok ang ulo nito sa labi niya. Unti-unting pumasok. . . hanggang kalahati na ang nakabaon. Ramdam niya ang mga kamay ng maton sa likod ng ulo niya, habang hawak-hawak niya ang matambok ng pigi nito. Akala niya tinutulak nito ang ulo niya, pero siya pala ang kusang dumadausdos. . . hanggang sa nakikiliti ang ilong at labi niya ng manipis na bulbol nito.

Hindi ni Anton inalintana ang hirap sa paghinga. Binalot na siya ng matinding pagnanasang mabulunan nitong matabang titi na umunat sa bibig niya, at bumabaon sa lalamunan niyang lumalaban pa rin.

“Putang inaaaaa. . . aaaaahhhh. . . aaaahhh. . . putaaaaang inaaaahhh. . .”

Umalingawngaw ang malutong na pagmumura ng barako. “Putang ina, nakakalibog ka talaga ‘pre. . . ang gwapong daddy na hayok lumamon ng barakong titi. . . sige pa. . . tangina mo. . .”

Biglang humugot si Poroy, at tuloy na hinubad ang briefs. Pinatayo muli nito si Anton at dinala sa kuwarto.

Tinulak siya nito pahiga sa kamay. . . at sumampa ang malaking lalaki sa kanyang dibdib. Tinutok nito ang matabang burat sa kanyang bibig, at pinasubo ulit.

Pero alanganin ang anggulo ng dalawa. Kaya pumaikot si Poroy. . . tinukod nito ang mga tuhod sa gilid ng kanyang ulo, at unti-unting binaon ang galit na sandata sa bibig ni Anton.

Tuluyang pumaibabaw si Poroy kay Anton. Baliktaran sila. At habang inumpisahan muli nito ang pagkadyot ng balakang para kantutin ang bibig niya. . . lumatay naman ang magaspang na kamay ng maton. . . hinahaplos ang tagiliran niya, hinihimas ang tyan, at pababa hanggang singit. Pati hita at bayag niya ay pinasadahan nito. . . halatang gigil na gigil ang maton sa makinis at mabultong katawan ni Anton.

Habang kinakadyot ng burat nito ang kanyang lalamunan, ramdam ni Anton ang mainit na hininga ni Poroy. . . sa tiyan at pusod niya. . . at pati sa kanyang nakatirik na burat. Dumampi sa bayag niya ang labi ng maton, at ang magaspang na hibla ng baba nito.

Lumiyab ang libog niya. ‘Fuck, Poroy!  Dilaan mo na! Shit, isubo mo na ako. . .’

Hinila ni Poroy ang mga hita ni Anton, at sinukbit ang kanyang dalawang paa sa ilalim ng braso nito. Bukakang-bukaka ang kanyang pwesto, at bahagyang napaangat ang puwet niya. Lumatay ang mga kamay nito pababa hanggang nasapo nito ang kanyang bayag. Nakakanginig ang malamyos na paghaplos nito sa bayag at burat niya.

Hindi na inalintana ni Anton ang madiin na pagbaon ng burat sa lalamunan niya.  Ang natatanaw lang ni Anton ay ang umaalog na bayag at bilugang pwet ng barakong kumakabayo sa mukha niya. Nakatuon ang diwa niya sa ginagawa ni Poroy sa kanyan – mainit ang pagkalikot ng mga daliri ng maton sa tangkay at ulo ng burat niya, sa hita niya, sa singit niya. . . at lalo na sa butas niya.

“. . . mmmmmpppphhh. . . mmmmmppphhh. . .”

Impit ang malalim na ungol ni Anton nang naramdaman niya ang pagtusok ng daliri nito sa kanyang bukana. . . patuksong sinusundot nito ang pumipintig na tumbong. . . binasa, sinundot, kinalikot. . . sabay sa malaway na pagsipsip sa mabuhok niyang bayag.

Hindi na niya mapigilan ang daliring mapilit na pumasok sa kanyang makipot na pwerta. Hindi nagtagal. . . dalawang daliri na ang nakapasok. Hindi lang nito sinusundot ang butas niya. . .  nilalamas, minamasahe, inuunat. . . at may nasundot at nasagi na maselang parte sa loob. . .

“. . . uuuurrgggghhhhh. . . mmmmppppphhhh. . . uuuummmmppp. . .”, baradong paghiyaw niya dahil sa burat na hindi tumigil sa pagkayod sa lalamunan niya.

May magaspang at basang bagay na lumatay paitaas-baba sa tangkay niya. Nakakalibog na ginugunita ni Anton ang pagchupa sa kanya ng barako. Sinaklob nito ng sandali ang ulo ng burat niya. . . pero binitawan din ulit. Nakakaliyab gunitain ito, kahit hindi niya natatanaw – chumuchupa si Poroy!

At hindi nito tinantaan ang pagkalikot sa butas niya – nalalamog, lumiliyab, nakakabaliw. . . halos malunod si Anton sa sarap at hapdi. Parang ang daming malikot na daliri na humahalukay sa kanyang butas at singit. . . pilit binubuka, pilit niluluwagan, pilit pasukin . .

Nanlaki ang mata niya at akmang pumiglas sa burat na nakasalpak sa bibig. . . nang nadama niya ang hindi inasahan – may tumutok sa butas niya, at unti-unting may pumapasok sa naninikip na lagusan niya. . . mahapdi ngunit mainit at madulas!!!

Pinapasok siya ng matigas na burat!

‘. . . sino ang kumakantot sa akin. . .?!?’  Napamuglat si Anton. Nakapatong si Poroy sa kanya, kinakantot ang bibig niya. Sino itong kumakasta sa butas niya?!?

“Putang ina. . . ang sikip o. . . unat-na-unat ang puki niya. . . uuuuhhh. . .”, mainit na bulalas ni Poroy, na malapitang nakatitig sa tarugong bumibiyak kay Anton.  “Sige, sir. . . ibaon mo na ng todo. Tangina, namumula, o! Unat na unat ang labi ng butas niya! Tangina. . . wasak na wasak!”

“Fuck. . . aaaaahhhh. . .!!!”, daing ng di-kilalang boses. “. . . ang saraaaappp!!! Aaaahhh. . .”

Napakiwal si Anton – nilalabanan niya itong hindi inasahang pagbiyak sa kanya. Gasaha ito a!

Pero nadadala siya sa nakaka-dominang pang-angkin sa kanya. Sinasalakay na naman ang pagkalalaki niya – isang matong nakapatong sa kanya, at ng isa pang estrangherong hindi niya nakikita pa na nakasalpak sa butas ng pwet niya!

“Uuuuuhhhh. . . tanginaaaaa. . . uuuuuhhhh. . .”, halinghing ni Poroy, sa naghalong paghigpit ng lalamunan ni Anton na lumalaban para makalanghap ng hangin, at ang nakakalibog na pinapanood: ang pagbiyak sa butas ng guwapo at mestisong tatay na nakabukaka sa kama.

“Aaaarrrrhhh!!! Fuck, fuck, fuck!!! Ang sarap nitong tirahin. . . aaaaarrrrhhhh!!!”, halinghing ng boses ng taong kumakantot sa kanya.

Sa puntong akala ni Anton na mapupugto ang hininga niya at mawalan ng malay, hinugot ni Poroy ang burat. At bago pa maka-relax si Anton, umupo ang maton sa mukha niya. Hinawi ang matambok na pigi, at tinapat ang butas nito sa labi niya. “Dilaan mo ako. . .”

Dahil hindi na siya makapalag, at sinaniban na siya ng matinding pagnanasa. . . nilabas ni Anton ang kanyang dila. Nag-alangan muna siya idampi ang dila sa tumbong ng maton. . . pero inisip na din niya na parang puke lang ito ng babae na kinahiligan niyang brotsahin noon, kaya sinundot na niya ang pinatulis na dila sa kumikislot na butas, at tuluyang nilaplap ito.

“Uuuuhhhh. . . tangina, ang sarraaaaaapppp niyaaaaann. . . aaaahhh!!!”, hiyaw ni Poroy.

Hinila ni Poroy ang dalawang paa ni Anton. Hinawakan naman ng di-kilalang lalaki ang mga binti niya, at sabay nilang inunat pabukaka siya, hanggang umangat na ang kanyang balakang sa kama. Lalo nabigyan ng laya ang kantutero para lumalim ang pagbaon nito sa kanyang nabiyak na lagusan.

“Uuuhhh. . . fuck, putang ina mo. . . ang sarap mong warakin. . . aaaahhh. . .”

“Sige, kainin mo butas ko. . . aaaaahhh. . .”

Umalingawngaw ang mga ungol ng dalawang lalaking humahalay sa kanya.

Pagkaraan ng ilang saglit, pumagilid na si Poroy. Lumuhod ito sa gilid ng ulo niya at nagjakol.

Ngayon, nakita ni Anton ang lalaking nakapasok na sa loob ng butas niya – si Edison Huang, ang may-ari nitong condo.

Mapula-pula ang mga utong. Bakas ang gigil sa maputi at tsinitong mukha nito habang binabayo siya. Nangingintab sa pawis ang hulmadong dibdib. U unti-unting bumilis ang pag-indayog nito.

“. . . aaaaarrrgghhhh. . . fuck, pare. . . ang sarap mong kantutin. Fuck. . . you’re so hot, pare. . .!!!”

Sinakmal ni Edison ang titi ni Anton at nagtaas-baba ang kamay nito. . . kasabay sa ritmo ng paglabas-pasok ng burat nito sa kanyang lagusan.

Ibang klase si Ed. . . hindi lang basta pasok-labas o hugot-baon, kundi pagiling-giling ito. Hinahalukay ng burat nito ang loob niya. At dahil na rin sa anggulo na pagkaangat ng kanyang balakang, ay nasusundot nito ang iba’t-ibang maseselang parte ng lagusan niya. Sa bawat giling ni Ed ay may nasasagi ang burat nito. Napapatirik ang mata ni Anton sa masidhing pagbiyak nito.

“. . . AAAAAAAHHHH. . .”

Nangisay si Anton sa sarap. At lalong napahiyaw siya nang yumuko si Poroy at salitan ang pagdila at paglapirot sa utong niya. Gigil ang maton sa maumbok na dibdib niya.

Umaapoy sa sarap ang buong katawan niya. . . at nagpaubaya sa paghalay sa kanya ng dalawang barakong tatay.

Sinukbit ni Ed ang kanyang mga paa sa balikat nito, at pumaibabaw sa kanya. Halos natiklop sa kalahati ang kanyang katawan sa pagpatong nito. . . umunat ang hita niya, at lumalim pa ang madiin na paggiling ng nakatatandang lalaki sa butas niya.

Halos mag-abot na ang parehong mukha nila: isang bortang chinoy at isang maskuladong tisoy – magkadikit, naguumpugan ang parehong batak na katawan. . . umuuga na ang kama sa patuloy na kastahan.

Napako ang mga mata ni Anton sa mukha ni Ed. Gwapo ito, tuwid ang ilong at brown ang singkit na mata. Kagalang-galang. . . wala sa itsura ang kahit anong bahid ng kalaswaan. Hindi niya maisip na papatol din ito sa kapwa lalaki, pero eto na nga, masidhi siyang kinakantot nito.

Dumapo ang manipis na labi ni Ed. . . at sa pagtusok ng dila nito, binuka ni Anton ang kanyang labi at tinanggap ito. Nagbuhulan ang dila nila, sabay sa pagyakap niya sa mabultong katawan nito.

“Putang ina. . .”, bulalas ni Poroy. “Sige, magkantutan kayong dalawa. . . aaaarrrghhh”

Nagulat si Anton sa biglang pagsuksok ng matabang burat ni Poroy sa pagitan ng magkadikit nilang labi. Pareho nilang sinilindro ang burat nito. Salitan si Anton at Ed sa pagdila at pagsupsop sa ari ng barako. . . minsan sa bibig ni Anton ito papasok, pagkatapos kay Ed naman bago nito ipasubo muli sa kanya. . . na parang dalawang batang nagsasalo sa isang ice cream cone.

Humugot si Poroy – at lumipat sa likuran ni Ed, na ngayon ay tumuwid na at patuloy ang pag-barena sa kanyang butas habang mahigpit ang paghawi sa kanyang nakabukakang binti.

“Sarap ba, Sir Ed? Masarap ba kantutin ni Anton? Sige, warakin mo siya. . .”, malibog na udyok ni Poroy. Dumikit ito sa likuran ng chinoy, at niyapos ito. . . nilapirot ng dalawang kamay ang matulis at mapulang mga utong. Sumasabay ang balakang ni Poroy sa indayog ni Ed.

“Shit. . . ang init ng butas ni Anton. . . uuuuhhh. . .”, daing ni Edison. “. . . nakakalibog biyakin. . . sarap talaga, kapag lalaki na gwapo at maskulado, pero pakantot. . . uuuhhh. . . fuck, ang sarap kantutin!!!

“Paano mo ba nakilala siya?”, mainit na usisa ni Ed kay Poroy habang walang humpay ang paghagod nito sa lagusan niya.

Lalong dinikit ni Poroy ang malapad na katawan sa batak ni chinoy, pinanggigilan ang utong, at binulong ang sagot sa tenga nito, “. . . pareho kayo. Si Remo. Pareho mo siya. . . kayo at si Remo. . .”

Sa gitna ng mga ungol at daing nila, nahuli pa rin ni Anton ang palihim na bulong ni Poroy. Nagtaka siya – ‘. . . ano ang ibig sabihin nito. . .?’

Ngunit hindi na niya mabigyan pansin ito. . . dahil nadala siya sa pagtindi ng pag-araro ni Ed, na parang lalo pang nahayok ng husto. “Fuck. . . fuck, Anton. . . uuuuurrrrhhh. . .”

Nakakalibog din para kay Anton ang anyo ni Ed. . . gigil na gigil ito sa pagkasta. Sa bawat ulos at giling ni Ed, napapatirik talaga ang mga mata ni Anton.

Bumilis ang pagbarurot ni Ed. Lumalim ang pagsinghap ng hininga ni Anton. Bakas ang gigil at sarap sa mukha ng dalawang nagkakantutang lalaki.

“AAAAAHHHHH. . .!!!! FFFUUUUUUUUCCKKK. . .”

Natanto ni Anton sa reaksyon ni Ed na nangisay at napangiwi na rin, at ang galaw ni Poroy sa likuran nito – na pinasok din pala ito ng barako. Fuck! Kinakantot ni Poroy si Ed, habang kinakantot din siya.

Panandaliang nagkabuhol-buhol ang galaw nila. . . ngunit sa ilang sandali, nakuha ng dalawang lalaking nakapaibabaw sa kanya na magsabay sa ritmo. Sa pagbaon ni Ed sa lagusan niya, ay tila binabaon din ni Poroy ang burat niya. Sa bawat bayo ni Poroy ay napapabayo din si Ed.

“Aaaaaaaahhh”

“uuuugggghhh. . . uuuugghhhh. . .”

“Tanginaaaaa. . . aah. . . aaahh. . . aaahhhh. . .”

Dama ni Anton ang malakas na pag-ulos ng dalawang lalaki. Parang dalawang tao ang kumakantot sa kanya. Kumapit siya sa mga malapad na braso ni Edison. . . bukakang-bukaka ang kanyang mga binti sa bigat ng dalawa.

Nakakapanibago kay Anton ito – na masaksihan niya ang isang kagalang-galang at pamilyadong lalaki, batak at walang kabahid-bahid – na nagpapawasak sa kapwa barako. Tulad din niya. Silang dalawa – pakantot sa kapwa lalaki. Nakakapangilabot, na nakakalibyab din ng libog. Napaisip siya, ‘. . . nakantot na rin ba ni Remo si Edison. . .? Paano? Kelan? Bakit?. . .’

Parang mahahati ang katawan ni Anton. Parang nasasakal siya sa dalawang taong nakadamba sa kanya. Kumikirot ang nawasak niyang lagusan, kahit na nakukuryente din sya sa bawat kaskas ng burat sa maselang kalooban niya.

“Aaaaaaaahhh. . . Fuck! Fuck ! Fuck!!!!. . . aaaaahhhh”, sigaw ni Ed. “Ayan na ako. . . hindi ko na mapigilan. . . kantutin kita, fuck, Anton. . Sige, fuck me, Poroy! Ibaon mo, Poroy! Sige pa, ayan na. . .!!!”

Ramdam ni Anton ang mainit na tamod na sumusumpit sa loob niya. Pero tuloy pa rin si Poroy sa pagbayo kay Ed, kahit nangisay at nanlambot na ito.

Pagkalipas ng ilang sandali, pilit na kumalas si Ed, at pumasok sa banyo. Naiwan silang dalawa. Tayong-tayo ang malaking burat ni Poroy. . . nangingintab at nakatutok kay Anton, na nakabukaka pa rin sa kama.

“Eto na. . . handa ka na ba. . .?”, panukso nito. Bakas ang pagnanasa sa kaaya-ayang ngiti nito. “. . . ito na na hinihintay mo. . . dadalhin kita ulit sa langit. . .”

Sinalsal ni Anton ang sariling tarugo. . . nakatirik, namumula. Nakatitig si Poroy sa hiwa niya, sa butas niyang pinaluwag ng naunang lalaki.  Kinapa niya ito. . . nanlalagkit sa tamod ni Edison. Madulas, mainit. . . masarap pasukin ng isa pang burat. . .

Pagbalik ni Ed sa kwarto na bagong ligo. . . napako ang mga mata nito sa kanila. . . nakatagilid na si Anton. Nasa likod niya sa kama si Poroy, hinawakan ng isang kamay ang kanyang paa at nakataas, habang nakayapos ang kabilang kamay nito sa dibdib niya.

Marahan lang ang pagpasok ng malaking burat. . . unti-unti ang pagbaon, at ganun din ang paghugot hanggang ulo, bago nito idausdos uli pabaon. May pananabik at may gigil ang pagkasta nito. Malalim at madiin. At ganun din kahigpit ang yakap.

“Uuuuuhhh. . . uuuuhhhh. . . uuuuhhhh. . .”, malalim na ungol ni Anton. Kantot-asawa ang pinaranas sa kanya ni Poroy. Nangingilabot siya sa bawat hagod ng burat sa kalooban niya, kahit nakakaasiwa magpakantot sa harap ng isa pang tatay, na ngayon ang napako sa kapapanood sa kanila.

Unti-unting nabubuhay muli ang malambot na burat ni Edison, na kapapalabas lamang.

“Fuck. . . sige, biyakin mo siya. . . ipasok mo, Poroy. . .”, udyok ni Edison. Nagjajakol na ito.

Hindi na makatiis ang chinoy. Sumampa ito sa kami. . . yumuko sa tabi ni Anton, at sinubo ang burat niya. Patagilid na humiga ito na baliktaran. . . at pinasubo sa kanya ang burat nito.

Nag-69 ang dalawa. . .  sa bawat bayo ni Poroy, nababaon ni Anton ang kanyang burat sa bibig ni Ed. At ganundin ang paghigop niya sa burat nito na nakapasak sa bibig niya, hanggang sa naging matindi na rin ang pag-iyot nito sa bunganga niya. Hindi man lang silang dalawa nabilaukan sa isa’t-isa.

Lumiliyab ang init at pangingilig na lumalatay sa katawan ni Anton. . . para siyang nababaliw at nalulunod. Nawala na sa kanyang isipan ang nakakayamot na pagkaladkad ni Remo ng kanyang pagkalalaki sa bawal na laro. Nanaig ang pagnanasa na pasukin ang bawat butas niya ng matitigas na burat, na lunurin siya sa libog, at angkinin siya bilang parausan.

“PU-TANG-I-INA. . .!!! Putang ina! Putang ina! AAAAAAHHHH. . .!!!”, malutong na hiyaw ni Poroy. Humigpit ang yakap niya sa maskuladong katawan ni Anton, at binaon ang burat sa kanyang nawasak na lagusan. . . at inimbak ang bumabagang tamod nito.

Sa kasunod na saglit. . . pinakawalan din ni Anton ang kanyang dagta. . . na parang nauulol na hayop na kakawala lang. Pinaputok sa lalamunan ni Ed ang masaganang tamod. . .

Nanatiling nakabaon ang burat ni Poroy sa butas ni Anton – at kahit bahagyang lumambot ito ay nakalobo pa rin. “Tangina, Anton. . . da best ka talaga. . . gusto pa kita yariin ulit. . .”

Pilit na hugutin ni Anton ang kanyang nangingilong tarugo sa bibig ni Ed, pero ayaw nitong pakawalan. . . at tuloy ang pagsupsop nito na parang uhaw na sanggol, dahil tuloy ang pagbayo nito sa bibig ni Anton. Nakapalupot na ang mga binti nito sa ulo niya para hindi siya makawala.

Narating din ni Edison ang pangawalang pagsabog. Niluwa nito ang sinususong titi at sumigaw, “Kainin mo tamod ko. . . aaaaaahhhh, Anton. . . aaaaaaah, ayan na ako. . .”

. . . . . . . . . . . .

Nakahandusay sila sa sofa. Naka-brief lang si Anton at nakatapis na tuwalya ang hubad ng katawan ni Poroy. Parehong nasa pangalawang bote ng beer na sila.

Nauna nang umuwi si Edison. Pababalikin daw nito ang driver para ihatid pauwi si Poroy na fitness trainer nito. Pero kung magpasya silang dalawa matulog sa condo, ay pabalikin na lang daw ulit ang driver sa bahay ni Edison.

“Magkakilala ba si Ed at si Remo?”, usisa ni Anton kay Poroy. “. . . paano sila magkakilala. . .?”

Bumalik sa ulirat niya ang tanong kanina ni Ed kay Poroy kung paano siya nakilala nito. At naintriga siya sa hindi niya inaasahan sagot na binulong  nito kay Edison – ‘. . . pareho kayo. Si Remo. Pareho mo siya. . . kayo at si Remo. . .’

Naging mailap si Poroy. Parang ayaw nito sagutin ang pag-usisa niya. Sa halip ay kinuha nito ang cellphone at may tinawagan.

“. . . nasa baba na ang driver ni sir Ed. . .”, balita ni Poroy nang matapos ang tawag. “. . . halika, umuwi na tayo. . .”

Tila ayaw pa ni Anton na umuwi. Tumingin siya sa relo niya – wala pang hatinggabi, at naalala niya kung bakit siya tumakas sa bahay. Niyaya niya si Poroy na ituloy ang inuman nila.

Dagdag na mungkahi ni Anton, “Paakyatin mo muna ang driver ni Ed. . . yayain mong mag-isang bote kasama natin. . . maaga pa ah”.

Habang nagte-text si Poroy, sinubukan niyang usisan muli sa sinabi nito tungkol kay Remo at Edison – kung magkakilala ba ang dalawa, at bakit.

Bwelta ni Poroy sa  kanya, “. . . alam ba ni Remo na magkasama tayo ngayong gabi?”

“Ah. . . eh. . . huwag mo na sabihin sa kanya. Hindi ko pa siya nakausap”, iwas na sagot niya. Nanumbalik ang itinabing yamot. Ayaw na sana niya isipin si Remo. Kaya nga in-off ang kanyang cellphone at iniwan sa kotse. Balak niyang panindigan ang pagpiglas niya sa nakakasakal na hawak ni Remo sa buhay niya. “Inom pa tayo. . . ayoko muna umuwi. Bukas ko na tawagan si Remo. . .”

“Naku. . . lagot tayo dyan. . .”, pagbabala ni Poroy. “Mabuti pa uwi na tayo. . .”

“Sandali. . . huwag muna tayo umuwi. Maaga pa”, pagkontra niya.

Mabilis ang kilos ni Anton – sinapo niya ang maumbok na harapan ng maton na nakatapis lang, at hinimas ito ng masidhi. Bago makapalag si Poroy, yumuko na siya at sinubo ang unti-unting lumulobo na burat. “Aaahhhh. . . tanginaaaaaa. . . anong ginawa mo. . .”

Bumigay na ang maton sa muling paglamon ni Anton sa matabang burat nito. Umalingawngaw ang ungol nito nang nilamutak din niya ang mabuhok na bayag nito. Nangisay ang maton sa pagtaas-baba mula ulo, hanggang tangkay, at pababa hanggang bayag ng kanyang madulas na dila. Nangintab ang sandata nito sa maasaganang paglaway nito, habang hinubad niya ang kanyang brief.

“Mabilis lang ito. . . isang round pa tayo ‘pre. . .”, udyok ni Anton kay Poroy. Umusbong ang kanyang libog, ngunit sa loob-loob niya, ayaw niya talaga umuwi pa. Baka puntahan siya ni Remo sa bahay, dahil sa pagsuway niya sa utos nito na puntahan si Jomar sa construction site ngayong gabi. Nanggigiit siya, at kahit isang gabi lang, siya ang masusunod at hindi si Remo.

Putang-ina, masahol na nga na naging pakantot na siya sa kapwa lalaki, pero hindi siya lalo magpapababoy para ipakantot ni Remo sa kahit sino na lang.

Sinakmal niya ang pinadulas na burat ng barako. Nag-enjoy siya kay Poroy kahit nung unang beses nila kagabi. Hindi niya gusto ang angas ni Jomar – nakakabastos ang asal ng construction worker.

Sasaklang na siya sa nakahandusay na maton, nang biglang nagambala sila sa pagkatok sa pintuan. . .

“Sir Poroy. . . sir Poroy. . .”, mahinang pagtawag ng boses sa labas, sabay sa pagbukas ng pintuan. Hindi pala na-lock ito ni Edison pag-alis kanina.

“Nelson. . .!!!”, gulat na bungad ni Poroy sa lalaking pumasok. Naka-puting polo na uniporme, itim na pantalon, at makintab na black shoes. Panandalian lang ang gulat nito, at napangisi.

“Isara mo ang pintuan. . .”, mabilis na hiling ni Poroy dito. Nakabungisngis din ito. “Pasok. . .”

Hinawakan ni Poroy ang balakang ni Anton, nang hindi makapiglas. “Si Nelson. . . driver ni sir Edison. . .”

“Di ba, gusto mo ng isang round pa. . .”, panuya nito. “Sige. . . humanda ka. . . hanggang umaga na tayo dito. . .”

Dagdag nito sa kanya, “. . . basta ikaw na bahala magpaliwanag kay Remo. . .”

 

7: Hinalay

Linggo ng gabi.

“. . . putang inang gago. . .”, bulong ni Remo sa cellphone para walang makarining. Pero nadinig ito ni Jomar.

Nasulyapan ni Jomar na ilang beses may kausap si Remo sa cellphone nitong gabi. Paulit-ulit din ang pag-text nito. Natanto niya na yamot ang barakong kaibigan niya, kahit pilit na tinatago ang pagkabalisa nito sa mga bisitang nag-iinuman sa pinagdidiwang na birthday nito.

Kanina pa silang 5.30pm nag-umpisa sa apartment ni Remo. Nagtipon sa dining table sila Jomar at ang isa pang inimbita ni Remo na katrabaho din nila – si Eloy na isang foreman at nagbabantay sa construction site tuwing gabi. Sa dalawang oras mula nung nagsimula ang inuman nila, busog na sila sa dami ng nakahaing pulutan. Ngunit hindi pa naman gaanong nalasing kahit naka-ilang bote ng beer na silang dalawa.

Nasa sala naman si Remo at si boss Lorenz – tinatagay ang whisky na dala ng isa pang bisita na hindi kilala ni Jomar. Nadinig lang niya habang pinapakilala ito sa boss nila na importanteng contact ito ni Remo sa Port Area na may hawak ng pag-import ng mamahaling mga materiales sa construction.

Lugmok sa malalim na usapang negosyo si boss Lorenz at ang bagong bisita. Ngunit, ang higit na kinaiinteresan ni Jomar ay ang palihim na pagte-text at paminsan-minsang pabulong na pagtawag ni Remo sa cellphone.

Hinahangaan talaga ni Jomar si Remo. Dati, akala niya ay part-time driver lang ito ni boss Lorenz, ngunit nalaman niya na ang totoong trabaho nito parang fixer – ang kumausap sa mga suppliers ng amo nila, ang paggawa ng mga paraan at palusot sa mga iba’t-ibang ahensiya, maging sa Port Area at Customs, at ang pag-asikaso sa mga permits at mga babayarang multa kung kinakailangan.

Kahit maangas at malakas ang unang dating ni Remo, palakaibigan at magaling mamulitika ito. Hanga si Jomar sa galing ni Remo na makuha ang gusto nito – maparaan at mapanghikayat ito. At tuso din. Hindi niya mawari kung tila hawak ni Remo sa leeg si Anton na nakatatandang kapatid ng amo nila: paano ni Remo nahikayat si sir Anton na masangkot sa larong malaswa? Paano ni Remo napaamo ang mestisong daddy? At, bakit nagpapadomina at nagpapahalay ito kay Remo?

Nag-ring uli ng ilang beses ang cellphone ni Remo. Malakas ang kutob ni Jomar kung sino ang ka-text at ilang beses na kausap ni Remo sa cellphone.

“Pare. . . may problema ba ?”, usisa ni Boss Lorenz. Tila na pansin din pala nito ang pagkabalisa ni Remo.

“Ah. . . wala. May konting sabit lang dun sa isang gig ko. Wala ito. . .”, mabilis na bwelta ni Remo, bago nito sinagot muli ang nagri-ring na cellphone. Tumayo ang maton, at humakbang palabas ng apartment. “Sandali lang ha. . .”

Namatyagan ni Jomar ang inis na lumitaw sa mukha ng kanyang barakong kaibigan. Tumayo siya at akmang pupunta sa kusina. Ngunit pa-simple niyang sinundan si Remo palabas.

Pagtawid ni Jomar sa bungad ng pintuan, sinara niya ito at dito lang naghintay. Natanaw niya si Remo sa mas malayo, sa labas ng gate. Kahit hindi niya madinig ang sinasabi, alam niyang galit ito sa kausap sa cellphone.

Di nagtagal, humakbang na si Remo pabalik sa apartment. Dinig ni Jomar ang huling mga salita nito sa kausap. Malinaw ang pagbanta nito, “. . . putang ina mo!!! Alam mo ang gagawin ko sa iyo pag hindi ka sumipot ulit. . .”

Tinapos ni Remo ang tawag, at hinarap si Jomar. “Tuloy na talaga mamaya. Ang gagong yon. . . nang-indiyan pa kagabi. Akala niya makakatakas siya. Nagpalusot pa, eh nalaman ko rin naman kung saan siya kagabi – nagpakaputa pa sa iba. Ang hindot na yon!”

“Pero mamaya, pupuntahan ka niya. At kung hindi siya sumipot, sabihin mo kaagad sa akin”, dagdag ni Remo. “Pero sure na yon. Doon ko siya sa construction pinapunta. Kinakabahan daw siya na baka may makakita sa kanya dun. Mabuti nga yun. . . dapat lang matakot siya!”

“Linggo ngayon. Walang tao dun”, sagot ni Jomar.

“Hayaan mong mag-isip. Mabuti yan na may konting kaba. . . mas nakakalibog yon”, patawang wika ni Remo. “Sulitin mo ang laruan ko ha. Iyong-iyo siya ngayong gabi. Boljakin mo ng husto. . . dapat gumapang siya pauwi. . .”

At patawang dumagdag, “. . . basta huwag mo lang laspagin ng todo, at ayoko na lumuwang ang butas. . . HAHAHA. . .”

Bago sila pumasok sa pintuan, tumingin si Remo sa relo, at sinabi, “. . . alas-9 ko siya pinapunta sa construction site. Umalis ka na ngayon. Alas-8 na. At baka tumakas pa yon pag wala ka dun pagdating niya. . .”

“Sige, ‘pre. . .” Nakangisi na si Jomar. “. . . tulad ng pinaalam ko sa iyo – isasama ko si Kuya Eloy ha”.

“Sigurado ka ba dyan kay pareng Eloy?”, usisa ni Remo. “. . . kapag nadulas yan, o mabigla sa binabalak mo at magsumbong yan ha, lagot ka talaga sa akin Jomar. . .”

“Game na game si Kuya Eloy. . .”, pagpanatag ni Jomar, na makahulugan ang pag-ngisi.

Sigurado siya na maging masayang kasabwat si Eloy. Nasa Cebu ang pamilya nito. Tulad niya, matagal nagtatrabaho ito sa Maynila at bihira lang nakakauwi sa kanila. Pareho silang ulila sa siping ng asawa. Kaya alam ni Jomar na sasali ito sa binabalak niya, dahil sa kanyang nadatnan, ilang gabi lang ang nakaraan. . .

Naalala pa ni Jomar na bumalik siya sa project site nung naturang gabi dahil nalimutan niya ang cellphone. Nakauwi na ang mga trabahador sa project site maliban kay Eloy, ang bantay tuwing gabi.

Bukas ang pintuan ng quarters nito. Sa malamlam na liwanag, malinaw ang ginagawa nito na nag-iisa: sando lang ang suot, walang pantalon o brief, nakaupo sa papag, at nagjajakol!

Nabigla si Eloy sa biglang pagsulpot ni Jomar. Napanatag lang ito nang sinabi niya, “OK lang yan, Kuya. Ganyan din ako. Malayo sa asawa kasi, kaya sariling sikap lang tayo. Wala naman kasi tayong syota dito. . . ”

“Naku, ‘pre. . . mahirap na maghanap ng syota. Sasabit tayo dyan. . . baka ma-disgrasya pa yan at mabuntis”, sagot sa kanya ni Eloy. “. . . sarap pa naman kumantot. . . nakaka-miss. Pero delikado yan. . .”

“Kamao mo na lang ang kantutin mo”, pabirong sagot niya. “. . . ako, pag tag-libog, kahit sa dingding ikakaskas ko”.

“Sige, kuya. . . sabayan kita. . .”. Binuksan ni Jomar ang kanyang pantalon at hinimas ang tumitigas na umbok. “. . . minsan, may mga butas naman na hindi mabubuntis. Dun tayo sa hindi mabubuntis. . .”

“Asa pa ako. . . sino naman ang chuchupa sa akin?”, tanong nito. Naglakas-loob na si Eloy na ipagpatuloy ang pagjakol nito, nang nakisabay si Jomar.

Dalawang trabahador. . . isa nakaupo at isa nakatayo, magkaharap sa dilim, nagjajakol habang nagkukwentuhan.

“Meron dyan. . . mas magaling chumupa . . . at masikip pa ang butas. . . at hindi mabubuntis. . .”, patuloy na kwento ni Jomar.

At agad sumabat si Eloy na tila alam ang tinutukoy niya, “. . . sa bakla? Sa lalaki. . .?”

“Hindi sa bakla. . .”, paliwanag niya. “. . . sa mga katulad din natin. . . naglalaro lang, naghahanap ng libangan. . . nangangailang ng tulong. . . mga palihim lang. . .”

“Gusto mo akong chupain, Jomar. . .?”

“Hindi ah. . .” Nabigla si Jomar sa tanong. Mabilis ang pabirong bwelta niya, “. . . pero kung gusto mo akong tulungan. . . madali naman akong kausap. . . walang makakaalam. . .”

Napag-alaman nila sa isa’t-isa na may nakalaro na sila dati. . . si Eloy ay sa pamilyadong kumpare at ka-trabaho niya dati. Inamin din ni Jomar na may karanasan na siya dati sa ibang katrabaho dati, ngunit hindi niya ipinagtapat ang naganap sa pinsan niyang si Caloy.

“Tangina. . . sarap kumantot ng butas. . .”, halinghing ni Eloy nang lalabasan na ito. “Sige na ‘pre. . . malapit na ako. Subo mo na. . . o tumuwad ka na. . . aaaaaahhhh. . .”

“Ulol! Gago. . . ikaw na lang tumuwad. . . ayan na din ako. . . ang dami ko pa naman labasan. . .”, ungol ni Jomar. Nalibugan siya sa ginagawa nilang dalawa. Tumalsik ang kanyang tamod sa sahig, “. . . aaaaaahhhh. . . Kuya, sayang tamod ko. . . buntisin na kita. . . aaaaahhhh. . .

Natanto nila na parehong game sila magpachupa sa kahit sino. . . at kumantot sa kahit anong butas. Ngunit jakulan lang ang namagitan sa kanila.

 

“Game na game si Kuya Eloy. . .”, pagpanatag ni Jomar kay Remo na makahulugan ang pag-ngisi. Nabanggit niya dito na balak niyang isali si Eloy sa kanyang pakay ngayong gabi. Sumang-ayon naman si Remo.

Nung sinabi ni Jomar ang magaganap ngayong Linggo ng gabi, tila nahibang si Eloy na may makakantot muli ito pagkaraan ng napakatagal na panahong tigang. Hindi lang muna sinabi ni Jomar kung sino ang makakalaro nila at baka umatras. Mamaya na niya sasabihin.

“Kuya Eloy. . . halika na. . .”, pagyaya ni Jomar pagbalik nila sa loob ng apartment. “Uwi na tayo. . . panahon na. . . para sa. . . alam mo na. . .”

Hindi na nila tinapos ang kanilang huling bote dahil nagmamadali sila.

. . . . . . . . . .

“Kuya Eloy. . . dun ka na muna sa banyo sa 2nd floor maligo. At huwag ka muna bumaba. Hintayin mong tawagin ko kayo. . . pag ready na ang babakbakin na ito. . .” Ayaw ni Jomar na mabigla ang parating na kalaro nila.

“. . .at tsaka, Kuya Eloy. . . magkuskos ka ng mabuti. Maglinis ka ng maigi. . . dahil ipakain mo ang butas mo. . . at magaling dumila ng tumbong ito. . .”

Natawa si Eloy sa dagdag na bilin niya bago ito umakyat.

Naligo na si Jomar sa banyo ng quarters ng tagabantay – sa bandang likod ng ginagawang gusali. Dito siya pupuntahan ng parating na bisita nila.

Nagpupunas si Jomar ng katawan. Hubo’t-hubad siya. Hindi na siya nagsaplot. . . hindi na kailangan. Kagabi pa siya bitin na bitin sa kakahintay. . . at dahil hindi siya sinipot kagabi ng gwapong mestiso, tila naramdaman din niya ang yamot ni Remo.

Naalala niya ang naiibang pakitungo ni Anton kay Poroy nung nakaraang gabi. Nalaman pa niya na hindi siya sinipot dahil sumama ito kay Poroy kagabi. Nagngingitngit man siya ngunit nalibugan din sa kakaisip – kung naasiwa si Anton sa kanya dahil trabahador siya ng kapatid nito. . . kung ayaw ni Anton magpabalauhura sa kanya. . . pwes, talagang hahalayin niya ito ng todo, at bababuyan niya ito mamaya. Tulad ng bilin ni Remo. . . lalaspagin niya si Anton hanggang sa gumapang ito pauwi.

Hindi na nagtagal ang paghintay niya. Sa takdang oras dumating si Anton. Nakayuko. Halatang naiilang. At kahit medyo naibsan ang angas nito, hindi pa rin nababawasan ang taglay na lakas ng presensya at pagka-pogi nitong kuya ng kanyang amo.

Humakbang palapit si Anton at hiwakan ang kanyang nakatirik na burat.

“Tangina mo. . . SIR Anton. . .”, bulyaw niya, na nangungutya ang pagdiin sa katagang ‘sir’. “Burat agad?!? Putang ina, hindi ka ‘sir’ marunong magpaalam??? Gahaman ka sa titi. . . ?!?!”

Dinuro niya si Anton. Napalakas at halos natumba ito sa pag-atras. Namula ang mukha.Halatang nagulat din ito.

“Luhod. . .!!!”, sigaw niya. Nang hindi agad kumilos ito, nilakasan pa niya ang pagbulyaw. “LUHOD!!! Gumapang ka dito. . .”

Hindi agad alam ni Anton kung ano ang gagawin. Bakas ang gulat at kaba sa mukha. Bumaba ito sa sahig, at unti-unting gumapang palapit.

“J. . . Jo. . . Jomar. . . pwede. . .???”, nanginginig ang boses, pero tila sumuko na rin sa sariling libog si Anton.

Hinablot ni Jomar ang ulo nito. . . tinutok niya ang kanyang burat sa labi nito. . . at marahas na binaon sa bibig nito. Hindi na niya inintindi na nabilaukan si Anton. Tinodo na niya.

Sabik si Jomar. Minsan sa isang buwan lang siya nakakauwi sa asawa niya sa probinsya, at wala naman siyang syota o babae dito sa Manila. Masarap magpachupa, pero ayaw chumupa ang kanyanga asawa.

Matagal na panahon na ang lumipas na hindi siya nakatikim ng chupa. . . at sinwerte siya dito sa mestisong daddy na ito. . . walang bahid, at kagalang-galang pa. . . kaya lalo nakadagdag sa kanyang libog. Sa ganitong klaseng kalaro at ganitong klaseng pagchupa ang labis na hinahanap niya. Naalala ni Jomar ang unang beses na may chumupa sa kanya. . . maraming taong nakaraan. . . sa construction site din, isang guwapong mestisong binata, batak din, walang bahid din, guwapo din. . .

Tulad ni Anton ngayon. . . naalala niya si Alex, yung unang lalaki na sumubo sa kanya. . .

[mula sa: https://eric-hotfun.com/ang-nangyari-kay-alex-sa-construction-3/]

Nilapit ni Alex ang mukha. . . inamoy. . . sabay dinilaan ito. Nakakahina ng tuhod ang sarap na dama ni Jomar. May mga nakantot na siya na iilang syota, pero wala pang kahit sino ang dumila sa burat niya.

Tumambad sa mukha ni Alex ang tumitigas na burat ni Jomar. Hinimas ni Alex ang nakalawlaw na bayag ni Jomar, habang marahan nitong hinalik-halikan ang buong kahabaan ng burat niya. Nanginig si Jomar sa ginagawa ni Alex sa kanya… ramdam na ramdam niya ang lambot ng labi at palad ni Alex,… ang init din.

Nakakakiliti. Nakakapanggigil.

“Sige, putcha……lunukin mo ako…kainin mo yan….”. Ang ingay-ingay na ni Jomar, parang nagdedelirio sa sarap, “Aaaahh…..Aaaooohh…..sige pa, sige,…sikipan mo pa…isubo mo lahat….”.

“AAAaaAAAhhhh….”, ang lakas ng sigaw ni Jomar sa sarap, at napaliyad siya.

“AAAaaAAAhhhh….”, ang lakas ng sigaw ni Jomar sa sarap, at napaliyad siya.

“Putang ina. . . walang ngipin. . .!!!”, utos niya. Tinampal-tampal niya ang pisngi nito. Umindayog siya sa bibig nito kahit napaubo at naduwal ito. “Subo! Sige, subo!!! Tanginaaaaaa. . . aaaaahhh”

“Hubad!!!”

Kumaripas agad si Anton. At pagtanggal ng huling saplot ay tinulak paluhod ulit, at muling sinalpak ang nangingintab na burat sa labi nito.

Umaagos ang laway ni Anton sa baba. Pero hindi tumigil si Jomar sa malakas na pagbayo sa bibig ng mestisong daddy na nakaluhod sa harapan niya.

“AAAAAHHHH!!! TANGINAAAAA!!!! Sige, chupa pa! AAAAAHHHH. . .” Sadyang pinadagundong ni Jomar ang malakas na hiyaw niya sa loob ng maliit na silid habang kinakantot sa bibig ang lalaking nakatuwad-aso sa sahig. “AAAAAAAHHHHH. . .!!!”

“Gusto mo ng titi. . . ??? Ha…???”, gigil na udyok ni Jomar. “Gusto mo ng maraming titi. . .? Gusto ko pasakin lahat ng butas mo ng titi. . .? Gusto mong warakin ka sa magkabilang dulo. . .??? Yan ba gusto mo? Ha?!?!”

“Ano? Sagot. . .!!!”

Hindi makakibo, hindi makasagot si Anton. . . ang magawa lang nito ay tumango. Hindi ito makasagot dahil punong-puno ang bibig nito.

“Tangina mo. . . sige, isubo mo! Gagawin kong puke ang bibig mo, putang ina, SIR. . .”, bulyaw niya. Ginalugad niya ang lalamunan nito na walang awa. Nadala siya sa pagsuko ng mestisong daddy na tila sinasamba siya. “Akin ka ngayon, puta kita ngayon. . .”

Nakadagdag pa sa libog niya na may nambobosa na ibang lalaki, na nanood muna, at saka nakisali rin. Tulad kay Alex noon. . . nandun ang foreman nila na si Bong.

Ngayon naman. . . may nanonood din sa pagchupa ni Alex sa kanya. . .

Natanaw ni Jomar ang taong nakaabang sa pintuan. . . bumaba na si Eloy. Narinig nga nito ang malakas na hiyaw niya. Sumenyas siya. . . at dahan-dahan itong lumapit. Napako ang titig nito sa lalaking nakaluhod, na nakakapit na ngayon sa kanyang matipunong binti.

Nanlaki ang mga mata. . . nang mamukhaan nito ang lalaking may subo na burat. Nakilala. . . at nabigla.

“Putang ina. . . si. . .?”, naudlot na tanong ni Eloy.

Nabigla din si Anton at akmang pipiglas. Ngunit mahigpit ang kapit ni Jomar sa ulo nito, at lalong sinubsob ang ulo ng mestisong daddy sa kanyang nakapasak na burat.

Panandaliang lumatay ang pag-alinlangan sa mukha ni Anton, ngunit wala na ito magawa kundi bumigay sa pambababoy ni Jomar.

Hinimas ni Eloy ang lumulobong pundilyo. . . nanlaki ang mga mata sa mahalay na palabas. Pag-senyas ni Jomar, binaba na nito ang pantalon at nilabas ang umiigting na tarugo, bago tuluyang tinanggal ang saplot.

Mabulto at mabigat ang tindig ni Eloy. Kahit may konting bilog ang tyan dahil sa hilig kumain at uminom, nanatiling matigas ang pangangatawan at malapad ang dibdib at mga braso nitong nahubog sa trabahong construction.

Pagkahubad ni Eloy, tumabi ito kay Jomar. . . jinajakol ang sarili. Lumitaw ang matinding pagnanasa sa anyo nito – nalibugan ito sa hindi inasahang pangyayari: sumusubo ng burat ang kuya ng amo nila.

Binitiwan ni Jomar ang ulo ni Anton, at saka inutusan ito, “. . . tangina mo, SIR Anton. . . isubo mo yan! Huwag mong iluwa, putang ina mo. . .!!!”

Maging si Jomar ay nagulat sa kanyang kapangyarihan – na napasunod niya si Anton. Sadyang nakadiin pa rin ang salitang ‘sir’, na tila kinukutya ang dinodominang lalaki. Nakakalibog ang pagbaliktad ng estado nila ngayon.

“Kuya Eloy. . . handa ka na ba pagsilbihan ka ng alipin natin. . .?”, tanong ni Jomar. “. . . puta natin si SIR Anton ngayon. . . gahasain at warakin natin. . .”

Tumango lang si Eloy. . . natameme ito, at hindi pa rin makapaniwala sa nagaganap na kabalastugang ito.

“Sige. . . magpakasasa ka sa tarugo. . .”, panukso ni Jomar kay Anton. “Isubo mo. . . si Kuya Eloy, kilala mo siya di ba? Foreman yan ng kapatid mo. Kaya ngayon, kilalanin mo ang burat na wawarak sa lalamunan at butas mo. . . SIR Anton. . .”

Hindi mapintura ang mukha ni Anton. Namula ang poging mukha nito, at tumulo ang laway sa baba nito. Tila kumikinang sa dilim ang maputi at makinis na balat nito. . . parang balat ng babae, kaso nga lang, namumutok naman ang mabultong katawan nitong nahugis sa pag-basketball at pag-gym.

Hinugot ni Jomar ang burat sa bibig ni Anton, at nilapit ang ulo nito sa harapan ni Eloy, sabay utos, “. . . kainin mo si Kuya Eloy. Chupain mo ang burat niya. . .”

Nawala na ang pag-alinlangan ni Anton. Agad nito sinubo ang matigas ng sandata ng foreman.

Pinigilan muna ni Jomar si Anton. “Dilaan mo muna, dilaan mo. . . huwag masyadong gahaman, at mararating din natin mamaya ang pagwarak sa iyo, sir Anton. . .”

Ngunit hindi na mapigilan ang nakaluhod na mestiso.

“Aaaaaaaahhhh. . . putang inaaaaaaaaa. . .”, malalim na hiyaw ni Eloy. Napakatagal na panahong hindi nakaranas ng maayos na chupa ito. “Tangina, ang init ng bibig mo! Sige, kainin mo burat ko! AAAAAAHHHHH. . .!!!”

Nagtaas-baba ni Anton sa burat ni Eloy. Pagkalipas ng ilang sandali, hinablot ng kabilang kamay nito ang burat ni Jomar. . . at palipat-lipat nitong sinubo ang dalawang burat. . .

“Isubo mo kami. . . uuuuhhhh”, daing ni Jomar. “. . . pagsabayin mo kami. Tangina. . . isubo mo kami nang sabay. . .”

“Uuuuuhhhh. . . putang inaaaaaa. . . !!!”, malakas na hiyaw ni Eloy, nang pinagtabi ni Anton ang dalawang burat at sabayang sinuksok sila sa naunat na bibig. Minsan ay isa-isa silang sinusubo ni Anton, minsan ay pinagsasabay. Namawis ang noo at leeg nito. Napaluha pa ito sa madiin na pagkadyot ng dalawang burat sa lalamunan nito. Ngunit hindi ito umatras. Hayok na hayok ito sa burat.

Napaakbay si Jomar kay Eloy, at nilapirot ang utong ng foreman, habang nilamas naman ng nakatatandang lalaki ang kanyang matigas na dibdib. Naghalo ang malalim na ungol ng dalawang trabahador.

Napapatirik ang mga mata ni Eloy tuwing napadikit ang titi nito kay Jomar, at sabayang nababalot ng mainit at malaway na bibig ng nakaluhod na mestiso. Tila ngayon lang ito nakaranas ng ganito. “uuuuuhhhh. . . parang lalabasan na ako. . . putang inaaaaaahhh. . . ang sarap. . . malapit na ako!!!”

“Sandali, huwag muna, kuya. . .”, pagpigil ni Jomar sa kasama. “Pigilan mo muna. Mamaya ka na magpalabas. . .”

“Mamaya ulit. . . kaya ko ng dalawang rounds. Kaya ko magpalabas ulit mamaya. . .”, halinghing ni Eloy. “Uuuuuhhhh. . . hindi ko na kaya! Ang sarap, tangina! Ipuputok ko na!!! Tanginaaaa. . . ang sarap. . . ang init ng bibig mo, sir Anton. Ang init din ng titi mo, ‘pre. . . ang sarap. . .”

Biglang nanigas si Eloy, at kumapit kay Jomar. “AAAAAAAAHHHHHH. . .!!!”

Bumulwak ang tamod nito, at ramdam ni Jomar ang lagkit at init habang sabay nakabaon silang dalawa sa bibig ni Anton. Umapaw ang laway at tamod. Nabilaukan ang nakaluhod na lalaki, ngunit wala itong magawa kundi lunukin ang lahat na ibinuga ni Eloy.

Hinila patayo ni Jomar si Anton, dinala sa papag at pinuwestong nakatuwad-aso. Basa sa tamod, luha at pawis ang mukha ng mestisong daddy.

Gigil na gigil na si Jomar. Nilamas niya ang matigas at bilugang pwet ni Anton. Nilaro niya ang masikip na tumbong. Hindi na siya makapagpigil, kaya yumuko siya. . . nilabas ang dila, at nilapat sa hiwa ng nakatuwad na lalaki. Hindi na siya nag-atubili. Tuluyan niyang nilaplap ang kumikislot na butas.

“Aaaaaaahhhh. . . aaaaahhhhh. . . aaaaahhhh. . .”, malalim na ungol ni Anton. Nangisay ito at na-ulol sa sarap.

Lalong nag-init si Jomar. Tinusok niya ang isang daliri sa butas na pinadulas ng kanyang laway. Ilang beses nagpasok-labas ang daliri, bago niya pinasok ang pangalawang daliri. . . at ang pangatlo. Alam niya kung ano ang sundutin sa loob. . . at sa patuloy na paggalugad ng kanyang mga daliri ay natamaan niya ang maselang parte.

Napahiyaw si Anton ng malakas. “AAAAAAAAHHHHHH. . .!!!”

Pati si Eloy na nanonood lang ay nadala sa eksena ng isang matipunong mestiso na nakatuwad at nagpapaubaya na babuyin ng kapwa lalaki. Hindi na ito makatiis kaya pumuwesto ito sa bandang uluhan ni Anton. Kahit nilabasan na ito, nakalobo pa rin ang burat nito.

Tinutok ni Eloy ang burat sa labi ni Anton. Katamtaman lang ang taba, ngunit may kahabaan ito. Walang mintis ang unti-unting pagbaon nito sa kinawawang lalamunan.

“Uuuuuhhhh. . . kainin mo ako ulit. . . sige, subo mo pa ako, sir Anton. . . uuuuuhhhh!!!”

PAAAKKK!!! PAAAKKK!!! PAAAKKK!!!

Malutong ang tunog ng pagpalo ni Jomar sa matambok na pigi ni Anton. Salit-salit na nilamutak at pinapalo niya ito. . . halatang pinanggigigilan niya ang nakatuwad na lalaki. Sarap na sarap siya sa paglaplap sa tumbong nito. . . makinis at maalat-alat na parang kabibe ng babae, pero amoy-lalaki.

“Tangina, ‘pre. . . warakin mo na. . . aaaaahhh”, udyok ni Eloy habang pinapakain kay Anton ang burat nito.

Kaya tinutok na ni Jomar ang kanyang umiigting na tarugo sa butas ni Anton, at diniin. . . pilit na pasukin ang masikip na lagusan. “aaaaahhhh. . . tangina mo. . . ang skikip. Ibuka mo ang butas mo, sir Anton. . . papasukin kita. . . aaaaahhh. . .”

“Araaaaayyy!!!! Aaaaaaahhhh. . .”, biglang hiyaw ni Anton. Pumiglas ito. “ARAY. . .!!!”

“Tangina. . . papasukin mo ako, sir Anton. . . wawarakin kita. . . tangina, ang sikip mo. . .”

Ilang beses sinubukan ni Jomar na pasukin ang butas ng nakatuwad na lalaki, ngunit nabigo ito. Uhaw sa burat ang diwa ni Anton, at gustong makantot muli. . . ngunit laspag na ang katawan, at umaayaw na ang mahapdi at lamog na butas nito sa walang tigil na pagkasta nitong mga nakaraang araw.

“Teka, teka. . .”, pagmakaawa ni Anton. “. . . upuan na lang kita. . . ako na lang ang uupo. . .”

Agad na humilata si Jomar. At pumatong si Anton. Hinawakan nito ang nakaigting na tarugo ni Jomar, at kusang tinutok ito sa sariling butas.

Kahit sa malamlam na liwanag, naaninag ni Jomar ang anyo ni Anton. . . maputi, makinis, parang brown ang mata. Uupuan siya, at kusang magpapakantot itong mestisong ama. . . maskulado, malaman at malapad ang dibdib.

Nanumbalik sa isipan niya ang alaala mula sa higit sampung-taong nakaraan. . . nung una niyang maranasan na inuupuan din ang batuta niya ng isang maskulado at mestisong lalaki. Naalala niya si Alex. . . kinabayo siya nito sa construction site. Hindi na niya alam kung nasaan na si Alex; siguro hindi na magkalayo ang edad nito at si Anton ngayon. . .

Maputi din si Alex,…makinis, medyo maypagka-mestizo, parang brown ang mata at maganda ang pilik mata.. College student ito noon.

Nasa ibabaw niya ang matikas na binata. . . maskulado, malaman at malapad ang dibdib. . .

Unti-unti inupuan ni Alex ang mala-trosong tarugo ni Jomar.

Nakangiwi na si Alex, pero ayaw nitong tumigil. Umiri ito, at pinilit na ibaba ang buong bigat sa pagkaupo. Unti-unting hinihiwa ng mala-trosong burat ni Jomar ang lagusan nito.

Nakabuka ang bibig ni Alex, humihigop ng hangin. Nanlalaki ang mga mata. . . at biglang bumigay ang lagusan nito. Pasok ang buong titi ni Jomar.

Dahan-dahan ang pagdausdos ni Anton. Parang mapugutan ito ng hininga, nanlaki ang mga mata, putok ang mga ugat sa mukha at leeg . . unti-unti ang pag-unat ng masikip na lagusan, hanggang tuluyan naupuan na nito ang buong burat ni Jomar.

Pagkatapos ng ilang sandali, dahan-dahang inumpisahan ni Jomar ang indayog na pagkantot niya. Tinataas niya ang kanyang balakang para mabaon ang kanyang titi kay Alex. Si Alex naman, unti unti na ring nasasanay…at kusang tumataas-baba sa titi ni Jomar, sumasabay na sa ritmo.

“Aaaaaa….sige, ang sarap na…. Ipasok mo pa….sige, fuck me na…”.

Nakatirik ang mata ni Anton, nakanganga ang labi. . . pautal-utal ang hikbi. . . halatang nasasaktan, ngunit hindi makaila na may sarap din itong nararanasan. “uuuuuhhhh. . . aaaarrraaaayyy. . . uuuuhhhh. . .”

Sa ilang sandali, nasanay na rin ang naunat na butas ni Anton, ang kinabayo na nito si Jomar. Nalunod na ito sa bumubugsong apoy. . . habang humihinete ito sa ibabaw ni Jomar ay madaling nahanap ang tamang anggulo na nasusundot ang maselan na parte sa loob nito.

“Aaaaaa….sige, ang sarap na…. Ipasok mo pa….sige, fuck me na…”.

“Putang ina, sir Anton. . . aaaaaaahhhhh. . . ang sarap ng butas niyo. . . ang sikip, ang init. . .”, mapusok na halinghing ni Jomar. “. . . aaaaahhhh. . . aaaaahhhh. . .”

Parehong lunod sa init at sarap si Jomar at Anton.

“Putang ina!”, malibog na bulyaw ni Eloy habang pinapanood ang kantutan ng dalawa at jinajakol ang sarili. Kahit nilabasan na ito, tumigas muli ang burat. Tumayo ang foreman sa harap ni Anton. Kusang sinubo ang burat nito ni Anton habang kinakabayo si Jomar.

“Aaaaaahhhhh. . . sir Anton. . . isubo mo ulit ako. . .aaaaaaahhh”, ungol ni Eloy. “Aaaahhh. . . chupain mo ako at sakyan mo si pareng Jomar. . . tangina, ang sarap mong tuhugin. . .!!!”

Punong-puno ang bibig ni Anton habang nakapasok sa bibig ang burat ni Eloy. Namumutok ang mga binti nito habang sinasakyan ang burat ni Jomar

“Enjoy ba, pareng Jomar? Sarap ba. . .?”, gigil na tanong ni Eloy.

“Oo. Ang sarap. . . aaaaaaahhhh. . .”, malibog na sagot niya. “Aaaaahhh. . . ang sarap kantutin ni sir Anton. . . pero tangina, ang sarap din kainin ang butas niya kanina. . . ang sarap ng puke niya. . . masarap kantutin, pero masarap din kainin. . . aaaaahhhhh. . .”

“Mahilig ka pala lumaplap ng tumbong. . .”, kantiyaw ni Eloy habang labas-pasok ang burat nila sa magkabilang dulo ni Anton. “. . . gusto mo kumain ng puke. . . gusto mo pala yan. . . eto ka!”

Nabigla si Jomar sa kasunod na nangyari. Hinugot ni Eloy ang burat sa bibig ni Anton, at agad na inupuan ang mukha ni Jomar. Ningudngod nito ang butas sa bibig niya, sinasakyang ang kanyang mukha habang sinasakyan naman ni Anton ang kanyang burat.

“Sige, pareng Jomar. . . kainin mo butas ko. . .”, bulalas ni ELoy. “Huwag ka na mahiya pare. . . dilaan mo butas ko habang winawarak mo si sir Anton. . . aaaaarrrgggghhh!!!”

Dalang-dala na sa libog si Jomar . Nakakatakam kainin ang kumikislot na tumbong ng barakong katrabaho niya. Hinihigop ng butas ni Eloy ang kanyang dila, at pinipiga naman ng makipot na lagusan ni Anton ang kanyang burat. Wala na siyang pakialam. . . nadala na siya sa agos ng matinding kahalayan.

Sumagi sa isipan ni Jomar. . . na pagkatapos niyang kantutin si Anton. . . baka suwertehin siya. . . baka mabiyak niya si Eloy. Ito ang trip ni Jomar – na bumiyak ng lalaking katulad nila: mga barako at matipuno, na walang bahid at hindi akalain bibigay sa kapwa lalaki.

Hindi pa nakuntento. . . pinasok niya rin ang kanyang daliri sa butas ng barako. Walang pagtutol si Eloy nang ginalugad niya ang lagusan sabay ng pagsundot ng daliri niya. Kumislot ang tumbong nito. . . basang-basa sa kanyang laway. ‘Tangina mo, Kuya Eloy. . . yari ka sa akin mamaya. . . bibiyakin din kita. . . pagkatapos ko kay sir Anton !!!’

Pumapalo ang matigas na tarugo ni Anton sa tiyan sabay sa pagtaas-baba nito sa kanyang burat. Gayundin ang paghampas ng burat ni Eloy sa baba at leeg niya habang nanginginig ito sa kanyang paglaplap sa butas nito.

Bumilis ang pagkadyot ni Jomar, sinasabayan ang walang humpay na pagkabayo ni Anton sa kanya. “nnnggghhh. . . nnnnggghhh. . . nnnnnggghhh. . .”

Napapikit si Jomar. Halos maputol ang hininga niya.

Hindi na niya mapigilan ang kanyang sarili. . . tuluyang bumulwak ang tamod niya. Ramdam din ito ni Anton, dahil tinodo na nito ang pag-upo sa kanyang titi. . . at sumabog ang semilya niya sa pinakaloob-looban ng lagusan nito.

Pagkalipas ng ilang minuto, humugot at tumayo si Anton sa kinauupuan na burat. Umagos ang masaganang tamod ni Jomar na inimbak sa nawarak na butas.

Napansin ni Eloy na nagpaputok na si Jomar. “Pare. . . nilabasan ka na!!! Tangina, ako naman. . . gusto ko pa ng isang round kay sir Anton. . . ako naman kakantot sa kanya. . .”

Pinatihaya ni Eloy si Anton sa kama. . . sinukbit ang mga paa nito sa balikat, tinutok ang matigas na sandata sa wasak na butas. . . at agad na sinagad ang sarili. Ramdam nito ang lagkit at init ng tamod ni Jomar sa loob. “Uuuuuuhhhh!!! Puuuutaaaang inaaaaa!!!! Ang init! Ang sarap!”

Mabagal ang pag-indayog ni Eloy kay Anton. . . marahan ang pagpasok, dinidiin hanggang kaibuturan. . . at sa paghugot ay gumiling ito. . . pakanan, pakaliwa, pataas, paikot. . . na wari’y binabarena ang mestisong kinakasta. Bakas ang matinding pagnanasa sa mukha ng nakatatandang trabahador. Halata na matagal na itong uhaw sa mainit na kantot.

“. . . uuuuuuuuuhhhhh. . .”, garalgal na ungol ni Eloy. Halata na lubusang ninanamnam ang bawat sandali. Sa banayad na paglabas-masok ng galit na burat sa madulas na lagusan ni Anton, nagpakasasa ito sa matinding sarap at nakakalunod na libog. “. . . putang ina. . . UUUHHHHH. . .!!!”

Sa bawat ulos ni Eloy, napapatirik ang mata ni Anton at napapasinghap ito ng malalim. Umaapoy ang buong kalooban sa marubdob na pagkaskas ng mahabang burat sa namamagang lagusan nito.

Umiindayog ang malaman na pwet ni Eloy. Dumadaloy ang pawis sa maukit na likod, at umaalog ang papag sa masidhing pagsibak nito kay Anton. “Putang ina, sir Anton. . . aaaahhh, aaaahhhh, aaaahhhh. . . aaaaahhhhh. . .”

Tigas na tigas ang titi ni Anton. . . humahampas ito sa tiyan at umaagos ang masaganang pre-cum sabay sa bawat ulos at bawat kadyot.

“Uuuuggghhh. . . uuuuuggghhhh. . . uuuuggghhh. . .”, lumalim at nag-iba ang tono ng halinghing ni Eloy, “. . . pare, pare. . . uuuuhhh. . . ano ang ginagawa mo!!! Aaaaaahhh!!!”

Nahalina si Jomar sa naninigas na mga pigi ni Eloy habang binibiyak nito si Anton. Yumuko siya. . . hinawi ang matambok na pwet. . . at dinilaan ang hiwa. Sa bawat ulos ni Eloy, nasusundot ng pinatulis na dila ang kumikislot na tumbong nito.

“uuuuuhhhh. . . pare, sandali. . .”

Hindi pinansin ni Jomar ang pagreklamo ng lalaking kumakantot kay Anton. Sabay sa paglaplap sa butas nito, sinundot din ng kanyang daliri ang pinadulas ni tumbong. Di nagtagal, nahanap niya ang ritmo na pagsabayin ang pagbaon ng daliri niya sa pagbaon ni Eloy sa butas ni Anton.

Paglipas ng ilang sandali, dalawang daliri na ang ginagalugad niya sa butas ni Eloy sabay sa bumibilis na pagkasta nito kay Anton.

“Kuya. . . pasukin kita. . . kantutin din kita. . .”, bulong niya sa tenga ni Eloy, habang tinutok niya ang burat niya, na ngayon ay matigas ulit kahit nilabasan na siya kani-kanina lamang.

“Ulol! Gago!”, mainit na bwelta ni Eloy. Bumislis ang pagbarena nito kay Anton, na parang lalong nalibugan sa kanyang maitim na balak. “Aaaah, aaaah, aaaahhh. . .”

“PUTANG INA MO. . .!!!! AAAAAHHHHH. . .!!!”, hiyaw ni Eloy. Sinagad nito ang kanyang burat kay Anton, at nanginig, hudyat na nilabasan na ito.

Ramdam ni Jomar ang paninikip ng lagusan ni Eloy habang nilalabasan ito, kaya lalong dinutdot ng daliri niya ito. . . gigil na gigil siya. “Grrrrrr. . . tangina, kuya. . . sige, buntisin mo si sir Anton. . . at mamaya, ako naman ang bubuntis sa iyo. . . sige, iputok mo pa. . . aaaaarrrrrgggghhh!!!”

Nahimasmasan si Eloy nang masaid na nito ang katas. . . at kumalas ito. Nahugot ang daliri ni Jomar sa butas nito, sabay ng paghugot nito sa butas ni Anton.

Nanatiling nakatiya si Anton sa ibabaw ng papag. . . nakabukaka, at hingal na hingal. Matigas ang burat at hindi pa ito nilabasan.

Kinapa ni Jomar ang nalaspag na butas nito. Umaagos ang malagkit na semilya. Unat na unat ang pwerta. . . at hindi na siya nahirapan ipasok ang dalawa, hanggang tatlong daliri. Malagkit. Mainit.

‘Kaya ba ang apat na daliri ko? Kung ipasok ko kaya ang buong kamao ko. . .?’, naisip ni Jomar.

Ngunit pumiglas na si Anton. Nagmakaawa ito, “. . . Jomar. . . please lang. . . tama na. . .”

“Tangina, sir Anton. . . matigas na uli ako. . . gusto kitang warakin uli”, mapilit na sagot niya. “. . . at ikaw rin. . . ang tigas ng titi mo. . . gusto mong magpalabas din, di ba. . .?”

Hindi umayaw si Anton. “Sandali lang. . . pahinga muna. . .”

Naudlot ang balak ni Jomar, nang biglang tinapik siya ni Eloy. “Pare. . . iwan na kita dito. Uwi na muna ako sa boarding house ko. . .”

Kumaripas si Eloy sa pagpulot ng pinaghubarang damit sa sahig at nagbihis. Hinatid ni Jomar si Eloy hanggang sa pintuan ng ginagawang gusali. Bihis na ito, samantalang hubo’t-hubad pa rin siya.

Pagbalik niya sa maliit na silid, nadatnan niya si Anton na nakaidlip. Tulad niya, hubo’t-hubad din ito. Pareho silang basa sa pawis.

Napako ang mata ni Jomar sa natutulog na lalaki. Hindi niya mawari bakit sukdulang lumiliyab ang libog dito. . . ito pa lang ang pangatlong enkwentro niya sa kapwa lalaki. . . mula nung napukaw ang mahalay na pagnanasa para sa kapwa lalaki, noong higit 10 taon ang nakaraan.

Sa isang construction site din nangyari iyon. . . si foreman Eloy ngayon ang kasabwat niya, tulad din ng kasabwat niya noon na foreman, si Bong. At bukod kay Alex, ang mestiso at matipunong binata na siguro kaedaran na ni Anton ngayon, kasangkot din noon ang pinsan niyang si Caloy.

Mali iyon, ngunit nangyari na ang hindi dapat mangyari. . . hindi dapat nasangkot si Caloy. . .

[ mula sa: https://eric-hotfun.com/ang-nangyari-kay-alex-sa-construction-9/]

Kitang-kita ni Jomar ang maskuladong likuran ni Bong. Nakaumbok ang pwet nito, at naninigas habang paluhod na may kinakantot na nakapwesto-aso sa harap nito.

Nanlamig ng sandali si Jomar,… ngunit nag-init ulit, nang natanto niya na ginagahasa ni Bong ang pinsan niya!!! Bakas sa mukha ni Bong ang lubusang sarap ng mainit na butas na bumabalot sa malaking tarugo nito. Tiyak na masikip. . . dahil hirap pa ito sa pag-ulos, kahit na mapilit ang pag-indayog nito.

“Aaaaaah. . . ang sikip mo, Caloy. . . putang-ina mo, Caloy. . . aAAAaaahhh”

Sa isang saglit ay parang gusto ni Jomar na bugbugin si Bong sa panghahalay nito kay Caloy. Parang nabuhusan siya ng malamig na tubig nang makita niya ang panggagahasa sa pinsan niya. . . si Caloy. . . parang asong kalye na kinakasta sa puwet.

Ngunit, hindi maipaliwanag ni Jomar ang init na kumakawala sa puson niya, at ang paninikip ng kanyang bayag. . . nakakaawa nga ang pagtitiis ni Caloy, ngunit, nangingibabaw naman ang kagustuhang makisawsaw sa sarap na nagaganap. Kahit nilabasan na si Jomar sa mainit na pagkantot kay Alex, muling tumitigas ang matabang tarugo niya. . . parang may sariling buhay, at naghahanap ng parausan.

“Uuuhhmmmhh. . . uuhhmmmmhhggg. . .”, parang naghihingalo ang halinghing ni Caloy habang nilalabanan ang maindayog na pagbiyak sa kanya.

Pagkalipas ng ilang sandali… unti-unti lumapit si Jomar …parang hinihila siya ng umiigting niyang tarugo palapit kay Caloy na kinakantot na ni Bong.

Malapitang pinagmasdan niya ang titi na labas-pasok sa butas ng kanyang pinsan. Pulang-pula ang tumbong ni Caloy. . . unat-na-unat, masikip. . . at parang pilit na niluluwa nito ang matigas na titi ni Bong.“Uuuuuhhhhmmmm. . .”, naghalo na ang hirap at sarap sa halinghing ni Caloy. Lalong nalilibugan si Jomar sa nakikita at naririnig niya.

Dumura ng maraming laway si Jomar sa palad niya, at pinahid sa matabang titi niya. Sa sandaling iyon. . . marahan na gumitgit siya sa tabi ni Bong. Nakuha ni Bong ang gusto mangyari ni Jomar. Binunot nito ang titi niya sa lagusan ni Caloy, at nagpa-ubaya kay Jomar.

Pumuwesto si Jomar sa likuran ng nakatuwad na Caloy.

Tinutok ni Jomar ang nangingintab na ulo ng titi niya sa bukana ni Caloy. . . at mapwersang ibinaon ang sarili niya…..

“AAAAAAAHHHHHHHH. . .!!!!”, napasigaw si Caloy ng malakas. . . at saka lumingon ito sa likuran. . . lumaban at pumiglas ng husto nang matanto nito na si Jomar na pala ang bumibiyak sa kanya.

Mapursigi ang pagbaon ni Jomar sa mainit na butas ng pinsan niya. Ang sikip… nananaklot ang init….

“Oooooooohhhhhhhgggghgg…., putang-ina, ang sarap….”, ang ungol ni Jomar

“Uuuuhh,,….uuuhh….uuuuuhhh…”, naghahalong hikbi at ungol ngayon ang naririnig kay Caloy. Makimkim na nakapikit ang mata nito, tumutulo ang luha, at mabilis ang paghigop ng hininga.

 

Nag-init si Jomar sa bawal na alaala. Nag-umpisang magtaas-baba ang kamay ni Jomar sa sariling burat na matigas pa rin. . . habang nakatitig sa natutulog na lalaki.

Mula noon, madaming beses ni Jomar nakantot ang pinsan niya, tuwing umuuwi siya sa probinsya nila. Kahit pareho na silang nag asawa at nagka-anak, nagawa pa rin niyang pilitin si Caloy na pagbigyan siya. Ito ang madilim na lihim ni Jomar nitong nakaraang sampung taon.

Matagal-tagal na rin na hindi nakakauwi si Jomar sa kanilang probinsya. Matagal-tagal na rin silang hindi nagkita ni Caloy. Matagal na siyang sabik sa ganitong klaseng laro. . . at ngayon, parang hulog ng langit itong naganap sa kanila ni Anton. Para lang ito si Alex noon. . . na gwapong mestiso at matipuno. Para lang si pinsan Caloy. . . na kailangan pilitin bago makantot.

Nag-iinit ang diwa ni Jomar sa libog. Umapoy ang malaswang pagnanasa.

Tahimik siyang lumapit. . . yumuko siya hanggang halos magkadikit na ang kanyang mukha sa mukha ni Anton.

Bahagyang dumampi ang labi ni Jomar sa pisngi nito. . . nilabas niya ang kanyang dila, at nilapat sa labi nito bago pinalatay ito pababa. . . sa baba, sa leeg, hanggang sa naabot niya ang malapad na dibdib na tumataas-baba sa bawat paghinga ng natutulog na lalaki.

Sininghap ni Jomar ang amoy nito. Amoy pawis. Amoy tamod. Amoy lalaki.

Dumampi ang dila sa matulis na utong. . . sinundot at dinilaan. Maalat. Mapait-pait. Lasang lalaki.

Parang ang sarap laruin. . . ang sarap sipsipin. . . naalala niya ang malaman na dede ng kanyang asawang naiwan sa probinsya.

Lumatay ang dila ni Jomar pababa. . . sa bandang pusod nalasahan niya ang alat ng umagos at natuyong precum ni Anton.

Dumausdos pababa ang kanyang dila. . . at nasagi ang sandata ni Anton na nakahimlay sa puson nito. Nakalobo at namamaga. . . at hindi pa lumaambot. Alam niyang hindi pa ito nilabasan.

Hinawakan niya ito. . . nilaro ng marahan. . . hanggang sa tuluyang tumigas ito.

Muling nilabas ni Jomar ang kanyang dila at nilapat ito sa butas ng namamagang ulo. Nalasahan niya ang alat ng tumagas na katas.

“. . . uuuuhhhh. . . Jomar. . .”, garalgal na halinghing ni Anton. Nagising ito.

Walang imik si Jomar. Puno at busog na ang kanyang bibig. . .

8: Alay

“. . . ang labo mo, brod. . .”, inis na sagot ni Jerson, ang basketbolistang teammate at best friend niya mula pa noong university days. Tuwing Byernes ang laro ng basketball nila kasama ang tropa. At magpapa-inom pa ang kaibigan niya pagkatapos. At may pahintulot silang lahat sa mga asawa nila para sa kanilang regular ‘Boys Night Out’. Kaya ganun na lang ang pagkabigo ni Jerson sa pag back-out ni Anton sa lakad.

“Pasensya na “tol. . . babawi na lang ako sa susunod”, pagpaumanhin ni Anton. “Nakiusap kasi si Lorenz. . . may malaking problema lang si utol. Kailangan ayusin ngayong gabi, at ako lang daw ang pwede niyang pagkatiwaalan dito. . .”

Nakapagpahinga si Anton nitong buong linggo. Parang lumipas na ang alaala ng walang humpay na pagwarak at paglaspag sa kanya ng mga barakong kasabwat ni Remo nung nakaraang weekend. Nitong ilang araw, hindi siya tinawagan o pinakialaman ng barako dahil naging abala ito sa pag-asikaso sa problema sa negosyo ni Lorenz. Nawala na sa ulirat niya ang pinaggagagawa nilang kahalayan. Parang nagising na siya mula sa isang masamang panaginip. Naglaho na sa kalooban niya ang mga panibagong pagnanasa na natikman niya.

Kaya nayayamot si Anton. Imbes na kasama niya ang mga ka-tropa niya nitong Byernes ng gabi, nasa loob siya ng kanyang kotse. At si Remo ang kasama niya, na nagmamaneho patungo sa di-kilalang destinasyon.

Hiniling ni Lorenz na si Anton mismo ang mag-abot sa isang contact ni Remo sa Port Area – itong mabigat na gym bag sa pagitan ng kanyang dalawang paa sa sahig ng kotse. Puno ng pera ito. Ayaw man nila gamitin ang salita, pero walang duda na lagay ito, isang lihim na alay para mailabas ang isang malaking shipment ng mamahaling tiles mula Italy para sa isang magarang construction project ng kanyang kapatid.

Nag-aatubili siyang gawin ito dahil sa posibleng panganib. Hindi siya sang-ayon sa katiwaliang ganito. Ngunit pinaliwanag ni Remo na hindi pwedeng humarap o magkaroon ng diretsong ugnayan ang kanyang kapatid dito, at siya lang ang mapagkatiwalaan ni Lorenz na magbigay nitong napakalaking halaga.

“Huwag kang mag-alala. . .”, pagtiyak ni Remo sa magkakapatid. “Matagal ko nang contact ito. Siya talaga ang pwede magpasok ng mga ganitong klaseng shipments at imports. Quiet lang siya, at safe. Yon nga lang, malaki ang hinihingi na kapalit”

Dagdag na paliwanag ni Remo, “Hindi pwede ma-link sa kapatid mo. Kaya ikaw at hindi si Lorenz ang pwede humarap dun.”.

Pagkatapos bilangin ng magkapatid ang dala-dalang cash, iniwan na ni Lorenz si Anton sa loob ng maliit na project office sa construction site kasama si Remo. Sobrang naiilang siya sa presensiya nitong berdugo.

Kanina, naka long-sleeves shirt at slacks si Anton – bihis siya para sa akala niya na isang casual business meeting. Pinapalit siya ng damit ni Remo. Buti na lang dala niya ang kanyang coach uniform: joggers at sleeveless tank top na suot niya kanina sa basketball practice ng tinuturuan niyang high school basketball team. May apelyido niya ito sa likod.

“. . . para magmukhang ordinaryong tao ka lang. Huwag masyadong pormat at nagpapa-pogi. Para hindi ka nakakatawag-pansin. . .”, paliwanag ni Remo sa kanya. “OK lang yan kahit may pawis ang suot mo. . . hindi naman masangsang ang amoy mo. . . hehehe. . .”

“Kinakabahan ka. . .?”, nakangising tanong ni Remo sa kanya.

Hindi kumibo si Anton. Hindi siya makatingin kay Remo. Mukhang bouncer o gangster ngayong gabi ang fixer ng kanyang kapatid. Hapit sa malapad na dibdib at braso nito ang itim na t-shirt. Itim din ang pantalon at makintab na sapatos nito.

“Kailangan mo ng pampakalma. . .”, wika nito bago lumabas ng kwarto.

Agad din na bumalik ang barako. . . kasama nito si Jomar, na nakabungisngis.

“Meryenda ka muna. . .”, kutya ni Remo. “. . . nang kumalma ka. . .”

Lumapit si Jomar sa kanya. Hinimas nito ang kanyang malapad na biceps, sabay kantiyaw, “. . . ang hot ni coach ah. . .”

Mabilis ang galaw ni Anton – sinakmal niya ang pundilyo ng trabahador at hinimas ng ilang sandali, bago niya sinuksok ang kanyang kamay sa loob ng maluwag na shorts na suot nito.

“Puuuutaaaang. . . iiiinnnaaa.a.a.a. . .!!!”, biglang singhal ni Jomar.

Parang sinaniban muli si Anton ng espiritong akala niyang naitakwil na niya nitong nakaraang linggo. Labag man sa isipan niya, ngunit tila may sariling buhay ang katawan niya. Protesta ng diwa niya – ‘Nooooo !!!!’

“Kailangan ni Anton ng pampagana, kailangan niya ng pampakalma. . .”, udyok ni Remo sa kasama. “Sige. . . painitin mo nga muna. . . at kukunin ko lang ang gamit ko sa labas bago kami umalis. . .”

Paglabas ni Remo ng maliit na opisina, umakbay agad si Jomar kay Anton at dinakma din nito ang bukol niya. “Aba, Sir. . . ang tigas na ng batuta mo ah! Gusto mong sumubo ng burat ulit?”

Hindi makapalag si Anton dahil sa mainit na paglamutak ng trabahador sa umbok niya. Mainit ang bulong nito sa kanyang tenga, “. . . naalala mo ba nung nakaraang linggo, sir? Gusto mo ba isubo din kita. . .?”

Naalala niya ang mainit na tagpuan nila ni Jomar noong nakaraang Sabado ng gabi, pagka-alis ni isa pang trabahador na si Eloy. Nung sila na lang dalawa ang naiwan, nung wala nang nakatingin o makaalam, naging matapang ito at ginawa ang hindi niya inasahan: sinubo siya ni Jomar!!!

‘Uuuuuhhhhhh. . .’, nawala ang antok ni Anton. Pagdilat na, nabigla siya na nakabaon na ang namumulang tarugo niya sa bibig ng barakong trabahador. Lalaking-lalaki si Jomar, batak sa trabaho ang katawan. Pilyo. Maaangas. At nakapasak ang burat niya sa labi nito – nakakagulat at nakakalibog.

‘Tanginaaaa. . . ! Sumusubo ka, gago ka. . . kunwari ka pa!’, halinghing niya. ‘Sige, kainin mo rin ako. . . uuuuuuhhhhhh!!!’

‘Sssshhhh. . . tangina, Sir, huwang kang maingay. . .’ Binalikan ng trabahador ang burat niya. Gusto niyang magpalabas sa bibig nito. . . kanina pang bitin na bitin si Anton. . .

. . . . . . . . . . .

“Kinakabahan ka. . .?”, nakangising tanong ni Remo sa kanya.

Nabigla si Anton. “Huh. . .?!?”

“HUY!!!!”, malakas na singhal ni Remo. “Tinatanong kita kung kinakabahan ka. . .”

Hindi makasagot si Anton. Nakatitig lang siya sa madilim na daan. . . madami pa ring jeepney sa kalsado kahit gabi na. Alam niya nasa kaloob-looban na sila ng Manila. . . hindi niya alam kung saan na sila. . . kung malapit ba ito sa Port Area. Hindi na niya kilala ang lugar na dinadaanan nila o kung saan sila patungo. Nasa kamay na ni Remo ang landas niya.

“Tangina, kinakabahan ka, pero. . .”, patuksong banat ni Remo, sabay dakot sa hita niya, hanggang sa narating nito ang singit niya. “. . . pero, ang tigas-tigas mo na! Nabitin ka kay Jomar kanina ano. . . naudlot ko ang pag-inom mo sa gatas niya. . . HAHAHA”.

Hindi siya makakibo.

“Huwag kang mag-aalala. Pag successful ang mission natin. . . may premyo ako sa iyo. . .”, patawang kantiyaw ng barako. “Hindi ka lang busog. Buntis ka pa. Ilan gusto mo. . .???”

Kinuha ni Remo ang kanyang kamay at pinatong sa harapan nito. Ramdam niya ang init at tigas ng bukol nito. “Ayan. . . hawakan mo. . . huwag ka na mag-inarte. Alam ko yan na ang hinahanap mo. . . sige, kapit ka lang. Malapit na tayo. . .”

Hindi siya makatanggi. Kahit ayaw pa rin niya aminin, tila nabasa ng barako ang kanyang lihim na pagnanasa. ‘Fuck. . . ang tigas, ang laki ng burat ni Remo. . .’

. . . . . . . . . . .

Unti-unting siyang nahihilo sa pakaliwa’t-kanan ng sasakyan sa makikitid na daan. Wala na masyadong sasakyan sa paligid. Hindi masiguro kung sadya siyang nililito ni Remo nang hindi niya maalala ang pupuntahan nila. Nakatitig siya sa dumidilim na mga eskinita, ngunit ang ulirat niya ay nakatoon sa ginagawa ng kanyang kamay. . . ang dambuhalang batuta ni Remo sa loob ng pantalon nito na sakmal niya.

Di nagtagal, dumating sila sa harap ng isang lumang gate. Sa headlight ng kotse, natanto niya na mataas at kalawangin ito. Maging ang pader sa magkabilang gilid nitong gate ay mataas din.

May tinawagan si Remo sa cellphone nito. “Nandito na kami. . . pakibuksan ang gate. . .”

Agad din na bumukas ito. Diretso ang sasakyan sa bakanteng parking space sa mismong harapan ng isang building. May isang pickup, isang van at isang magarang SUV na nakaparada sa tabi nila. Itim ang kulay ng mga ito, at halos itim din ang salamin ng mga sasakyan dahil heavily tinted.

Naunang bumaba si Remo. Ilang sandali lang at sinabi nito na pwede na rin siya bumaba. Dala niya ang mabigat na gym bag.

“Diretso ka na, ‘pareng Remo. . . alam mo na kung saan. Tulad ng dati. . .”, wika ng guwardiyang nagbukas ng gate. Isang bumbilya lang ang nakasindi. Sa malamlam na liwanag, natanto ni Anton na matikas itong guwardiya – parang sundalo o militar ang tindig at anyo. Gupit-militar. Itim na tshirt at pantalon ang suot nito – kapareho ng suot ni Remo. Kahit hindi niya matanto kung may baril, hindi na siya magugulat kung meron, dahil sa ayos nito.

Isang malaki at lumang bodega ang gusaling pinasukan nila. Maliban sa mga nagkalat na mga paleta at nakatambak na gamit, walang laman sa loob. Ngunit hindi siya makakasiguro dahil madilim.

Tumungo sila sa bandang likod. Halos hindi maaninag ang pintuan. Kumatok si Remo.

‘Pasok’ – matigas ang boses na dinig niya.

Mula sa madilim, nasilaw ang mga mata ni Anton sa biglang liwanag. Mukhang opisina ito. Dalawang tao ang kaharap nila pagpasok nila.

Ramdam agad ni Anton ang lakas ng dating at presensiya ng lalaking nakaupo sa isang swivel office chair. White polo barong ang suot nito. Halos pumuputok sa short sleeves nito ang lapad ng mga braso nito. Kagalang-galang ang anyo. . . may itsura. . . umuusbong ang yabang, at matapang ang titig.

“Ah. . .!!! Remo. . .”, masiglang bati nito. Kahit nakalabas ang ngipin, nakaka-asiwa ang pag-ngiti nito. Nakakasuya ang dating ng tono nito kay Anton. “. . . ano na naman ang kailangan mo. . . at may dala kang alay sa akin. . .?”

Hindi matanto ni Anton ang biglang liyab ng diwa niya. Mapanganib, at posibleng may kabaluktutan itong transaction na ito – pero bakit nabaling siya sa naiibang dating nitong opisyal.

May edad na ito – tantiya ni Anton ay nasa late-40s siguro. Semi-kalbo ang gupit, tulad ng guardiya sa labas at ang halos binatang lalaki na kasama nito sa loob . Makapangyarihan at mahigpit ang ugali, at tila nabawasan ang angas ni Remo nang kaharap na niya itong opisyal.

“Sir Rudy. . . si coach Anton ito. . . at ang dala niya. . .”, tinuro ni Remo ang hawak niyang bag.

Hindi sa bag na may pera ang titig nito, kundi sa kanya. At pati ang nakababatang lalaki na nakatayo sa likuran ni sir Rudy na kasalukuyang minamasahe ang leeg at balikat nito ay sa kanya rin nakatitig. Nailang si Anton. Tuluyang na-conscious siya sa suot niya na manipis na sleeveless tank top. Nanlamig ang nakalabas na balikat at mga braso niya.

Tumayo si sir Rudy at tumungo sa isa pang silid sa loob. Kasing-tangkad ni Remo at mas matangkad kay Anton itong nakakamanghang opisyal. Malaking bulas ito. Malapad ang katawan. Mabigat ang hakbang.

Nalala niya ang usapan kanina ni Remo at ang kanyang kapatid – na mataas ang ranggo nito sa militar, bago ito umalis sa serbisyo at niluklok ng pamahalaan sa ahensiyang ito. Inaalam niya kanina kay Remo kung sino talaga itong kausap nila, pero sinagot siya kanina na – ‘Huwag ka nag mag-usisa, at mas mabuti na wala ka masyadong alam o kilala’.

Naiwan si Anton sa reception office habang nasa loob si Remo kausap itong si Sir Rudy. Lumakbay ang mga mata ni Anton sa paligid – may iilang mga kahon o document boxes ang nasa sulok, at may ilang tambak ng papeles sa nag-iisang mesa ng assistant ni Sir Rudy.

“Brod. . . Anton”, pakilala niya sa lalaki.

“Gomez po. Joey Gomez po”, tahimik na sagot nito. Maamo ang mukha. Brown na brown ang balat. Medyo malapad ang ilong at makapal ang labi. Mapungay ang mata. Normal na pinoy lang ang itsura pero malakas ang dating. Mukhang hubog sa bakbakang trabaho ang tikas ng katawan – parang hindi bagay sa trabahong pang-opisina.

Pilit niyang iwaksi sa isipan kung ano kaya ang namamagitan sa amo at higit na nakababatang alalay. Bakit lalaki ang secretary nito na may ganitong akit ang dating?

“Sundalo ka?”, usisa ni Anton. Wala na siyang maisip na pwedeng itanong dito.

“Dati po”. Matipid pa rin ang salita ni Joey. . . parang naiilang. O baka may utos ang amo na hindi dapat magsalita sa di-kilalang tao.

Bago pa makaisip si Anton na pwedeng matanong o mapag-usapan, bumukas ang pintuan ng opisina sa loob, at tinawag siya papasok ni Remo. Sumenyas din ito na dalhin ang malaking bag ng pera, at pinapatong ito sa ibabaw ng malaking office table.

Akala ni Anton ay tapos na ang pakay nila nang naabot na ang pera. Hindi niya inasahan ang paglapit sa kanya ni sir Rudy. Lalo siya nalito nang dinakma nito at hinimas ng marahas ang kanyang malusog na dibdib. Nagulat siya sa lumabas sa bibig ng makapangyarihang opisyal, “. . . mamaya na bilangin ang pera. Itong alay mo ang siyasatin muna natin. . . kung sapat na pambayad. . .”

Halos maglapat ang mukha ni sir Rudy kay Anton. Ramdam niya ang hininga nito. “Ahhh, coach Anton. Malaking halaga ang balak na i-import ng kapatid mo. . . at ikaw talaga ang alay. Tingnan natin kung sapat ka na pambayad. . .”

Pumikit si Anton. Nandilim ang kanyang paningin sa galit. Gusto niya mambugbog. Hindi niya inasahan ito. ‘Alam ba ito ni Lorenz? Or pakana ito ni Remo?’

Kinuyom niya ang kanyang kamao, at pilit na pakalmahin ang sarili. Tumatambol ang dibdib at napipitlag ang damdamin niya sa napupukaw na init. Nakakadala ang pagkadominante ni sir Rudy. Naaasiwa siya dahil tila inalay ni Remo ang pagkalalaki niya bilang suhol at lagay, ngunit hindi niya mapigilan ang pagnanasang magpasailalim sa kapangyarihan nitong dating heneral.

Sa maikling panahon na naranasan niya ang panghahalay ng mga barako – si sir Rudy na ang wagas. Wala pa nangyayari, ngunit parang hawak siya sa bayag at burat nitong lalaki.

Iba yung binababoy siya bilang parusa sa ginawa niya sa asawa ni Remo. Ngunit higit na pambabastos ito na ginawa siyang mistulang lagay. Gayunpaman, natanto ni Anton na hindi siya makatutol sa mga pagnanais ni sir Rudy.

Mabigat ang mga kamay sa balikat niya – tinutulak siya pababa, paluhod. Dumilat siya pagtama ng tuhod niya sa sahig. Nasa harapan niya ang maumbok na pundilyo ni Sir Rudy.

“Remo. . .”, pagsamo niya sa barakong nakatayo ngayon sa kanyang likuran. Inisip niya na hindi ito tama, kahit iba ang nararamdaman, at halos walang lakas ang kanyang salita na halos pabulong na. “Remo. . .”

Dinagukan siya ni Remo. Nanggigigil sa galit ang bulong nito sa kanyang tenga, “Putang ina mo. . . tutulungan na nga tayo ni sir Rudy. . . ngayon ka pa mag-iinarte! Ayaw mo na kapalit nito ay tulong para sa kapatid mo, pero kung libreng titi, libreng kantot ay gustong-gusto mo. Puta ka!”

“Ano pa hinihintay mo?!? Tangina, kilos na!”, bulyaw ni Sir Rudy.

Tarantang lumapat ang kanyang mga kamay sa bukol ng opisyal – kinapa niya. Matigas na. Pagkakalas ang sinturon at pagkababa ang sinturon, ningudngod siya nito sa nakalobo na puting brief nito. Mabigat ang kamay sa likod ng kanyang ulo.

“Gusto mo pa na pinipilit ka!”, inis na turan ni Sir Rudy. “Fuck you!!! Kung ayaw mo. . . kalimutan na natin ito. Sabihin mo sa kapatid mo na sumabit ka kaya kinumpiska ang import shipment niya. Umalis na kayo! Remo, alis!”

Natakot si Anton sa tono ng boses at ang mga sinasabi nito. Ngunit lalong siyang natakot sa kanyang lihim na pagnanasa na patuloy niyang itinatanggi hanggang ngayon. Hindi niya sasayangin ito – hindi lang dahil sa pagtulong sa kapatid, kundi dahil sa panghihinayang na makasagupa itong lalaki.

Kaya, hinablot niya ang brief pababa, at pinakawalan ang burat ni sir Rudy: namumula, mahaba, makintab ang namamagang ulo.

“Ayan naman pala eh. Madali naman akong kausap”, wika ng opisyal. “Kilalanin niyo ng kapatid mo kung sino ang makakatulong sa kalakal niyo. Sige na, nang ma-approve ko na ang mga papeles ng kapatid mo. Pwede naman sa iba na kayo humingi ng tulong. . .”

Nagngingitngit si Anton. Masama na nga na nagbibigay sila ng lagay, ngunit bakit dinamay pa siya sa kabaluktutang ito. Hindi niya alam kung si Remo ang dapat sisihin, o may kinalaman ang kanyang kapatid dito. Hindi niya matanggap na pumayag si Lorenz sa areglong ito. Naipit na siya. . . malaking pera ang mawawala sa kapatid niya at maaring masira pa ito at ang negosyo. Ngunit ang lalong hindi niya matanggap – siya mismo ay naipit sa kung ano ang dapat siya noon, at ano ngayon at pinipili niya. ‘Fuck you, Lorenzo!’

Hindi na nag-atubili pa si Anton. Binuka niya ang labi. . . at binaon ang burat ni sir Rudy sa kanyang bibig, sagad hanggang lalamunan. Nabilaukan siya. Napaubo. Ngunit tinakasan na siya ng bait. Isinantabi niya ang pangamba. Umusbong ang kanyang tinitiim na pagnanasa.

“Ganyan, fuck you!!!!” Aaaaaarrhhhhhhh. . .”, garalgal na halinghing ni sir Rudy. “Tangina, coach! Hayok na hayok ka naman pala. At marunong ka pala sumubo ng burat!!!”

Namatyagan ni Anton na wala nang nakahawak sa ulo niya. Kusa na ang kanyang pagtaas-baba sa burat ng barakong opisyal na ngayon lang niya nakilala.

“Putang ina!!! Sarap ba?!? Ha?!?! Yan pala gusto mo, coach? Sarap ba???”, bulyaw ni Sir Rudy.

Hindi makasagot si Anton. Tila hindi na niya ito nadinig. Nakatuon ang buong ulirat niya sa gabakal na sandatang sumisira sa lalamunan niya.

Kumalas si sir Rudy. Nagtanggal ito ng saplot habang humakbang papunta sa maliit na sala sa isang gilid ng malawak na opisina nito. Umupo ito sa sofa. “Dito tayo. . .”

Matalas ang pagtitig ni Remo kay Anton. Wala siyang nakita na awa o pakikiramay. Galit ang anyo nito, at natanto niya ang dapat niyang gawin: gumapang siya na parang aso. . . sinundan si sir Rudy.

“Ganyan. . . aaaaahhhhh. . . sige. . “, ungol ni Sir Rudy. Tinampala-tampal nito ang pisnging nakalobo sa nakapasak na burat sa loob. “Hayok ka sa burat a. . . sino ba ang nagturo at nagsanay sa iyo na chumupa? Balita ko, may asawa at dalawang anak ka. . . alam ba ng missis mo na gahaman ka sa burat. . .?”

Tuloy nitong kinukutya at binabastos siya. “Ahhhh. . . putang ina!!!! Natural na natural ka ah! Ang gwapo mo pa naman. . . pero bagay na may burat sa bibig. . . subo mo, gago ka!!! Yan ang bayad ng kapatid mo sa akin. . . Subo! Chupa, tangina mooooo!!!!”

Nakaluhod-aso at nakasubsob si Anton sa harapan ni sir Rudy na nakaupo sa sofa, habang Kinakayod ng tarugo nito ang kanyang bibig, at nilalapirot ang kanyang mga utong habang naramdaman niya si Remo sa likuran niya – binababa nito ang joggers niya, at pati brief niya ay tinanggal. Hindi nagtagal, wala na siyang suot kundi ang sleeveless tanktop niya. Nakasuksok ang mga daliri ng barako sa butas niya.

Tinampal-tampal at gigil na nilalamas ni Remo ang nakausling pwet niya. “Sir. . . subukan niyo ito. . . masikip at makipot, pero todo bigay itong pakantot na daddy. . .”

Humugot si sir Rudy at lumipat sa kanyang likuran. Nanatili siyang nakatuwad, nakatukod ang dibdib at braso sa sofa.

“Aaaaaaaaahhhhhh. . . aaaaahhh. Aaaahh. Aaaaahh. Aaaahh”, ungol ni Anton. Napakiwal ang balakang niya sa nakakakilabot na pagdila ni sir Rudy sa butas niya. Sarap na sarap ang barakong opisyal – sinisipsip ang tumbong niya na parang kuhol. Salitan ang pagsundot ng dila at daliri nito sa kanyang kumikislot na butas.

‘Sir. . . iwan ko na muna kayo. . . hintay na lang ako sa labas”, paalam ni Remo.

“Huwag. Huwag. . . dito ka lang”, agad na bwelta ni sir Rudy. “Manood ka. . . sumabay ka. . . magjakol ka. . . upo ka lang dyan, magpa-chupa ka sa kanya. . .”

Umupo si Remo sa may uluhan ni Anton. Binaba nito ang pantalon at brief hanggang tuhod, at sinalsal ang burat. Unti-unti tumigas ito habang pinapanood ang pambababoy ng barakong opisyal kay Anton. “Sige na sir. . . warakin mo na siya. . .”

Tinutok ni Rudy ang namamagang ulo sa hiwa ni Anton. . . dinuraan niya ito ng ilang beses, diniinan, at unti-unting pinasok ang makipot na pwerta niya.

“UUUUGGGGGGGG!!!! Aray!!!! Ang sakit. . . uuuuhhhh!!!”, hiyaw ni Anton. Pumalag siya. Ngunit, hindi siya tinantanan ni sir Rudy. . . mapilit ito. Tila naudyok ito sa pagpiglas niya. . .

“Sige, lumaban ka, coach. . . ganyan gusto ko. . . yung palaban!!!”, bwelta ni sir Rudy. Lalong nalibugan ito sa pagpiglas niya. Humigpit ang pag-angkla nito sa balikat niya at ginamit ang buong lakas at bigat para idausdos ang matigas na titi papasok sa nabiyak na lagusan “Aaaaaahhhh. . . fuck, fuck fuck!!! Ang init, ang sikip mo, coach. . . aaaaaahhhh!!!”

“Sige, sir. . . biyakin mo! Sisigaw lang yan, pero pakantot yan. . . anakan niyo, sir. . .”, udyok ng Remo. Bumilis ang pagtaas-baba ng kamao ng berdugo sa sariling burat.

“Tangina ka talaga, Remo. . . ayan na naman ang dambuhalang hotdog mo. . .”, puna ni sir Rudy. Hindi ito ang unang beses na natanaw nito ang nakakawarak na armas ng berdugo. “Ipasubo mo kay Anton. . .”

Biglang may ibang naisiip ito. “Wait. Tatawagin ko si Gomez, yung bago kung assistant. Nasa labas lang siya. . .”

“GOMEZ!!!” Pasok ka dito, Gomez!”, malakas na sigaw ni sir Rudy. Patuloy na ang paglabas-pasok ng tarugo nito sa butas ni Anton.

Sa ilang sandali ay bumukas ang pintuan. Panandaliang nabigla ang assistant sa nadatnan. At agad din nanumbalik ang pagkakalma nito. Ngunit, unti-unting nagbabaga ang libog sa mga mata nitong napako sa kalaswaang ginagawa ng tatlong hubad na lalaki sa opisina.

Hindi na ito kailangan utusan pa ng kanyang amo. Isa-isang tinanggal ni Joey ang kasuotan niya. Napatitig si Remo sa bagong pasok na lalaki. Pati si Anton napatingin din. Matipuno ang katawang batak sa mabigat na trabaho – makinis ang sunog na balat maliban sa maliit na tattoo sa bandang kaliwa ng dibdib na parang inukit sa bato. Manipis ang baywang at flat at tyan.

“Remo. . . hindi mo pa nakalaro itong bagong alalay ko. . .”, wika ni sir Rudy. “Mas OK ito kaysa dun kay Norberto. Gago yon. . . kaya ginawa ko nang guwardiya – siya yung nagbukas ng gate sa inyo kanina. Eto si Gomez, si Joey. . . masunurin ito. Madami pang pwede ituro dito. . .”

At sa assistant nito, “Joey. . . pakita mo kay Remo ang natutunan mo. . . pakita mo sa akin”.

“Sir. . . ang laki. Sobrang laki. . .”, reklamo ni Joey Gomez. Simpleng tao ang ugali ngunit brusko ang kilos. Lumuhod ito sa tabi ni Anton, kumapit sa mala-trosong binti ni Remo. . . at marahan na dinilaan ang halimaw na titi, mula ulo pababa sa tangkay at itlog, at pataas muli. . . bago binuka ang bibig at sinubo ito.

“Uuuuuhhhhh. . . tanginaaaaaa!!!”, malalim na ungol ni Remo. Hinawakan nito ang ulo ng assistant at idiniin. Naunat ang labi ng lalaki, pilit na kayanin ang taba at haba ng berdugo. Maging si Anton ay nalibugan sa ginagawa ng katabi niya – habang nakaluhod at nakasubsob kay Remo na nag-umpisa na maglabas-pasok sa bibig ni Joey, kinakasta naman siya ng amo nito. Ganado ang pag-araro ni sir Rudy sa hiwa niya habang pinapalo at nilalamas ang kanyang nakausling pwet.

“uuuuugggg. . . fuck, ang sarap. . . ang sikip niya, Remo. . .”, paulit-ulit na halinghing ni sir Rudy. “. . .’da best talaga ang bumiyak ng mga gwapong daddy. . . na lalong gumagwapo pag nakatuwad at nagpapatuhog sa kapwa barako. . . AHHHH!!! Fuck! Putang ina, coach!!!”

Naisipan ni Anton na lalong higpitan pa ang lagusan niya. . . nang mapabilis ang pagsabog ng lalaki. . . para matapos na agad itong panghalay sa kanya. At sa bawat giling niya, sinasabayan din siya ni sir Rudy. . . nasasagi ng pumipistong titi nito ang maselang parte sa kalooban niya. Napakiwal ang balakang niya. Lalong napapasarap siya, kahit may hapdi at ngawit siyang nararamdaman. “Aaaaaahhh. . . sige sir Rudy. . . pasok mo pa. . . masarap na sir. . . Fuck me, sir!. . . Aaaaaahhh. . .”

Napasulyap din sa kanya si Gomez, habang may malaking burat na nakapasok sa naunat na labi. . . pinapanood kung paano binabayo ng amo nito si Anton.

“Aaaaaahhh. . . sir Rudy. . . masarap ba si Anton. . .?”, halinghing ni Remo. “Sige sir, biyakin niyo si Anton. Aaaaahhhh. . . at pagkatapos dyan, pwede bang kantutin din itong si Gomez?”

“Tangina mo, Remo. . . ang lilibog ninyo. . . uuuhhhh”. Bumibilis at lumalalim ang pag-sibak nito kay Anton. “Fuck. . . ayoko pa labasan, sandali. . . uuuuhhh. . .”

Humugot si Rudy. “Ayoko pa labasan. . . sige Remo. . . ikaw muna, kantutin mo itong alay mo sa akin. . . gusto kong makita ko, at makita nitong si Gomez. . . kung paano biyakin ng dambuhalang burat mo si daddy pogi.

Hinila ni Remo si Anton, at pinatihaya sa sofa. “Tangina mo, Anton. . . wawasakin ulit kita. Ipakita mo sa kanila kung gaano ka nasasarapan na magpabuntis sa mga barako. . . puta ka!”

“AAAAAAAHHHHH. . .!!!”, malakas na sigaw ni Anton. Mabilis at malalim ang pagbaon ni Remo sa kanyang butas na pinaluwag at pinadulas na ni Rudy. Ganyunpaman, parang mahati ang katawan niya sa laki at taba ng burat ni Remo. “Remooooo. . . !!! Dahan-dahan lang Remooo!!! Aaahh, aaahh, aaaaaaahhhh. . .!!!”

Mahigpit ang hawak ni Remo sa mga paa ni Anton. . . todong pinabukaka siya nito at lalo pang sinagad ang paghagod nito. Napako sa dalawang nagkakantutang lalaki ang mga mata ni Rudy at ni Gomez.

“Aaaaaaahhhhh. . .!!! Aaaaaahhhhh. . .!!!”, hiyaw ni Anton, nagwawala na parang kinakatay.

Nakapalibot ang dalawang lalaki kay Anton habang winawarak siya ni Remo. . . sa uluhan niya, si sir Rudy, malapad ang dibdib, mabulto at mabigat, tatay na tatay ang katawan, may konting tyan. . . at nangingintab sa laway ang mahabang titi na nakasakal sa kamao nito. Si Joey Gomez, kumikinang ang pawis sa batak na katawan nito. . . katamtaman lang ang haba ng burat pero malapad at mataba. Habang nagjajakol ito sa ibabaw niya, ginugunita ni Anton kung paano sinubo ni Gomez si Remo kanina. . . sundalo at brusko, mukhang magsasaka. . . pero sagad kung kumain ng burat.

“uuuuu. . . putang ina. . .”, mahinang bulong ni Gomez. Nakanganga ito, manghang-mangha at libog na libog, pinapanood ang kantutan ng dalawang barakong kape at gatas ang kulay. “. . . putang ina, putang ina, putang ina. . . uuuuuuhhh. . .”

“Fuck. . . tigas na tigas ang titi ni coach Anton! Sarap na sarap na makantot. . .”, puna ni sir Rudy. Hindi ito tumigil sa pagsalsal. . . kahit nag-iingat na hindi labasan agad.

“Tangina, sir. . . sarap niya kantutin. Mukhang nasasarapan si coach magpakantot. . . uuuhhhh, tangina. . .!!!”, bulyaw ni Gomez, at bumilis ang pagjakol nito.

Alok ni sir Rudy sa alalay niya, “Ano, Gomez? Sarap ba? Sige. . . ipasubo mo ang burat mo sa kanya. . . tuhugin mo sa dulong ito, habang winawarak sya sa kabilang dulo. . . tangina, ipa-chupa mo ang burat mo sa gwapong daddy. . .”

Tinampal-tampal ni Gomez ang matigas niyang burat sa mukha ni Anton. . . nilapat ito sa mapulang labi, at unti-unting nagpasubo. “Aaaaaahhh. . . sige, coach, isubo mo ako. . . aaaahhh!!!!”

Wala nang pakialam si Anton. . . dumede na siya sa nakasuksok na burat sa bibig. Napasalsal siya ng sariling burat habang nakakaskas ng higanteng burat ni Remo ang bawat sulok ng lagusan niya. . . umaalon ang kanyang tyan at napapangisay siya dahil sa paghagod ng matabang tubo sa loob niya. “Uuuhh, uuuhh, uuuhhhh. . . haaaaaa. . .”

“Sir Rudy. . . sasabog na yata ito. . . sarap na sarap na o. . .”, puna ni Remo.

Nanginginig ang kalamnan ni Anton. Tumitirik ang kanyang mga mata. Ramdam ni Anton ang palabit na pagsabog niya.

“Aaaaaahhh. . . sir Rudy, malapit na itong labasan!!! Kantutin niyo na sir. Sige na sir. Kayo na bumuntis dito. . .”,

Binunot ni Remo ang sarili. . . at agad na pumalit sa pwesto nito si sir Rudy, at binaon ang burat sa butas ni Anton.

Gabakal ang tigas ng tarugo ni sir Rudy. . . kumukulo ang dugo sa pagnanasa. . . madiin ang pagkasta at marahas ang paglabas-pasok sa nawasak na butas ni Anton. Gusto nitong mapasigaw sa sakit, mapatirik ang mata sa sarap , at maputulan ng hininga ang mestisong daddy na binibiyak.

“Aaaaaah. . . putang ina mo, coach!!! Ang sarap mong biyakin. . . aaaaaaahhhh, akin ka ngayon, tangina mo!!! AAAAHHHH. . .”

Napauga si Anton sa tindi ng pag-araro sa kanya. Napakapit siya sa braso ni sir Rudy habang nakapaibabaw ito sa kanya. Walang awa ang pagwarak nito sa kanya. “Uuurrrrggggghhhh. . . tangina mo, coach. . . uuuuurrrggggghhh. . . Shit, sarap mo, daddy. . . uuuuuuurrrggghhh!!!”

Nangahas na rin si Gomez na bayuhin ang bibig ni Anton. “Uuuurggggh. . . sige coach. . . subo mo ako. . . aaaaaah, daddy, sarap. . .aaaaahhhh. . .”

Hindi na kailangan pang magsalsal si Anton. Hindi niya napigilan. . . nag-umpisang sumirit ang tamod niya, kusang umagos sa tindi ng naramdamang init at hapdi, at naghalong sarap at sakit.

Bumilis ang pag-araro ni sir Rudy kay Anton. . . humahampas ang balat sa balat. Sa bawat baon ng tarugo nito sa kanyang butas, napapatalsik ang umaagos na tamod. “Aaaaaahhh. . . sir Rudy. . . aaaaaaahhhh. . . aaaaahhh. . .!!!”

“FUUUCCCKKK!!! Putang ina mo. . . uuuuuugggggrrrhhh!!!”, hiyaw ni sir Rudy. Tuloy ang malakas na pag-indayog habang sumasabog ang tamod nito sa loob ng nawarak na butas ni Anton. Bumunot ito, at pinaulan sa ibabaw niya ang huling sirit ng malapot na semilya. . . pinaliguan nito ang kanyang burat, bayag at tiyan.

Akala ni Anton na tapos na ang kalbaryo niya, ngunit malaking pagkakamali – dahil binalikan siya ni Remo pag-awat ni sir Rudy. Habang umaagos pa rin ang tamod ni sir Rudy sa butas niya, biglang pinasok ulit siya ng berdugo. Tila kilala na ng katawan niya ang unang umangkin sa pagkalalaki niya – kusang pumulupot ang kanyang mga paa sa malapad na likuran ni Remo, at pati ang mga braso niya ang yumapos ng mahigpit, habang pinasok siya muli, at binalikan ang pagkasta sa kanya.

Sa ilang sandali, kumalas si Remo, at pinatuwad-aso si Anton sa sofa. Hinila nito ang kanyang puwet at pinausli. . . bago binarurot siya muli.

Buong-buo ang pagtanggap niya sa pagwasak sa tumbong niya. . . halos umaapoy sa hapdi at init ang kalooban niya. . . ngunit garalgal na ungol lang ang kaya niyang gawin. Hindi niya mapigilin kanyang sarili. . . “uuuhhh. . . uuuuuhhh. . . sige, Remo. . . uuuuhhh. . . biyakin mo ako. . .”

Pumuwesto si Gomez sa uluhan niya. At pinasak ang burat nito sa kanyang bibig. “Uuuuugggghhh. . . tangina. . . ang galing chumupa. . . sige, kuya Remo. . . biyakin mo. . .”

Madaling nahanap ng dalawang lalaki ang ritmo – nagsabay ang pag-ulos ni Remo sa kanyang pwet at ang pagkayod ni Gomez sa lalamunan niya. Naninigas na ang kanyang balakan. Manhid na ang kanyang nawasak na lagusan. Nangangalay ang kanyang panga. Ngunit walang tigil ang sabay na pagtuhog ng dalawang lalaki sa magkabilang dulo.

“Tangina. . . aaaahhhh. . . panoorin niyo kung paano ko biyakin si coach. Putang ina, ang sikip pa rin. . . kinaya na niya kahit ano. Putaaaaa!!!”, bulyaw ni Remo. Tumagaktak ang pawis sa mukha at dibdib nito.

Nanlaki ang mga mga ng dalawang lalaki. . . nakatitig sa namamagang tumbong ni Anton. Unat na unat ito sa madiin na paglabas-pasok ng dambuhalang tarugo. Namamangha ang mga ito. . . hindi mawari kung paano natatanggap ng makipot ng butas ang napakalaking burat, kung paano natitiis ng isang gwapong mestiso at matipunong barako na magpawarak ng ganito.

“Putang ina. . . wasakin mo, Remo. . . fuck, parang mapupunit. . . sige, sirain mo, punitin mo pa! Putang ina, sarap na sarap siya o. . .!!!”

“Tanginaaaaa. . . ang sarap nga. . . eto na, eto na, aaaaaahhhh!!!”, sigaw ni Remo. Kumadyot ng malalim ng ilang beses, hudyat na pinasisirit ang dagta sa loob. Saka ito humugot, at pinaliguan ang nanlalagkit na katawan ni Anton ng tamod, at naghalo sa kaninang pinatalsik ni Rudy.

“Awwww. . . tangina na!!!” Maging si Gomez ay nagdedeliryo sa init ng bungaga ni Anton. Humiling ito sa amo, “Sir. . . pakantot naman, sir, pwede. . . ako naman. . .”

“Sige, eto. . .” – pinabangon ni sir Rudy si Anton, at pinaupo ang alalay nito sa sofa. “Sige, coach. . . sakyan mo si Gomez. Kabayuhin mo siya. Galingan mo. . . at siya ang gagawa ng papeles ng kapatid mo”.

Sakmal ni Gomez ang nakatayong sandata. Dumausdos pababa si Anton. Tumagas ang tamod na naimbak sa lagusan niya. Hindi na siya nahirapan ipasok ang titi sa kanyang madulas na butas. Buong-buo niyang inupuan ito.

Di nagtagal, si Anton na mismo ang kusang huminete. . . taas-baba siya. Nahanap niya ang tamang anggulo na natatamaan ang masarap na parte sa loob niya.

Naghalo ang garalgal at malalim na ungol ng dalawa. Nilapat ni Gomez ang labi sa kanyang utong at gigil na sinipsip ito. Sinakmal nito ang kanyang titi. Kahit nilabasan na si Anton, hindi ito lumambot sa masidhing pagjakol ni Gomez. Napakiwal ang balakang niya sa bawat tusok ng matigas na burat ni Gomez sa loob niya. Nakukuryente siya sa pagkagat ng ngipin nito sa utong niya. “Uuuuuuuhhh. . . uuuhhhh. . .”

“Uuuuuhhhh. . . tangina mo, Joey! Aaaaahhh. . .”, halinging ni Anton. Sinakmal ni Anton ang mukha ng lalaki. . . hindi niya napigilan ang sarili na ilapat ang labi at nilaplap ito. Lumaban naman ito sa espadahan ng dila.

“Fuck. . . Remo. . . ganitong klaseng alay at lagay ang trip ko. . .”, bulalas ni sir Rudy. Nag-umpisa itong magsalsal muli. Lumiyab muli ang libog nito. Tinutok nito ang burat sa naglapat ng mga labi ni Anton at Gomez. . . at pinagsaluhan ng dalawa ito, salitan nilang dinilaan at sinubo, habang mapusok ang iyutan ng dalawa.

“Sige, sir Rudy. . . enjoy-in mo, sir. . .”, sagot ni Remo. Lumapit ito nang masaksihan ang mainit na laro ng tatlo.

Bumilis ang pagtaas-baba ni Anton, at ganun din sinabayan ni Gomez ang pagkadyot nito. Tinampal-tampal ni sir Rudy ang burat sa mukha ng dalawa. . . labas-pasok mula sa bibig ni Anton at ni Gomez.

“Sige, Gomez, buntisin mo si coach Anton. . . sige, anakan mo. . .”, udyok ng amo nito.

“Aaaaaaaaarrrrrgggghhhh. . .!”, sigaw ni Gomez. Nahugot ang burat nito sa mainit na butas ni Anton, at sumirit ang masagang tamod sa tyan nito.

Bumilis din ang pagjakol ni Gomez kay Anton, para mahabol niya ang narating na rurok nito. Sumagad din sa lalamunan niya ang burat ni sir Rudy. . .

“mmmmmppp. . . mmmmpppp. . . mmmpppp” – nilabasan si Anton. Impit ang ungol niya dahil may nakapasok sa bibig. Umagos ang kanyang tamod sa matipunong dibdib ni Gomez.

“Aaaaaaahhhh. . . fuck you! Tangina niyo dalawa. . . aaaaahhhh!!!” – binunot ni sir Rudy ang burat sa bibig ni Anton, at pinasabog ang unang sirit ng tamod sa mukha ni Gomez.

Mabilis na binuka ni Gomez ang bibig at tinanggap ang dagta ng amo. Mukhang sanay na ito kumain ng tamod. Bago naubos ang agos, sa bibig naman ni Anton pinasok. “Aaaahhh. . . inumin mo tamod ko. . . aaaahhhh. . .!!!”

Unti-unting humupa ang nag-aapoy na libog ng tatlo, ngunit walang kumalas. . . nakatingin sila kay Remo. . . at sa halimaw na burat nito. Nasa tabi nila ang malaking berdugo. . . nagsasalsal. “Kaya ko pa, isa pa. . . nakakalibog kasi kayo. . .”

Ang malalim na hingal lang ni Remo ang nadidinig habang nakatuon ito sa pagsalsal. . . tahimik silang lahat, naghihintay, nakatitig sa pagtaas-baba ng malaking kamao sa dambuhalang burat.

Tinutok ni Remo ang lumulobong ulo sa labi ni Anton. “Putang ina. . . busugin kita, Anton. . . kainin mo. . . inumin mo. . . aaaaaahhh. . .”

Madami pa rin ang pinasabog ni Remo sa pangalawang beses nitong labasan. . . umagos sa labi at sa baba ni Anton.

“Patikim mo kay Gomez ko. . .”, utos ni sir Rudy.

Pinihit ni Remo ang baba ni Gomez. . . piniga ang matabang burat. . . at pinatikim din ang huling sirit ng tamod.

. . . . . . . . . . . . . . .

Kahit Sabado at walang siyang pasok, maaga siyang ginising ng asawa niya. Bungad ni Jena pagmulat niya, “. . . nandyan si Lorenz sa baba. Kanina ka pa hinihintay ng kapatid mo. Bumangon ka na dyan”.

Late na siya nakauwi kagabi. Hindi na siya hinintay ng kanyang asawa at naunang natulog na ito – alam nito na may lakad siya para kay Lorenz kagabi.

Bago siya bumaba, sinigurado niyang naitago niya ang mga sinuot niya kagabi. Siya mismo ang maglalaba nito. Punit ang brief niya. Madumi ang mga sinuot niya – ito ang ginamit na pamunas sa katawan niyang pinaluguan ng tamod – sa kanya at sa tatlong lalaki. Nangangamoy at nanlalagkit ito.

Bago siya umuwi kagabi, hinatid niya muna si Remo.

Tinanggihan niya ang mungkahi ni Remo na maligo muna siya sa apartment nito pagkahatid niya bago siya nagmaneho pauwi. “Huwag kang mag-alala. . . maliligo ka lang. Hindi kita gagahasin. Wasak ka na eh”.

Kahit nagbibiro lang ito, baka totohanang gawin ito sa kanya. At tulad ng sabi nito. . . wasak at laspag siya sa pambababoy ng tatlong lalaki. Nanlumo siya – bakit nasarapan siya na tila hinahana-hanap ng laman niya ito? Kaya ibinaling niya ang galit kay Remo. . . bakit siya ginamit na alay at lagay para sa ini-import na shipment ni Lorenz? Alam ba ni Lorenz ito? Kasabwat ba si Lorenz sa pagpain sa kanya sa opisyal na taga port area?

Pagbaba ni Remo sa kotse, inabot sa kanya ang isang brown envelope. “Ito na ang papeles ni boss Lorenz. Paki-abot na lang sa kanya”.

May hawak si Remo na dalawang mas maliit na envelope – at inabot sa kanya ang isa. Makapal na bundle ng pera ang laman. “Ito sa iyo. . . share mo yan. . .”

Lalo siyang nainis. May lagay na nga, at kasama pa ang pambababoy sa kanya sa bayad. Kinalakal ang pagkalalaki niya.

Ayaw niyang tanggapin ang sobreng inabot, pero iniwan ito ni Remo sa front seat ng sasakyan, at sinabi sa kanya, “Pwede ko kunin ang perang yan, pang sostento sa suplling mo na dinadala ng asawa ko. . . pero sa iyo yan. Pinaghirapan mo yan. Good job!”

Ang huling kutya ni Remo bago pumasok sa apartment, “. . . at ang wari ko’y gusto mo rin maulit. . . sige, gagawin ko ng paraan”.

Pagbaba niya mula sa kuwarto, bumabagabag sa isipan niya itong envelope na puno ng pera – suhol ng kanyang kapatid o partida niya mula kay Remo? Higat sa paging kasabwat sa katiwalian, ito ba ang halaga ng kanyang pagkalalaki na wiwarak, hinalay at binaboy?

Nakaupo ang kanyang kapatid sa dining table, nagkakape kasama si Jena, hinihintay siya.

“Kuya. . . thank you. Successful ang mission. Ilalabas na ang shipment ko. Ang galing mo daw, sabi ni Remo. Master negotiator ka. Napa-approve mo agad. . .”, sabi ni Lorenz.

Hindi nakasagot si Anton. Hindi niya kayang harapin ang kanyang kapatid – kung may kinalaman ito sa totoong nangyari. O si Remo lang ang may kagagawan nito.

“Kuya Anton. . . may isa pang container na parating. . . pwede ba magpatulong ulit ako?”, kasunod na tanong ng kanyang kapatid.

Malinaw niyang naalala ang isa pang sinabi ni sir Rudy bago nila nilisan ang opisina nito kagabi – ‘Sana maulit ito. . . sigurado ako may pagkakataon uli. Gusto ko. At gusto mo rin, di ba?’

Bago siya makasalita, sumabat agad ang asawa niya, “But yes, of course, Lorenz. Anton will be happy to help you. Kapatid ka niya. Gusto namin makitang magtagumpay ka sa business niyo. Isn’t that right, Anton?”

Tumango siya. “Kelan ito. . .?”

9: Ang Pagkabalisa ni Anton

Sabado ng umaga noon. Nakaupo ang kanyang kapatid sa dining table, nagkakape kasama si Jena, hinihintay siya.

“Kuya. . . thank you. Successful ang mission kagabi. Ilalabas na ang shipment ko. Ang galing mo daw, sabi ni Remo. Master negotiator ka. Napa-approve mo agad. . .”, sabi ni Lorenz.

Hindi nakasagot si Anton. Hindi niya kayang harapin ang kanyang kapatid – kung may kinalaman ito sa totoong nangyari. O si Remo lang ang may kagagawan nito.

“Kuya Anton. . . may isa pang container na parating. . . pwede ba magpatulong ulit ako?”, kasunod na tanong ng kanyang kapatid.

Malinaw niyang naalala ang isa pang sinabi ni sir Rudy bago nila nilisan ang opisina nito kagabi – ‘Sana maulit ito. . . sigurado ako may pagkakataon uli. Gusto ko. At gusto mo rin, di ba?’

Bago siya makasalita, sumabat agad ang asawa niya, “But yes, of course, Lorenz. Anton will be happy to help you. Kapatid ka niya. Gusto namin makitang magtagumpay ka sa business niyo. Isn’t that right, Anton?”

Tumango siya. “Kelan ito. . .?”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

“sa next Friday, sa port area uli, kuya. . .”, abiso ng kapatid niya.

Nangangamba si Anton para sa parating na Byernes. Sinadya niya maging busy sa trabaho itong linggo: ang araw-araw na PE classes sa pinapasukang 2 schools, ang practice tuwing hapon ng kino-coach niyang high school basketball team. Nag-ukol din ng maraming panahon si Anton sa kanyang asawa at pamilya – pinapasyal ang dalawang anak, or lumalabas silang mag-asawa.

“. . . what’s on your mind, hon. . .?”, nag-aalalang tanong ng kanyang asawa. Malumanay ang haplos sa mukha niya. Malambing si Jena kay Anton– dahil bawat gabi at umaga nitong buong linggo sila nagtatalik ng misis niya. Sa asawa ibinaling ni Anton ang kanyang lumalagablab na libog. . . ngunit tila hindi pa rin napapawi ang init na nararamdaman niya.

Kaya naisip ni Anton na mainam na pagurin niya ang katawan sa pag-workout, nang hindi niya maiisip ang mga gumagambala sa isipan niya.

May natira pang 1-week guest pass na bigay sa kanya ni Poroy noong inaalok siya ng membership sa exclusive fitness center kung saan nagtatrabaho ito bilang fitness trainer. Gusto din niyang mapatunayan na hindi siya affected sa naganap kasama ni Poroy, at ang nakilala niyang businessman doon, si Edison. ‘Wala yon, Laro-laro lang yon’ – pagtiyak niya sa sarili, na kakayanin niyang iwasan na may mangyari ulit sa kanila. At para masigurado na totoong workout lang talaga ang pakay niya, sinama niya sa gym ang kanyang asawa at pati si Jerson, ang bestfriend niya mula nung nasa basketball varsity team sila noong university pa.

Ilang gabing sunod-sunod, mula Sunday pa, nagsama sila sa gym para mag workout. Pinakilala niya rin si Jena at Jerson kay Poroy at kay Edison Huang.

Nakilala na rin nila si Hannah, ang asawa ni Edison, at tila nakasundo agad nito si Jena. Kaya nag-decide na rin ang mag-asawang Anton at Jena na kumuha ng gym membership — binigyan sila ng maganda promo ni Edison dahil part-owner pala ito ng fitness center ng condo building.

Napunta ang kwentuhan ng mga mag-asawa sa mga projects at negosyo ng mga Huang sa Batangas, at kaya sila mag road trip doon. Tanong ni Hannah, “Why not go this Friday?”

“Yes, we’d love that. . . . the out-of-town trip will be good for us, di ba Anton? Pareho kami walang classes this Friday”, agad na sagot ni Jena kay Hannah Huang.

Niyaya din ni Edison si Jerson, ngunit hindi daw ito pwede.

“By the way, Anton. . . itong Friday night. . . don’t forget, boys night out tayo sa tropa. . . inuman pagkatapos ng basketball natin”, pinaalala din ni Jerson kay Anton. Hindi na nagdalawang-isip na yayain siya nito sa harap ni Jena dahil alam naman ng kanilang mga asawa itong lakad ng tropa tuwing Friday night.

“Baka hindi ako pwede itong Friday. May gagawin ako para kay utol. . .”, sagot ni Anton.

Sinabi ni Jerson sa kanyang asawa, “Jen, tumakas siya sa amin last Friday. Kaya si Anton ang taya sa drinks itong Friday night. . . at sa iyo ko siya ipapaalam. . .”

Bago si Anton makasalit, sumagot agad si Jena, “. . . Sige na, hon. Pagbalik natin from Batangas sa Byernes, sumama ka na sa tropa mo. At pagkatapos ng basketball at isang round ng drinks niyo. . . samahan ka naman ni Jerson dun sa nilalakad mo para kay Lorenz. Late night naman yon, di ba?”

At kay Jerson, “. . . Sasama si Anton sa inyo. Basta samahan mo siya sa lakad niya afterwards. Deal, Jerson . .?”

Hindi makakibo si Anton. Hindi siya makasagot.

Napansin na rin pati ng asawa niya ang pagkabalisa niya. Pagdating nila sa bahay, inusisa ni Jena, “Ano ang problema mo, Anton? . . .parang hindi ka mapakali. . .”

Pilit na iniiwasan ni Anton ang totoong dahilan na gumagambala sa kalooban niya: si Remo, ang pagkalunod niya sa mga kinasasangkuntang kalaswaan, at ang lakad nila sa parating na Biyernes. Tila mabilis ang daloy ng mga araw papunta sa nakatakdang araw, at madalas naiisip ni Anton — ‘Sana hindi matuloy. . .’

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Byernes ng umaga. Sinundo sila ng mag-asawang Huang. Magkatabi si Edison at Anton sa loob ng van, at ang kanilang mga asawa ay nasa kasunod na row. . . magkatabi at magaan na nagchichikahan.

Tahimik na minatyagan ni Anton si Edison, habang kinukwento sa kanya ang pupuntahang farm resort project nito sa Batangas.

Kagalang-galang talaga ang dating nito. Halos early 40s ang tantiya niya sa edad nito. Alagang-alaga ang maskuladong katawan nitong nahulma sa maraming taon sa gym. Tila puputok sa suot na polo shirt ang malapad na braso nito. . . iniwasan niyang maalala na sa mga brasong ito siya nakakapit ng mahigpit habang binabayo siya nito noong naturang gabi.

Nakaramdan siya ng biglang pagkailang – hindi pa sila gaanong magkakilala ni Edison, ngunit kung ano-ano na ang nagawa nila sa isa’t-isa. Tila pinagsisihan na nagpawarak siya, isang disente at pamilyadong lalaki, sa kapwa daddy na kapitag-pitagan ang dating kahit hubad man, o bihis tulad ngayon.

Naka-salamin si Edison. Matipid ang ngiti nito tuwing nag-aabot ang kanilang mga mata. Nagunita ni Anton ang makinis at namumulang tarugo nito na umunat sa bibig niya at bumiyak sa butas niya. Naalala ni Anton kung paano din siya sinubo nito – at nag-init siya sa imahe ng gwapo at malinis na chinitong anyo nito na may nakapasak na burat sa labi.

Halata sa bihis at ayos, at maging sa pagkagara ng sasakyan, na mayaman at magaling na negosyante ito. Nagtaka si Anton, habang namangha din, kung paano dinadala ni Edison ang ganitong pamumuhay: panatag at matiwasay, may dating, at may taglay na akit, gayunman ay tila walang bahid ang tinatagong matinding lihim.

Ilang beses din sa kahabaan ng byahe nahuli ni Anton na pasulyap-sulyap sa kanya sa rearview mirror ang driver ng van – si Nelson, na pinsan ni Remo. Makahulugan ang titig nito bago ibaling muli ang mata sa kalsada.

Nangamba si Anton – may nakaalam ba na may nangyari din sa kanilang dalawa ni Nelson? Alam ba ni Edison na pagkatapos inihatid sa bahay nung gabing iyon ay bumalik si Nelson sa condo? Nag-init ang kanyang mukha — bakit pa kasi hinayaan niyang sumali itong driver nung nadatnan siyang nakasampa kay Poroy sa ibabaw ng sofa. Pilit niyang iwaksi sa isipan niya ang nangyari noong gabing pinagtakasan niya si Remo at sumama siya kay Poroy sa gym at pagkatapos sa condo na pag-aari pala ni Edison.

Binalot si Anton ng matinding kahihiyan at pagsisisi. Sana hindi mahalata ang pamumula ng kanyang mukha. Natakot si Anton na natanto na ni Jena ang kanyang pagkabahala.

Kinabahan na rin siya. Nakapaligid sa kanya ang mga katibayan ng kanyang mga pagkakamali. Ang katabing asawa niya ay paalala sa pagkasira na maari niyang abutin. Kailangan niyang tumigil. O mag-ingat. Ngunit paano?

Dahil sa bumabagabag sa kanyang isipan, halos hindi niya namalayan ang tagal ng byahe – hanggang sa makarating sila sa kanilang destinasyon.

Natuwa sina Anton at Jena sa nabisitang farm resort na pinapagawa ng pamilya Huang. May pinuntahang din silang mga warehouses, mga tindahan at mga palengke.

Pagkatapos ng tanghalian, niyaya ni Hannah si Jenny sa isang malapit na coffee shop at doon magpalamig dahil kasagsagan ng araw. Si Nelson ang nagmaneho sa mga babae, kaya si Edison ang nag-drive ng isa pa nilang sasakyan at inikot si Anton sa mga iba’t-ibang projects nito doon.

Dumaan din sila sa bahay ng kumpare ni Edison. Dating nasa Manila daw ito, na lumipat na sa Batangas nang lumago ang negosyo nito sa Batangas. Ito yung naghahanap ng ka-sosyo sa trading business. Naitanong nga ni Edison kung interesado sila Anton at Jena.

“Edison!”, maligaya na bati ng babaeng nagbukas ng pintuan. “Umalis si Darius. Hindi ba niya alam na dadating kayo ngayon?”

Pinakilala si Anton sa asawa ni Darius. Buntis ito at malaki na ang tyan.

“Puntahan niyo ang lugar namin doon sa tabing-dagat. Inumpisahan na ni Darius ang construction ng bagong beach house namin. Sige, tatawagan ko si Darius at doon niya kayo tatagpuin”, mungkahi ng babae.

Bago sila sumakay muli sa kotse, tinawag ng misis ni Darius ang dalawang binata na naglalaro sa katapat na covered basketball court. “Deejay! Deejay – magdala ka ng maiinom at merienda dun sa beachhouse ng ninong Darius mo mamaya. . .”

“Good afternoon po, Tito Edi. Nandito pala kayo”, pagbati ni Deejay, ang mas maliit sa dalawa binata. “Umalis po si Ninong Darius kanina pa”.

Nang abutan ni Edison ng pera ang binata, tumanggi na ito. “Ako na bahala. . . maghahatid ako doon ng beer at pulutan mamaya. Malaki din ang naabot ni ninong na pa-birthday at graduation gift. Si ninong ang laging nanlilibre. Ako naman mamaya. . .”

“Anong beer ?!?. . . Loko-loko kang bata ka!”, pagkontra ng asawa ni Darius.

“Nasa edad na po kami Tita. . . dati na po kami nakikipag-inuman kay Tito Darius at kay Tito Edi. . .”, patawang sagot ng mas matangkad na binata. Parehong batak ang katawan ng dalawang binata.

Pinakilala ang dalawa kay Anton – si Deejay ang inaanak ni Darius. Kayumanggi at hindi gaanong matangkad. Si Banjo ay matangkad. Maputi at mestisuhin ito. Kapitbahay daw nila Darius ito. Parehong pawisan dahil sa laro nila. May dalawang babae na nakaupo sa malayo – mga girlfriends daw nila ito, pero hindi na nila tinawag at pinakilala.

Inabot din ng 30 minutes ang byahe papunta sa tabing-dagat. Malayo sa bayan, malayo sa mga kapitbahay, at medyo masukal ang lugar. Simple kahoy na gate lang ang harang sa dirt road. Sa pinakaloob, nakita nila ang inumpisahang construction ng beach house. Sa tabi nito ay isang kubo – ginagamit na pansamantalang tirahan. Pawid ang dingdig, at malawak ang balkonahe na nakaharap sa dagat.

“Dito ka muna. Feel at home ka lang. Hanapin ko lang si pareng Darius. Baka nasa barrio, madalas nandun sa warehouse ng isa pa naming ka-sosyo”, paalam ni Edison. Tumingin ito sa cellphone. “Nagtext pala si Hannah. . . mauna na raw silang dawala ni Jena na uuwi sa Manila. Sa akin ka na sumabay mamaya”.

“Mahina ang signal dito. . .”, pagtiyak ni Edison. “Sige, labas na muna ako. . . may signal sa highway. . . tawagan ko si Darius, hahanapin ko. . .”

May text nga mula kay Jena: [Returning to Manila with Hannah. Ride home with Edison. Don’t be late].

Buong araw matiwasay ang pakiramdam ni Anton, ngunit bumalik ang pagkabalisa niya sa huling text ng asawa: [Reminder lang—may lakad ka tonight, yung para kay Lorenz. Don’t be late. Isama mo si Jerson pagkatapos ng boys night out niyo].

Parang lalamunin siya muli ng mga bagay na gumugulo sa kanya – si Remo. . . ang paggamit at pagbugaw sa kanya. . . ang pagbalik nila kay sir Rudy sa port area na isasama pa si Jerson. . . at ang napukaw na kalibugan sa kapwa lalaki na pilit itinatanggi ng isipan niya.

At dumagdag pa ang lumalalim na pagtaka niya tungkol sa estado at pagkatao ni Edison.

Sumagi sa ulirat ni Anton ang tanong ni Edison kay Poroy, nung may naganap sa kanila isang nakalipas na Sabado ng gabi, kung paano siya nakilala nito. Naguluhan siya sa nadinig niyang sagot ni binulong ni Poroy kay Edison – ‘. . . pareho kayo. Si Remo. Pareho mo siya. . . kayo at si Remo. . .’

Naalala niya na naging mailap si Poroy at ayaw nito sagutin ang pag-usisa niya – Ano ang ibig sabihin nito. . .?

Lumakad si Anton sa dalampasigan. Mabigat ang bawat hakbang na tila lumulubog siya sa buhangin. Hindi napapawi ng hangin ng dagat at ang tunog ng alon ang bumabalot na bigat sa dibdib niya. Nag-iisa siya ngayon sa tabing-dagat, at gusto niyang sumigaw.

Naghubad siya ng t-shirt at pantalon, at brief lang ang tinira. Naglakad siya hanggang umabot ang malamig na tubig sa tuhod. Ayaw niyang mabasa ang brief – kaya hinubad na rin niya at initsa sa buhangin. Hindi niya matanto bakit gabakal ang tigas ng kanyang nakatirik na burat. Sinugod niya ang alon. . . at nilublob ang sarili. Bumulyaw siya ng malakas sa ilalim ng tubig – parang sasabog ang dibdib niya sa galit at yamot. . . ngunit walang laban ang lamig ng tubig sa lumiliyab na init ng kalamnan niya.

Lumublob si Anton hanggang leeg niya, sa tubig na hanggang baywang lang niya. Sinakmal niya ang kanyang matigas na burat. . . pinkit ang mata. . . at marahan ang pagtaas-baba ng kamay niya. Pinilit niyang alalahanin ang hubad na katawan ng asawa niya. . . at pati ang mga nakama na mga dating babae niya. Pati si Nina, ang dating yaya nila na diumano’y nabuntis niya ayon sa asawa nito, si Remo. . . si Remo. . . si Remo. . .

Bumilis ang pagjakol niya sa sarili. . . hindi ni Anton natanto kung gaano siya katagal nakalublob, nakapikit, nagjajakol. . .

“uuhh. . . uuhh. . . uuhh. . . uuhhh. . .” Tumitindi lang ang pag-usbong ng init sa katawan niya, at parang lalabasan na siya, pero ayaw talaga sumabog.

Ramdam ni Anton ang mahigpit na yapos sa dibdib niya. . . nilapirot ang utong niya, at napaliyad siya. . . matigas ang dibdib na nakadikit sa likuran niya. May tumusok na matigas sa hiwa ng kanyang pwet, sabay ng pagdakma ng naninigas niyang tarugo. . .

“Anton. . . tangina mo, ‘pre. . . ang sarap mo. . .” Mainit ang hininga sa tenga at leeg niya.

Nabigla si Anton. Napadilat. . . at pumiglas. . . ng namalayan na totoong may nakaakap sa kanya. Nasa bisig siya ng isang kayumangging lalaki. “Fuck. . . fuck. . . bitiwan mo ako. . . sino ka???”

Natawa ang lalaking mahigpit ang yakap. “Darius, ‘pre. . . Tama nga sabi ni Edison. . . ang hot mo talaga, coach. Gusto na kitang yariin dito na mismo”.

Lumatay ang isang kamay nito papunta sa likuran niya. . . sinakmal ang pwet niya. “Tangina. . . ang laki, ang tigas, at bilog na bilog ang pwet mo, ‘pre. . .”

Sumiksik ang daliri nito. . . sinundot ang butas niya. “Tanginang butas mo. . . ang sikip!”

“Uuuuuuhhhhhh. . .”, halinghing ni Anton. Nawala ang laban sa katawan niya, pinagtinaksilan na siya ng kanyang kumikislot na tumbong, at tinanggab ang daliri nito.

“Ano, coach??? Ipasok ko na ba, daddy. . .???”, gigil na panukso ng lalaki. Napaungol lang si Anton. . . nagpaubaya na lamutakin ang kanyang maskuladong katawan ng barako sa kanyang likuran.

“. . . pero sandali lang, coach. Baka mainggit si pareng Edi. . . hindi naman kita pwedeng solo-hin. . .”, kantiyaw nito. “Halika. . .”

Tumayo ito, at naglakad pabalik sa dalampasigan.

Walang imik na umahon din si Anton, at sinundan ang naunang barako. Parang nasunog lang sa araw ang makinis na balat nito, hindi likas na maitim tulad ni Remo. Mukhang nililok sa bato ang malapad na likuran nito. Matambok ang pwet, umaalon sa bawat hakbang nito. Nanuyo ang lalamuna ni Anton. . . parang gusto niyang kagatin ito.

Dumiretso ang barako sa kubo. . . nandun sa lilim si Edison. Naghihintay. Nakangisi. Hubad na rin ang chinitong daddy. Manipis na brief lang ang natirang suot. Dahil kulay gray, bakas ang matigas na hulma ng tinatagong sandata.

Nilingon siya ni Darius, tinitingnan kung nakasunod siya. At saka lang nakita ni Anton ang kabuuan nitong barako.

Malaking tao si Darius – maton,parang si Remo. Hindi lang ito kasing tangkad nila. Tantiya ni Anton na mas matanda ito kay Remo, at mas bata naman kay Edison.

Mabulto at mabigat ang tindig nitong lalaki – malapad ang dibdib, balikat at braso, at may konting tyan. Semi-kalbo ang maton. Maangas ang titig.

Napako ang kanyang mga mata sa nakatayong burat nito: malapad, katamtaman ang haba. . . namumula at nangingintab ang mala-kabuting ulo. Walang bulbol, kalbo din tulad ng ulo. . . kaya lalong nagmukhang malaki ang kargada.

“Hey, Anton. . .”, tawag ni Edison. Nakadungaw na rin ang ulo ng titi nito sa garter ng brief. Natawa ito. “Natulala ka dyan, Anton. Mamaya mo nang titigan ng closeup ang nakakatakam na burat namin”.

“Pareng Darius. . . si Anton, si coach Anton. Dalawa na anak niyan. . .pareho kayo”, pagpakilala ni Edison

Sumagot agad si Darius, “Malapit na maging tatlo ang dalawa. . . malapit nang manganak si misis. Darius nga pala ulit, coach Anton”

Humakbang palapit ito sa kanya. Akala ni Anton makikipagkamayan. Ngunit dumiretso ang isang kamay nito sa burat niya, at malamyos na hinawakan siya. Pumatong ang kabilang kamay nito sa kanyang balikat. . . hinimas, minasahe, kinapa ang matigas na muscles ng kanyang balikat.

Naging awtomatika ang kilos ni Anton. . . kusang tumiklop ang tuhod niya, at bumagsak sa buhangin. Lumuhod siya sa harapan ni Darius.

Ningudngod ni Anton ang mukha niya sa singit ng barako. . . sumumsob siya sa mga betlog nito. Makinis. Amoy lalaki, amoy pawis, amoy maalat. . . .

“Hayok na hayok ka, coach. . .”

Hindi inalintana ni Anton ang pang-alaska nito. Hindi niya alam kung ano ang sumanib sa kanya. . . alam lang niya na namumula na ang mukha niya, dahil sa init ng araw, o dahil sa hiya. Ang pagpigil at pagtimpi niyang nitong buong linggo ay basta na lang gumuho.

Malapitang tumitig si Anton sa sandata nitong nakaturo sa mukha niya. Ginugunita niya kung paano winawarak ng matabang tarugo nito ang butas ni Edison. Gusto niyang makita na kinakasta nito si Edison habang nakatuwad ang maputing chinito na daddy. Hindi niya alam bakit ang lakas ng dating nitong maton, at parang gusto niyang barurutin agad.

Ngunit lalo lang siya nabitin, nang hinila ulit siya nito patayo. Sinunggaban ni Darius ang labi niya. . . marahas ang pagsuksok ng dila nito sa bibig niya. Di nagtagal, bumaba ito sa kanyang dibdib at nilaplap ang matipunong dibdib. . . nilapirot, dinalaan, nilamas at kinagat-kagat ang mga utong niya.

Napaliyad siya. “Aaaaaaahhhh. . . fuck. . .!!!”

Sinakmal ni Darius ang naninigas na burat niya. . . yumuko, at bigla siyang sinubo nito

“AAAAAAAARRRRHHHH. . .!!!”, bulyaw niya sa sarap at libog. Hindi niya inasahan na hayok din sa burat si Darius. Wala sa itsura. Pero eto na nga. . . nakapasak ang gabakal niyang titi sa bibig nito. Hindi niya mawari ang isang maton. . . barakong-barako pero may burat sa bibig. Lalo siyang nagliyab.

“Fuck!”, bulyaw ni Edison habang pinapanood silang dalawa. “Ang libog niyo pareho. . . mga maton na sabik sa burat. . . putang ina!!!”

Niluwa siya ni Darius at dinala sa loob ng kubo. Sumunod sa kanila si Edison. . . suot pa rin ang brief, pero nakababa ang harapan. . . nakalabas na ang matigas na burat at himas-himas ito.

Sa loob ng maliit na silid, tinulak si Anton pahiga sa papag. Saka pumatong si Darius sa kanya. Nagustuhan niya ang pagkadagan ng mabigat na katawan nito. Nag-umpugan ang kanilang matigas na dibdib, at nagespadahan ang burat nila sa gitna ng nagkiskisang tiyan.

Mapilit ang pagsibasib nito sa bibig niya.

“Aaaaahhh. . . pare, ang sarap mo, tangina. . .!!!”, daing ni Darius. Dinalaan nito ang kanyang mukha, baba, at leeg. Nag-alala siya na baka magka-kiss mark sa sobrang gigil ng paglaplap sa kanya. Nilamutak ang dibdib niya. Sinipsip ang mga utong niya. Dumausdos ito. . . dinilaan ang tiyan at pusod niya.

Nakakanginig ang pagdila at pagsipsip ni Darius sa balat niya. . . sa hita, sa singit. At wala pang isang iglap, buong-buo nito sinubo ang burat niya. . . sagad na sagad!!!

Ramdam ni Anton ang pagbundol ng kanyang burat sa masikip na lalamunan ng barako. Bumalot ang labi nito sa ugat ng titi niya. . . nakasubsob ang ilong nito sa manipis na bulbol niya. Swabe at walang ngipin.

“Aaaaaahhhh. . . fuck, Darius. . . aaaaaahhhhh. . .”

Nakaluhod si Edison sa ibabaw ng papag, sa tabi ng dalawa. . . pinapanood sila, habang nagjajakol. “Tangina niyo ‘pre. . . pareho kayong sabik sa maton. . . uuuuuhhhh, sige ‘pre, kainin mo ang burat ni coach!”

Nakakalibog para kay Anton na pinapanood siya ni Edison na hinahalay ng kumpare nito.

Lalo pang kumulo ang libog niya dahil hindi niya inaasahan na kayang gumawa ng ganitong kalaswaan sa kapwa lalaki ang isang berdugo tulad ni Darius.

“Darius. . . Darius. . . sandali. . . uuuuhhh. . . uuuuhhh. . . sandali. . .”, hiyaw ni Anton. Parang sasabog na siya. . . sa tindi ng pagchupa.

Bumitaw si Darius. Pumatong ito kay Anton na baliktaran. Inupuuan nito ang kanyang mukha at tinapat ang hiwa niya sa bibig niya. “Kainin mo. . . dilaan mo ang butas ko. . . lawayan mo. . .”

Naasiwa siya, ngunit hindi na makapalag si Anton, dahil naipit na ang ulo niya sa malapad na mga binti ni Darius. Mabigat ito, at mapilit ang pagkaskas ng hiwa nito sa mukha niya.

Yumuko si Darius, at sinubo siya ulit.

Nagtaka si Anton kung nagpapakantot itong barako. Hanggang ngayon, siya lang ang tumutuwad at pinapasok ng ibang lalaki. Kumulo ang kanyang dugo sa pag-iisip na baka magpapayari si Darius, at mararanasan niya makakantot ng lalaki. . . at barakong-barako pa.

Lumalalim ang ungol nilang dalawang lalaking magkapatong. . . nagdidilaan, nagchuchupaan.

Nilamas ni Edison ang matambok na pwet ng kumpare, at pinalo ng ilang beses. “Putang ina, ‘pre. . . magpapawasak ka ba ulit. . .? Huwag ka nang mahiya umamin na nagugustuhan mo rin naman, di ba? Magpapakantot ka ba?”

“Ulol mo, Ed. Nilalaglag mo agad ako sa bago nating kilala. . . baka kung anong isipin nito. . .”, patawang bwelta nito.

Bumangon si Darius, at umibabaw kay Anton. Balot sa pagnanasa ang anyo nito. Tinanong siya, “Magaling ka ba kumantot. . .? Gusto mo ba? Ako muna, tapos mamaya, ikaw naman. . .”

“Ikaw na muna, pareng Dar. . . biyakin mo na si daddy coach natin. . . mauna ka na. . . natikman ko na siya dati. Masarap si Anton, promise”, mungkahi ni Edison.

“Tangina mo ka talaga, Edison!!! Ikaw ang maniac numero uno. . . walang makakaligtas sa iyo. . .”, sagot ni Darius, bago ito pumuwest sa gitna ng pinabukakang mga binti ni Anton.

Lumuhod ito. . . sinubo muli ang umiigting na sandata ni Anton, at saka sinunod ang bayag niya – dinilaan at sinubo ng salitan ang magkabilang bilog. . . habang tinusok-tusok ng daliri ang tumbong niya.

Halos manginig si Anton sa pagnanais. Hindi niya mapigilan na hawakan ang sariling tuhod, at itinaas ang paa, nang mabigyan laya ang barako sa pagbarurot sa butas niya. “Fuck, fuck, fuck. . . . sige pa, Darius. . . uuuuuhhhh. . .”

Ramdam ni Anton ang magaspang na dila. . . matulis ito, at hindi tumitigil sa pagtusok sa butas niya kasabay ng pagpasok at paggalugad ng daliri. Hindi na niya matanto kung ilang daliri na ang naipasok nito.

“Tangina mo, Darius. . . ang tagal naman o!”, kantiyaw ni Edison. “Kung ayaw mong biyakin yan, ako na nga diyan. . .”

Mabilis ang kilos ni Darius. . . tinutok ang ulo ng sandata sa butas ni Anton. . . dinuraan ng maraming laway, at binaon agad ang sarili gamit ang buong bigat nito.

“AAAAAAAAAAAARRRGHHHHH. . .!!!! AAAAAARRRRGGGHHHH. . .!!!” – umalingawngaw sa buong kubo ang hiyaw ni Anton. Mahapdi, masakit. . . para siyang mahahati sa dalawa. Parang himatayin siya. . .

Ganun din ang ungol ni Darius. “Uuuuhhh, uuuuhh, uuuhhh. . . putang ina mo, ang init, ang sikip. . . ang sarap kumantot. . . uuuuhhh, uuuhhhh, uuuuhhh. . .”

Tila pinakawalang hayop ang barako. . . nauulol ito sa pagbugbog sa lagusan ni Anton. “Tangina, ang tagal ko na walang kinakantot. . . ang sarap pala. . . aaaaahhhh. . .”

“Putang ina niyong mga barako. . . ang sarap niyong umungol. Sigaw, sumigaw lang kayo, at walang makakarinig sa inyo dito. . . sige, wasakin mo si coach. . . buntisin mo siya. . .”, gigil na udyok ni Edison.

Lalong bumilis ang pagbayo ni Darius. Baon na baon.

Napakapit si Anton sa gilid ng papag. Nangisay siya – umaapoy ang lagusan niya sa dahas ng pagkayod ng burat sa kalooban niya. Unat na unat ang pakiramdam niya. . . mahapdi, ngunit may nakakaskas si Darius sa loob na nakadagdag din ng naiibang sarap. Tuluyang na siyang nawala sa huwisyo.

“aahh. . . aahh. . . aahh. . . aahh. . . aahh. . .”. Pabilis ng pabilis ang ang daing ni Anton, sumasabay sa ritmo ng palakas ng palakas na pag-araro ni Darius.

Naimpit bigla ang malakas na ungol ni Anton. . . nang pinasak sa kanyang bibig ang gabakal na titi ni Edison. Para siyang malulunod, parang maputulan siya ng hininga. Napakapit siya sa malapad na binti ng chinitong daddy, habang umatras-abante ito sa bibig niya.

Unat ang mga binti ni Anton. . . labas-masok sa nawasak na puwerta niya ang tarugo ni Darius habang nakatihaya siya sa ibabaw ng papag. Sabay na kinakantot ang kanyang bibig ni Edison, na nakaluhod sa kanyang uluhan.

“Uuuuhhh. . . uuuuhhhh. . . tangina, pare. . . ang sarap kumantot. Ang sarap kantutin si Anton”, halinghing ni Darius. “uuuuhhh. . . ang sarap, Anton. . . ganyan, pare. . . pinpiga ang titi ko ng butas mo. . . uuuhhh. . .”

Kahit may nakapasak sa bibig niya, napasigaw pa rin si Anton, sa lalim ng kadyot ni Darius. . . sagad na sagad. Bugbog ang kalooban niya. “MMMMMMMPPP. . . AAAHHHMMMMPPP. . .”

Sinakmal ni Anton ang sarili. . . magang-maga na rin ang kanyang burat na humahampas sa tyan. Hindi pa siya nag-umpisang magtaas-baba, nang biglang bumulwak ang tamod niya.

“Putang ina. . . nilabasan o. . .”, manghang puna ni Edison. Lalo nitong pinanggigilin ang bibig ni Anton. “Ang galing mo kumantot ‘pre. . . yan. . . wasakin mo hanggang masaid siya sa sarap. Putang ina. . . aaaaaarrrrggghhh. . .!!!”

“Tangina ‘pre. . . sumisikip, pinipiga ako. . . eto na ako. . . tangina mo, Anton. . . bubuntisin talaga kita. . . tangina mo, tangina mo, tangina mo. . . AAAAAAHHHHH. . .!!!”, hiyaw ni Darius.

Nagwawala na ito sa pagkasta kay Anton. . . gigil, galit, nagmumura. Sa tindi ng pagbarena nito, kumiwal-kiwal ang katawan ni Anton, at nabitawan ng labi niya ang burat ni Edison.

Bumulyaw si Anton. . . ramdam niya ang mainit na likido sa kalooban niya. Masakit. Tila umaapoy ang lagusan. Nakakakuryente ang mabilis na pagkaskas ng burat sa loob niya.

Habang tinatanggap ang pag-imbak ng tamod ni Darius sa kanyang butas, parang kinakatay si Anton na sumisigaw, “AAAAAAHHHHHH. . . AAAAAAAAHHHHH. . .!!!”

“Bubuntisin kita, bubuntisin kita, putang ina mo!!! AAAAAAAHHHHH. . .!!!”, huling sigaw ni Darius. Nanginig ito ng todo.

Bumagsak si Darius sa ibabaw ni Anton. . . inangkin nito ang kanyang labi, at mapusok na nakipaghalikan, habang binubunot ang lumalambot na burat nito sa butas niya.

Namanhid ang tumbong ni Anton. “Fuck you, Darius. Gusto mo ba ako patayin. . .? Ang wild mo. . .!”

Bumangon si Darius. Humakbang ito palabas ng kubo. “Sandali. . . banlaw lang ako sa dagat. At kunin ko ang pinaghubarang damit namin ni Anton dun sa buhangin. . .”

“Tangina!!! Ang wild niyo. Ang ingay. . .”, bulalas ni Edison. “Ako sunod, Anton. . .”

Tinabihan ni Edison si Anton, at ito naman ang nakipagesdahan ng dila sa kanya. Libog na libog na ito. Nilamas nito ang maumbok na dibdib niya. Di nagtagal bumaba ang kamay nito sa tyan. . . pinaglalaruan ang kanyang malapot na tamod na tumalsik. Hinawakan nito ang kanyang nanlalagkit na tarugo na hindi pa rin lumalambot.

Umabot ang mga daliri ni Edison sa kanyang nawasak na butas. . . kinalikot ang butas, at saka pinakita sa kanya ang mga hibla ng malagkit na likidong bumabalot sa daliri. “Ang daming nilabas ni pareng Darius. . . ang tagal na hindi nakakantot. . . buntis kasi ang asawa. . .”

Pinanggigilan ni Edison ang butas ni Anton. Bumangon ito. . . hinawakan ang kanyang dalawang paa, at binukaka. Hinawi ng kamay nito ang puwet niya. Na-conscious si Anton, na matagal nakatitig ito sa butas ni Anton. “Shyet. . . ang pula-pula ng tumbong mo. . . tumatagas ang tamod ni Darius”.

“Putang ina mo, Anton. . . wasakin na kita. . .”, gigil na bulalas ni Edison. Napangisay si Anton sa marahas na pagkalikot sa namumukadkad na tumbong.

“Sandali, sandali. . . pahinga muna. . .”, reklamo ni Anton. Hindi siya tumanggi, kundi humingi lang ng konting panahon makabawi ng lakas. Hingal na hingal siya. Ramdam niya ang pagkawasak ng lagusan niya.

Biglang pumasok si Darius sa kubo. Basa ang katawan. Hulma sa manipis at basang brief ang matabang burat.

“Pareng Ed. . . bakit may mga bote ng beer dyan sa mesa sa labas???”, tanong nito. “Wala naman tayong dalang beer ah. . . saan galing yon???”

Natawa si Edison. “Tanginga mga binata yan!!! Sila Deejay at Banjo. . . sabi nila magdadala sila ng drinks dito. Sila nga yan. Wala na sila dyan, ano!”

“Fuck. . . fuck. . . fuck. . .”, tarantang bulalas ni Anton. Agad siyang bumangon. At akmang kunin ang kanyang pinaghubarang damit na dala ni Darius mula sa labas. Yamot na sabi, “. . . patay na. Nakita nila tayo. . . nakita nila lahat. . .”

“Hahahaha. . . sa lakas ba naman ng hiyaw ninyong dalawa, dinig na dinig. Walang duda kung ano ang ginagawa niyo. Siguradong nabosohan tayo. . .”, bwelta ni Edison. “Bukas ang mga bintana. At pintuan. Tiyak na napanood nila tayo. . .”

“At tiyak na nag-enjoy mga yon sa palabas. . .”, dagdag ni Darius. “Mabuti yan. . . watch and learn sila. Mabuti na alam nila gaano kasarap akong kumantot. . . nakita nila paano nasarapan si Anton. Siguradong libog na libog yung mga binata sa nasaksihan nila dito. . . yayain natin ulit sila, tulad ng dati. . .”

“Nakakalibog isipin. . . sige, planuhin natin yan, pareng Dar. . .”, wika ni Edison. Nagustuhan nito ang pakay ng kumpare. “Mapapayag na natin si Deejay at Banjo magpayari sa atin. . .”

Nabigla si Anton sa narinig, sumagi sa guni-guni ang imahe na pinagpipyestahan ng dalawang barakong ang burat nila Deejay at Banjo. . . at lalong mas mainit gunitahin na inuunat ang gwapong mukha nila ng makamandag na tarugo ng dalawang lalaki, na tila tiyohin at ninong ng mga ito.

Hinila si Anton ni Edison at pinaluhod sa harapan nito. “Pero ngayon, ikaw muna. . . tangina. Padulasin mo na itong sandata ko. . . nang masaksak na kita nito. . .”

Hindi na makapigil si Anton. . . nilamon niya ng buo ang malaking sandata ng kagalang-galang na guwapong chinito.

“Putang ina mo, Anton. . . aaaaahhh. . . aaaahhhh. . . ang sarap ng bibig mo. . .” ungol ni Edison. Humawak ito sa ulo niya, at binabad ang titi sa kanyang lalamunan, salitan sa paglabas-masok nito sa bibig. “aaaarrggghh. . . aaarrrgghhh. . .

Pinatuwad siya ni Edison sa ibabaw ng papag. “Eto na, coach Anton. . . eto na. . . aaaaaaaaaahhhhHHHHHHHH. . .!!!”

Napadali ang pagsalpak ng burat sa lagusan ni Anton, na naunat at napadulas ng na-imbak na tamod ni Darius. “Aaaaahhh. . . Anton, ang init. . . ang dulas ng tamod mo, Darius. Ang sikip, Anton. . . ang sarap mo, tanginaaaaaa!!!”

Hindi tulad ni Darius na nagwawala at marahas ang pagwarak sa butas niya, si Edison naman ay malumay, madiin, malalim. . . kantot-asawa ito sa butas ni Anton.

“Uuuhh, uuuhh, uuuhhh, uuuhhh, uuuhhh. . .”. Halos mapugto ang hininga niya. Nanginig, nangisay, napaliyad si Anton. Baon-na-baon ang tarugo nito. Tulad ng naalala niyang unang tagpuan nila, napapatirik ang mata sa bawat paggiling ni Edison. . . pakanan, pakaliwa, paikot-ikot. . . kung ano-ano ang nakakaskas nito. Sagad. . . malalim. . . madiin. . . at mapusok.

“Masarap ba, Coach? Ha? Ha?. . . Magaling ba kumantot si pareng Edi. . .”, malibog na tanong ni Darius. Naghubad ulit ito. . . at jinakol ang titi na matigas na ulit kahit nilabasan na ito kanina.

At pati sa Anton, na nilabasan na rin, ay muling nag-init. . . sinakmal niya ang kumakalembang na titi niya habang nakatuwad, at nagsalsal din. Sumabay ang pagpisil ng burat sa paggiling ni Edison sa lagusan niya. Sarap na sarap siya. . . lumalalim ang paghinga niya, minsan tumitirik ang mata niya. Nalunod na siya sa naiibang sarap.

Sa sunod na pagsinghap niya ng hangin, pinasak ni Darius ang namamagang burat sa kanyang bibig. Halos mapugutan siya ng hininga. Nakakapanlumo, ngunit nakakalibog din ang pambababoy nila sa kanya.

Pinatihaya nila si Anton. . . at walang humpay na kinantot si Anton sa magkabiling butas. Nakasampay ang kanyang mga paa sa balikat ni Edison, na mapusok ang pagkasta sa kanya. “Aaaaaahhh. . . AAAAARRRRGGGHHHH. . . putang ina mo, coach. . . aaaaarrrrggghhh. . .”

“Nganga pa. . . wawasakin ko ang lalamunan mo. . . mas mainit pa sa puke. . . lunukin mo. . . UUUUUHHHHH!!!”, sigaw ni Darius. Mahigpit ang kapit nito sa ulo niya, pinatagilid, at pilit na itaas-baba ang kanyang ulo. Naduduwal, nabibilaukan, napaubo si Anton, ngunit walang awa siyang kinakantot nito sa lalamunan.

Umalingawngaw ang ungol ng dalawang barako sa kubo. . . ni-litson nila ang ang mestisuhin at gwapong basketball coach.

Sakmal ni Anton ang sariling burat. Sumabay ang pagbate niya sa paglabas-pasok ng mga burat sa parehong bibig at tumbong niya. Nalunod siya sa libog, kahit nanliliit siya sa hiya – at naisip pa niya na baka pinapanood na naman sila ng dalawang binata, habang binababoy siya.

“Sige na ‘pre. . . buntisin mo na siya. . .”, udyok ni Darius. “At bubusugin ko na ito sa gatas. . .”

Sabat ni Edison na may pang-aalaska, “Ayoko nga. . . baka pananagutan ko ba ang lumabas na bata. Ikaw ang bumuntis, ikaw ang mananagot. Pero papaliguan ko si coach. . . eto na, papaliguan ko siya ng tamod ko. . . AAAAAAHHHH. . .!!!”

At ayon sa sinabing balak, humugot si Edison at bumulwak ang masaganang dagta. Sumirit ang tamod. . . pinaliguang ang bayag, burat at tiyan ni Anton. Umabot ang iilang sirit hanggang dibdib.

Mabilis na lumipat si Edison sa ibabaw ni Anton. . . at pinaulan ang huling sumpit sa mukha niya. Hudyat ito na magpalabas na rin sa Darius. . .

Sinagad ng barako ang gabakal na titi sa kanyang lalamunan. . . at pinalunok ang umaagos na likido. Walang magawa si Anton kundi lunukin ito, at baka siya malunod.

“UHHHHH. . . putang ina mo, coach. . . lunukin mo ang gatas ko. . . UUUHHHH!!!”, hiyaw ni Darius. Paghugot nito sa bibig ni Anton, tuloy pa rin ang pagbuga ng burat. Naligo siya sa tamod nito. Naghalo ang semilya ng dalawang barako sa kanyang mukha at leeg.

Napapikit si Anton. . . nang hindi pumasok sa mata niya ang nakakahapding tamod, at dahil nalugmok na rin siya sa kahalayan. Humigpit at bumilis ang pagbayo ng kamay niya. . . malagkit at madulas ang kanyang burat. . .

“Sige. . . jakol mo. . . sige. . . isabog mo. . .” udyok ni Darius.

Sumali sa Edison sa pag-udyok. “Putang ina, coach. . . aaaaaahhhhh. . . sarap ba? Gusto mong winawarak ka? Ang sarap di ba. . . sige, ilabas mo lahat. . . sige na. . .”

Sa harap ng dalawang maton. . . nagpasabog si Anton. Umagos ang kanyang tamod sa nakasakmal na kamay na patuloy ang taas-baba sa kanyang sandata. Hindi na ito sumirit tulad sa unang pagpalabas ngunit madami pa rin ito. Basang-basa ang tiyan niya.

Gumaralgal ang kanyang mahinang ungol. “Uuhhhhggggmmmm. . .”

. . . . . . . . . . . . . . .

Medyo tumagal ang biyahe mula Batangas pabalik sa Manila. Si Edison ang nagmaneho at nakatutok ang mata sa daan. Tahimik din si Anton, baon sa sariling pag-iisip.

“Huwag mo na masyadong isipin. . .”, wika ni Edison. Binasag ang pag-iisip niya sa mabigat na kamay nito na humimas sa binti niya. Hindi alam nito ang dinadala ng kanyang konsyensiya. Tinutukoy lang naman nito ang nangyari kanina lang sa beachhouse.

“Enjoy tayo, di ba?”, panigurado nito. Dagdag pa nito, “. . . sa susunod. . . makakasama natin si Deejay at Banjo. Promise, mag-enjoy tayo. . .”

Nahiya si Anton na nahuli at napanood ng mga binata ang kanilang kahalayaan. Naalala niya ang sinabi ni Edison: “. . . mabuti nga na nabosohan nila tayo. Nakita nila kung gaano kasarap kumantot at makantot, para hindi na sila matakot. Malibog at mahihilig din naman ang dalawang iyon”.

Nagulat siya sa natuklasan niya – na nakalaro na yata ng dalawang maton ang dalawang binata. . . malamang nagchupaan na. At hinihikayat pa nila ang dalawang lalaki na mag ‘all-the-way’.

Nangatwiran si Darius na nasa edad na ang mga ito. Sabi pa nito, “. . . ang sarap i-devirginize mga gwapong binata. . . at palaban pa mga yon.”

Hirap na nga si Anton na tanggapin ang pakikipagbabuyan sa kapwa mga tatay. . . at ngayon pinapantasya pa na makalaro itong mga binatang akala niya ay musmos at walang alam. Ilang taon na sila Deejay at Banjo?

Kahit kelan, hindi man lang sumagi sa isipin niya na tumingin o pumatol sa mga binatang tulad nila na konting agwat lang sa edad ng mga kino-coach niya na estudyante sa kanyang basketball team. Ngayon, hindi na niya matanggal sa ulirat niya ito!

Naputol ang mga kabuktutang iniisip ni Anton nang dumating na sila sa bahay. 9.40pm.

“Ang tagal mo! Kanina pa ako tumatawag! Hindi ka man lang sumasagot sa tawag o text.”, galit na bungad ng kanyang asawa pagpasok niya sa bahay.

“Low-batt. . . at nagloloko ang signal doon”, ang palusot lang niya. Sa totoo lang, bumuhos mga mensahe at missed calls sa cellphone nung lumakas ang signal pagkaalis nila sa beachhouse ni Darius. Hinahanap siya ng lahat — – si Jena, si Lorenz, si Remo. Patis si Jerson may messages at missed calls din – at nagambala siya na pinasama pa ito ng kanyang asawa sa lakad nila sa port area, dahil alam niya ang totoong pakay ni sir Rudy.

Hindi na niya alam ano ang dapat gawin — paralisado siya ng mga bagay na gumugulo sa kanyang katinuan – ang mga nangyari sa kanila ni Remo at pati sa iba pang mga lalaki. Ramdam niya ang pagkakulong sa kalagayang hindi naman niya matakasan.

Naipit na siya. At mahina na ang katawan niya upang labanan ang mga nakakaayang kahalayan na napapadalas na.

“Susunod ka ba kita Remo at Jerson?”, usisa ng kanyang misis. “Nauna na sila sa port area”.

Kung susunod siya. . . baka kung ano ang madadatnan niya doon. Dahil malinaw naman ang gustong makamit ni sir Rudy bilang kapalit sa hiningi ni Lorenz sa import shipment niya.

O, hahayaan na lang niya sila doon? At sobrang late na. . . baka wala na siyang maabutan.

Maabutan na ano. . .? At kung sumunod man siya o hindi. . . napano na si Jerson. . .?

 

. . . . . . . . . . . . . . . ITUTULOY . . . . . . . . . . . . . . .